ಬಣ್ಣದಚಿಗುರು

ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಕುರಿ ಕೋಣ ಕಡೀಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಯ್ಯ ತಂದೆ.

2011-12-01T07:39:00.001+05:30

ಸ್ನಾನಾ..ಮೈಗಲ್ಲ ಕಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ...
ಕೆಲವರದು ಮಡಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಡೆ....
ಅವರವರ ಭಾವ ಅವರವರ ಭಕ್ತಿ...
ಅವರವರ ಬಕೀಟಿನ ನೀರು....
ಮನಸ್ಸಿನೋಳಗೆ ಮೂರ್ತಿ ಇಟ್ಟು ಎಳಿಯೋದು..
ನಂಬಿಕೆ ಅನ್ನೋ ತೇರು...
ನೀನೊಲಿದರೆ..ಕೊರಡೂ ಕೊನರುವುದಯ್ಯ...
ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳೊ ವಿಧಾನ ನೂರೆಂಟು ಕಣಯ್ಯ...
ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಕುರಿ ಕೋಣ ಕಡೀಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಯ್ಯ ತಂದೆ.
ತಪ್ಪೂ ಮಾಡದವರು ಯಾರವರೆ?...
ನೀನು ಮಾಡ್ತಿರೋದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ಉಗಿಯಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟಿರೋರು..
ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚವರೆ....
ಎದ್ದು ಬಂದು ಎದೆಗೆ ಒದಿಯೋ ಮಂದಿ ಉರುಳಾಡ್ತಾ ಅವರೆ...
ಕಜ್ಜೀಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚಿ..
ಉಂಡ ಎಲೆ ಎತ್ತಕ್ಕೆ ಬಿಡೀ..
ಅನ್ನೊ ಮಂದಿ.
.ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ್ನಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ್ನೂ ಕಾಗೆ ಮಾಡಿ..
ಬ್ರಾಮ್ಹಣನಿಗೇ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಟ್ಟು..ಕಾ..ಕಾ..ಕಾ ಅಂತಾರೆ..
ಕಾಶೀಗೆ ಹೋದ್ರೆ ಕೈಲಾಸ ಕಾಂಬೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ...
ಕ್ಯಾಮರ ಹಿಡಿದು ಹೆಣ ಸುಡೋ ಫ್ರೇಮಿಂಗ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ...
ಎಲ್ಲಾ ಗೋಬಲ್ ವಾರ್ಮಿಂಗೂ...ಲೋಕಲ್ ಬರ್ನಿಂಗೂ...
ಹಿಮಾಲದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚೇ ಹ್ಯುದವನಿಗೆ ಅದು ಮೌಂಟ್ ಎವರೆಷ್ಟು..
ಅದು ಶಿವಾಲಯ ಅನ್ನುವ ಬೇರೆಯವರ ಭಾವನೆಗೆ ಅವನ ಕಿಮ್ಮತ್ತೆಷ್ಟು?
ನೀ....ಲೋಕದ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡುವೆನೆಂತಿ..
.ಯಾರ ಬ್ಯಾಡಂತರ ಮಾಡಪ್ಪ ಚಿಂತಿ....ಶಿಶುನಾಳ ಷರೀಫ....
ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಬಂದೆ..ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತಾಯಿತು :)

ಅಣ್ಣಾ ನಿಮಿಗೇನ್ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿದೀಯ?

2011-08-20T18:42:00.000+05:30

ಈ ವೈಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ತಾತ. ಏಳಿ ಹೊತ್ತಾಯಿತು..ಸ್ವಲ್ಪ ಗಂಜಿ ಕುಡೀರಿ. ಹೇಳ್ತೀನ್ ಕೇಳಿ ನೀವ್ ಏನಾದ್ರು ಗೊಟಕ್ ಅಂದ್ರೆ...ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಟೋಪಿ ಹಾಕೊಂಡ್ ಅದನ್ನೇ ಒಂದು ಫ್ಯಾಷನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರಲ್ಲಾ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನು ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೆ ಮಾಯ. ನೀವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವದ್ದಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಲ್ಲ? ಇದೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಇನ್ನೊಂದು ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಅಂತ ಬರಲಿ ನೋಡಿ...

೧. ಎಲ್ಲಾರೂ ಓಟು ಹಾಕೋದು ಅವರ ಜಾತಿಯವನಿಗೇ. ಅವನೆಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟ್ ಕುಲಗೆಟ್ಟು ಹೋಗಿರಲಿ...ಕೊನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನೇ ಕುರ್ಚಿ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿಸ್ತಾರೆ.ಯೋಗ್ಯರಾರು ಎಲಕ್ಷನ್ ಗೆಲ್ಲಲ್ಲಾ ಜಾತಿ ವಿಷ ಇರೋವರೆಗು. ಈ ಜನಗಳ ತಲೆ ಒಳಗಿರೋ ಆಂತರಿಕ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಯಾವ ಮಸೂದೆ ತರ್ತೀರ ತಾತ?

೨.ಇವತ್ತು ಒಬ್ಬ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕಳ್ಳಾ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಕೂಡ, ಅವನ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಯಾವ ಒಬ್ಬ ಯುತ್ ಕೂಗಾಡೋದು ನೋಡಿದ್ದೀರ? ಇಲ್ಲಾ. ಅವನಿನ್ನೂ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೇ ಹಾಕೊಂಡು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಿಗೆ "ಬೆನ್ಸ್" ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಪಂಗಡದ ನಾಯಕ ಆಗಿ ಹೋಗ್ತಾನೆ. ಅವನ ವಿರುದ್ದ ಮಾತಾಡಿದರೆ ನೀವು ಅವನ ಜಾತಿ ವಿರೋಧಿ, ಅವನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೋರಿಸ್ಕೊಂಡ ಸ್ಮಾಮೀಜಿಯ ವಿರೋಧಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕಾನೂನು ಸಾದ್ಯ ತಾತ?

೩.ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಟೈಮ್ ನಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಹಾಕಿದ ಎಂಜಲನ್ನು ತಿಂದು ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಓಟು ಹಾಕಿ, ಮುಂದೆ ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ರೇಷನ್ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಅಕ್ಕಿ ಕೊಡ್ಲಿಲ್ಲಾ ಅಂತ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡೋ ಜನಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಸರಿಯಾದವನಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಜಾತಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಓಟು ಹಾಕಿ ಅಂತ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಯಾವ ಮಸೂದೆ ಮಾಡ್ತೀರ ತಾತ?

೪.ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ನವ ಯುವಕರು. ಅವರೆಲ್ಲಾ "ಇನ್ಶ್ಟಾಲ್ಮೆಂಟ್ " ನಲ್ಲಿ ಕಾರು ತಗೊಂಡು ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಸರಿ ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಡಿದು. ಬರ್ತಾ ಏರ್ಪೋಟ್ ರೋಡ್ನಲ್ಲಿ ಡಿವೈಡರ್ಗೆ ಗುದ್ದಿ, What a pity government cant even make proper road. its not like this in US you know? ಅಂತ ಕಿಲ ಕಿಲಸಿ. ಮುಂದಿನ ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ಮೆಂಟ್ ಕಟ್ಟದೇ ಇದ್ರೆ ಕಾರು ಕಿತ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತಾರಲ್ಲ ಅಂತ ಅವರ ಬಾಸು ಏನೇ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅದನ್ನ ನಾಲಿಗೇಲಿ ನೆಕ್ಕತಾ...ತಮ್ಮನ್ನ ತಾವೇ ಅಡಾ ಇಟ್ಟಿರುವಾಗ...ಯಾವ್ ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ತಾತ ನಿಮ್ಮ ಉಸಿರು ಕೊಡೋದು?

೫.ನಮ್ಮ ಮದ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರು. ಎಷ್ಟೇ ಕರ್ಚಾದ್ರು ಸರಿ. ಲಕ್ಷಾಗಟ್ಟಲೇ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸರಿ. ನನ್ನ ಮಗ ಇಂತಾ ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲೇ ಓದ್ ಬೇಕು ಅಂತ ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಪಿಯುಸಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬರೋ ಆ ಕಂದಮ್ಮನನ್ನ...CET ಮುಂದೆ ಕುಂದರಿಸಿ "ನೋಡಪ್ಪಾ ಯಾವುದೋ ಪರದೇಶಿ ಕಂಪನಿ "ನೀನ್ ಇಷ್ಟು ಓದಿದ್ರೆ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಕೊಡ್ತೀನಿ" ಅಂತ times of Inida ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡವರೆ. ನೀನ್ ಅಷ್ಟು ಓದಿ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ..ಅಲ್ಲಿ ಂದ ಡಾಲರ್ ಕಳ್ಸು...ಮಲೆನಾಡಿನ ಯಾವುದಾದ್ರು "Fresh" ಹೆಣ್ ಮಗಳನ್ನ ನಾವು ತಂದು ಗಂಟು ಹಾಕ್ತೀವಿ. ಅಂತ ಒಪ್ಪಸಿ ದೇಶ ಬಿಡಿಸಿ ಇವುರು ಪಾರಿನ್ ಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮಗನ ಮನೇಗೆ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿ ಮಾಡ್ಟಾ ಕೂತಿರುವಾಗ ಇವರನ್ನ ಏನು ಹೇಳಿ ತಿದ್ದುತೀರ ತಾತ?

೫. ಡಾಕ್ಟರ್ ಓದ್ತಾ ಇರೋ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಸುದ್ದಿನೇ ಕೇಳ್ಬೇಡಿ...ಅವನ್ನ ಓದಿಸಿದ ಇದೇ ದೇಶದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಅವರು ಹೋಗಲ್ಲವಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲ್ಲವಂತೆ. ಅವರು ಓದಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಇನ್ವೆಸ್ಟಮೆಂಟ್ ಹುಟ್ಟಲ್ಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊಣಗ್ತಾರೆ...ಇದಕ್ಕೆ ಏನು ಪರಿಹಾರ ತಾತ.

ಪಾಪ..ನಿಮಿಗೆ ಯಾಕೆ ಈ ಗೋಳು...ಬನ್ನಿ ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಮನೆ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಗುಬ್ಬಿ ಗೂಡು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿಡಿ...

ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪುಸ್ತಕವೂ ಮತ್ತದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಡು.

2011-06-15T10:06:00.000+05:30

ಮೊನ್ನೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಒಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪುಸ್ತಕ ಒಂದನ್ನು ಓದಲಿಕ್ಕೆ ಕೈಗೆತ್ತು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕ್ರಾಸ್ ವರ್ಡ್ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಂಡ “ಬ್ಯಾಂಗ್ಳೂರ್ ಕಾಲಿಂಗ್” ಅನ್ನುವ ಪುಸ್ತಕ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದ ನನಗೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಳನೋಟಗಳೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇನೋ ನೋಡುವ ಅನ್ನಿಸಿ ಓದಲು ಕೊಂಡೆ. “ಕಾಲ್ ಅಸ್” ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ನ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾ, ಒಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಥವ ನಡೆಯುವ ಒಟ್ಟು ಕಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಲೇಖಕಿಯದು. ಲೇಖಕಿಯ ಹೆಸರು ಬ್ರಿಂದಾ ಎಸ್. ನಾರಯಣ್. ಈಕೆ ಎಲ್ಲಿಯವಳು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ, ಆಕೆ ಅಮೆರೆಕಾದಲ್ಲಿ ಓದಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಪರೇಟ್ ಸೆಕ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಈಕೆ, ತನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ನಮೂನೆಯ “ಓಪನ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನ” ಕಂದಮ್ಮ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ...ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ವೈದೇಹಿಯವರ ಯಾವುದೇ ಸಣ್ಣಕಥೆಗೂ ಈ ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕ ಸಮವಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಹೊಸದೂ ಎನ್ನಿಸುವುದೇನೂ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊಲಸು ಹಳಸನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಹಳ ವಿವರಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬರೆದಿರುವ ಈಕೆ, ಇದೇ ಇಂಗ್ಳೀಷು ಓದುಗರಿಗೆ ಅತ್ಮೀಯವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಬ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹಾಗಿದೆ. “ಸ್ಲಂ ಡಾಗ್ ಮಿಲೆನಿಯರ್” ಅಥವ “ವೈಟ್ ಟೈಗರ್” ನಂತಹ ಕೃತಿಗಳಂತೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕಸ ತೆಗೆದು ರಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವಿದು ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೀರಸವಾಗಿದೆ.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಹೇಗಾದರೂ ಹಾಳು ಬಿದ್ದು ಹೋಗಲಿ. ಆದರೆ ಈಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬರುವ ಇವರು, ಇಲ್ಲಿನ ಜನ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಿಸುವ ರೀತಿ ತುಂಬಾ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತವಾದದ್ದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ ಗಳು ಮತ್ತು ಈಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿರುವ ರೀತಿ ನೋಡಿ.

ಕಂಪನಿ ಮಾಲಿಕ : ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ

ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ : ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಸ್ವಾಮಿಯ ಹಾಡುಕೇಳುವ, ಗಂಡು ಸಂತಾನ ಬಯಸುವ ತೆಲಗು ಭಾಷಿಕ.

ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಹುಡುಗ : ರಾಕ್ ಮ್ಯುಸಿಕ್ ಇಷ್ಟ ಪಡುವ, ಡ್ರಗ್ ಆಡಿಕ್ಟ್, ಆಂಗ್ಲೋ ಇಂಡಿಯನ್.

ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಹುಡುಗಿ : ತಳುಕು ಬಳುಕಿಗೆ ಮಾರು ಹೋಗುವ ಮಳಯಾಳಿ ಹುಡುಗಿ.

ಇನ್ನೋಂದು ಕಂಪನಿ ಮಾಲೀಕ : ಬಂಗಾಲಿ.

ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಕಂಪನಿ ಮಾಲೀಕ : ತಮಿಳೀಗ

ಕೊನೆಗೆ........

ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡುವ ಹುಡುಗಿ : ಕನ್ನಡದ ಹುಡುಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ಕದಿಯುವ ಚಾಳಿಯನ್ನೂ ಲಗತ್ತಿಸಿಲಾಗಿದೆ.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಇವತ್ತಿನ ಸತ್ಯವೂ ಇರಬಹುದು. ತನ್ನ ನೆಲ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಈ ಐಟಿ ಇಂಡಷ್ಟ್ರೀಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದ ಕನ್ನಡಿಗ, ಇವತ್ತು ಅವರ ಟಾಯಲೆಟ್ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವೇ ಇರಬಹುದೇನೋ. ಓದಿ ಬೇಸರವಾಯಿತು.

ಎಲ್ಲೋ ಅಮೆರಿಕೆಯಲ್ಲೋ,,ಯುರೋಪಿನಲ್ಲೋ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುವ ಬಿಳಿಯನಿಗೆ. ಕನ್ನಡತಿ ಟಾಯ್ಲೆ ಟ್ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡುವ ಹುಡುಗಿ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಏನೋ ಮಾಡಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಹಮ್...ಹೇಗಿದೆ ನೋಡಿ ಕನ್ನಡದವರಪಾಡು....ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ.

Brinda i am sorry..you suck big time as your book

ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ಥಿಗಳು ಬಂದವು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಡ ಬೆಳದಿಂಗಳು

2011-05-19T17:47:00.002+05:30

ಪ್ರಶಸ್ಥಿಗಳ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತವೇ ಕೆಲವು ಮುಖಗಳು ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಯಾವಾಗ...ಯಾರಿಗಾಗಿ..ಯಾರಿಂದ ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಒಂದು ನಿಗೂಢ. ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಕರಲ್ಲಿ ಈ ತರಹದ ಸುದ್ದಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುವ ಎಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಹೆಸರಾಗಲಿ, ನಿರ್ದೇಶಕರ ಅರಿವಾಗಲಿ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇದು ಹಲ್ಲಿದ್ದೂ ಕಲ್ಲು ಸಿಕ್ಕಂಗೆ. ಇವುಗಳನ್ನು "ಕ್ಯಾಟಗರಿ" ಸಿನೆಮಾಗಳು ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ. ಕೇಂದ್ರ ದವರು ಹಲವು ಕ್ಯಾಟಗರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ಥಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾಷಾವಾರು, ಮಕ್ಕಳವಾರು, ಜಾನುವಾರು, ಜಾತಿವಾರು, ಜಾತ್ಯಾತೀತವಾರು ಹೀಗೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕ್ಯಾಟಗರಿ ಯನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿ, ತಿಳಿದ ಕಸುಬನ್ನು, ಕಾಸೂ ಉಳಿಸಿ, ಎರಡೋ ಮೂರೋ ಲೈಟ್ ನಲ್ಲಿ, ಶೂಟ್ ಮಾಡಿ, ಒಂದು ಸಬ್ ಟೈಟಲ್ಲನ್ನು ಫಿಟ್ ಮಾಡಿ, ದೆಲ್ಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ರೆ ಆಯಿತು. ಪ್ರಶಸ್ಥಿ ಬಂತು ಅಂತಲೇ ಲೆಖ್ಖ್ಹ. ಇದು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಲಾಬಿ, ಗಡ್ಡ,ಖಾದಿ,ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡ, ಮುರುಕು ಹಿಂದಿ,ದೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನರ ಪರಿಚಯ ಇರಬೇಕಾದ್ದ್ದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಸಿನೇಮಾದ ವಿಷಯ ವಸ್ತು, ಒಂದೋ ಬ್ರಾಮ್ರನ್ನ್ ಬೈದಿರಬೇಕು..ಅಥವ ಮರ ಕಡಿಬೇಡಿ ಅಂತ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಲಿ ಹೇಳಿಸಿರಬೇಕು. ಕ್ಯಾಟಗರಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಪಶಸ್ಠಿ ಬಂದಾದ ಮೇಲೆ, ಒಂದು ದಿನ, ಆ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟನ್ನು ಒಂದು ಫೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ವಿಧಾನ ಸೌದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಯಾರದಾದರೂ ಪಾದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು ಬಂದರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯ, ಯಾವುದೋ ಬಡ ರೈತರಿಂದ, ಬಿ ಡಿ ಏ ದವರು ವಷ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಜಾಗದ ಸೈಟು, ಜಿ ಕ್ಯಾಟಗೋರಿಯಲ್ಲಿ ಉಚಿತ. :) ಇದು ಕ್ಯಾಟೋಗರಿಯ ಕಥೆ. ಪ್ರಶಸ್ಥಿ ಬಂದ ಇಂತ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೌಲತ್ತು ಗಳನ್ನೂ, ಎಷ್ಟೂ ಅವಲತ್ತು ಕೊಂಡರೂ ಕೊಡಲಾಗದು, ಎಂದೇನಾದರೂ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಇಂಥಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಂದ್. ಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿಯೇ, ಅದು ತರುವ ನಶೆಗಾಗಿಯೇ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ನವೆದು ಹೋದ...ಪುಟ್ಟಣ್ಣ,ದೇಸಾಯಿ..ಎಲ್ಲಿ? ಹೋದಿರಪ್ಪ ಪುಣ್ಯತ್ಮರಾ.....ಸತ್ಯವೇ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ತಂದೆ ಸತ್ಯೆವೆ ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು, ಬುದ್ದಿ ಜೀವಿಗಳು ಇಂಥಹ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಕಕ್ಕ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ ...ಬೇಸರ ಅಗುತ್ತೆ

ಬೇಸಿಗೆಯ ರಾತ್ರಿಯ ತೆಳು ಚಾದರದಂತೆ

2011-04-28T10:42:00.001+05:30

ಬೇಸಿಗೆಯ ರಾತ್ರಿಯ ತೆಳು ಚಾದರದಂತೆ
ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಭಂಧಗಳು
ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿರಬೇಕು
ಮದ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗಾದ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ
ಕಾಣದೇ ಇದ್ದರೂ, ಕೈ ಚಾಚಲು ಒಂದು ಆಸರೆ
ಬಿಳೀ, ತೆಳೂ ಚಾದರ.
ವಯಸ್ಸಾದಾಗ ಒಂಟಿ ಎನಿಸಿದರೆ?...ಇರಲಿ
ನನ್ನೊಡನೊಂದು ಜೀವ
ಬಿಳೀ, ತೆಳೂ ಚಾದರದಂತೆ
ಏನನ್ನೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೇಳದೆ,
ನಿತ್ಯವೂ ಬಳಿಯಿರಬೇಕೆಂದು ಕಾಡದೇ
ಕತ್ತಲಾದರೆ ಕೈ ಹಿಡಿದರಾಯಿತು
ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ....
ಭೂಮಿ ಬಿಸಿ ಆಯಿತೊ..ಪ್ರೇಮ ಹುಸಿಯಾಯಿತೋ
ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ.

Any body who lives has to die. Long live the God man.

2011-04-22T10:53:00.000+05:30

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ
ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾ
ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ.

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ
ದಾರು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಳ್ಪರಿಲ್ಲ
ಕಾಳ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ನಾನು
ಮೇಲಕೇರಿ ಹೋಗಲಾರೆ

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ
ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾ
ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ.

it’s amazing to how many educated people like Scientists, Academicians, people in high governmental post which demands secular credentials bow to God men. This is when i realized that "being educated is nothing to do with gaining knowledge”. Kalam is educated to be Scientist/Engineer, and has done a great job of it. To expect him to understand the undercurrents of spirituality would be dumb thing. Just because so called Educated/empowered people approve certain things, one can’t expect everyone to follow without a question.

Its like famous film actors endorsing certain soap on TV to people to sell it while they don’t even use the soap as its caustic for his skin. The truth is never known.

And, about helping people and serving poor, great, when one has more than what he needs, he has to share it. Especially in a situation,where, what you have is not yours but given by others. Any body who defends a god men by saying they have done so much to society, unlike government, should be thinking in the direction of why the hell we are not able to elect a proper government to serve us, instead of glorifying a mere NGO kind of work by GOD men.

Hmm...why cant a God man simply request his disciple, majority of whom are POLITICIANS, to shun the CORRUPTION? It is the single most favour any godman can do to his COUNTRY. Belive me no one is a @#$% god man till a child like Moin Khan [http://www.rediff.com/news/slide-show/slide-show-1-shocking-tale-of-child-labour-in-national-capital/20110420.htm] dies in India, when Godmen attributed to so many super human strength.

Any one who alters the thinking of nation in positive direction, instead of making thousands of people follow him and become single minded school of fish without a seed of question in their mind, is more a God man than who feeds you two morsels out of his treasure. Hmm...any one remember certain individuals like Gandhi, Che Guevara, Mandela etc etc...they were the dudes man, who gave their blood, sweat, and tears...and became living example.

Any body who lives has to die. Long live the God man.

ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ

2011-04-05T09:45:00.000+05:30

ನೀನಿಲ್ಲದ ಮರುದಿನ
ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ
ಕೆಂಪುಕಣ್ಣುಗಳ ಬುಡದಲ್ಲಿ
ಎದೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ಹಬ್ಬಿದ
ನರಗಳ ಸರಪಳಿ ಉಬ್ಬಿತ್ತು.
ತಕ್ಷಣ ಹೊಳೆದಿದ್ದ್ದು....
ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಮರದ
ಬೇರು...
ಅದು.

ಬೇರೆ ಯವರ ಮುಂದೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪೀನೂ ಅವಳನ್ನ ಬೈ ಬಾರದು.

2011-03-08T10:28:00.003+05:30

ಇವತ್ತು ಮಹಿಳಾದಿನ. ಹೆಂಡಿತಿಗೆ ಕುಷಿ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಏನೂ ಪ್ಲಾನ್ ಇಲ್ಲ್ವ ಅಂತ ಯಾರೋ ಕೇಳಿದ್ರು. ನಿಜ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಇವತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ಅವರಿಗೆ ಕುಷಿಮಾಡೋ ಪ್ಲಾನ್ ಇಟ್ರೆ ಅದು ಬಹಳ ಸಂಕುಚಿತವಾದ ಸಣ್ಣ ಪ್ಲಾನ್ ಆಗುತ್ತೆ.ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅಥವ ಆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕುಷಿ ಮಾಡೋದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕಷ್ಟ ಇಲ್ಲ.

೧.ವಿಷಯ ಏನೇ ಇದ್ರು, ಅವರು ಮಾತಾಡೋವಾಗ ಕೇಳಿಸ್ಕೋಬೇಕು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತೇ ಆದ್ರೂ ಸರಿ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೊ ಅವಳು ಪಕ್ಕದ ಅಂಗಡಿ ಇಂದ ಮೊಸರು ತಂದಿದ್ದನ್ನ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಕತೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೇಳ್ತಾಳೆ. ಹೋಗುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಬಿಸಿಲಿತ್ತೂ,ಅನ್ನೋದರಿಂದ ಹಿಡಿದು,ಅಂಗಡಿಯವನು ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕಾಯ್ನ್ ಕೊಡದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಗಮನ ಇಟ್ಟು ಕೇಳಿ "ಹೂ" ಅನ್ನಬೇಕು.
೨.ಯಾವುದೋ ಊರಿಂದ ಆಗತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದರೂ,ಎಷ್ಟೇ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ರೋ,ಮೊದಲು ಅವಳು ಎಷ್ಟು ತೊಂದರೇಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಕೇಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಅವಳ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೇ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಅವಳ ಕಳಕಳಿ ಇಂದ ಹಿಡಿದು,ಮೂರುದಿನ ಕೆಲಸದವಳು ಬರದೇ ಇದ್ದಾಗ ಇವಳು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ತೊರಿಸಿದ ಮೇಲೆ....ನನ್ನ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನೀರು ಕೇಳಬೇಕು.
೩.ಮಗಳು ಕೋಪ ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಅನ್ನ ತಿನ್ನದೇ "ಸಾರು ಸರಿ ಇಲ್ಲ" ಅಂದಾಗ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆಡಿ ಬಂದು ಹಾಗೇ ಕಾಲು ತೋಳೀದೇ ಹಾಸಿಗೆ ಹತ್ತಿದಾಗ, ಟೀವಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತು ಹಾಗೇ "ಅಮ್ಮಾ ನನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಮಾಡಿಕೊಡು" ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ. "ಯಾರ ಮಗಳು ಹೇಳು? ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪನ ಗುಣ,ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತೇ ಕೇಳಲ್ಲಾ. ಎಲ್ಲಾ ಕೂತಿದ್ದ ಕಡೇನೆ ಆಗಬೇಕು" ಅಂತ,ಅಲ್ಲೇ ಏನೋ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂತ ನನ್ನ ಕಡೇ ನೋಡಿ,ಕಣ್ಣು ದಪ್ಪ ಮಾಡಿ ಬೈದಾಗಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಇರಬೇಕು. ಗಪ್ ಚುಪ್.
೪.ಮಗಳಿಗೆ ಅಂತ ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ತಂದಾಗ, ಅವಳಿಗೂ ನಟ್ಟೀಸ್ ತರಬೇಕು. "ಯಾಕೆ ತಂದ್ರಿ ಈಗಾಗಲೇ ದಪ್ಪ ಆಗಿದ್ದೀನಿ" ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾಳೆ.."ಇರಲಿ ತಿನ್ನೇ, ದಪ್ಪ ಅಂತ ಯಾರ್ ಹೇಳಿದ್ದು ತೋರ್ಸು ನೋಡಣ" ಅಂತ ಉಬ್ಬಿಸಬೇಕು.
೫.ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಯಾವುದೋ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿ, "ಇವತ್ತು Only greens" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬರೀ ಸೊಪ್ಪು ತಿನ್ನಿಸ್ತಾಳೆ..ಆಗ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಿಂದು, ಮಗಳಿಗೂನು, "ಹೇ ಅಮ್ಮ ಹೇಳೋದು ಸರಿ, ಸೂಪ್ಪು ತಿನ್ನ ಬೇಕು" ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕು.
೬.ಚಾನಲ್ ಗಳನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸುವಾಗ ಯಾವುದೋ ಚಾನಲ್ ನೋಡಿದವಳೇ.."ರೀ ಇರಿ ಇರೀ...ಅದೇನೋ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ನೋಡ್ಬೇಕು" ಅಂತ ಕೈ ಅಡ್ಡ ತಂದಾಗ..ಆಯ್ತು ನೀನೇ ನೋಡು ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೋತ್ತು ಬಿಡ ಬೇಕು.
೭.ಊರಿಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ಬೇಕಾದ್ರೆ " ಆಗಲಿಂದಾ ಡ್ರೈವಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಲ್ಲ..ಕಾಲು ನೋವ್ತಾ ಇಲ್ವಾ?" ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾಳೆ...ಆಗ..ಹಾಗೇ ಕಾರು ಸೈಡಿಗೆ ಹಾಕಿ..."ಸರಿ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೋತ್ತು ಓಡಿಸು" ಅಂತ ಏನೂ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲದವನ ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟು ಸೀಟು ಬದಾಲಾಯಿಸಬೇಕು.
೮.ಅವಳು ಎಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟಾದಾಗಿ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ಟಾ ಇರಲಿ, ಹಾಡು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಮೊಖಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿ ಕೊಂಡು,ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೆರಡನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಕೊಂಡು ಕೂರಬೇಕು.
೯.ಯಾವುದೇ ಹಾರರ್ ಮೂವಿ ಆಗಲಿ ಕಾರ್ಟೂನ್ ಮೂವಿ ಆಗಲಿ ಬಂದಾಗ "ಅದೇನ್ ಮಕ್ಕಳತರಹ ಇಂಥಹ ಮೂವಿ ನೋಡೋದು" ಅನ್ನದೇ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಗೆ ಕೂತು ನೋಡಿ, ಎದ್ದೇಳಬೇಕು.
೧೦. ಬೇರೆ ಯವರ ಮುಂದೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪೀನೂ ಅವಳನ್ನ ಬೈ ಬಾರದು.
ಇಷ್ಟೇ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು. :)

ರಾತ್ರಿಯ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ

2011-02-20T10:06:00.001+05:30

"ಬಲು" "ಬ್ರದರ್ ಬೇರ್" ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ, ಮುಗ್ದ ಹೃದಯದ ದೈತ್ಯ ದೇಹಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದರೂ, ಅದು ನನಗೆ ಸುಧಾಮನ ನೆನಪುತರುತಿತ್ತು. ಆತ ಒಂದು ಮ್ಯಾಗ್ನಮ್ ಇಂಟರ್ ಗ್ಯಾಫಿಕ್ಸ್ ಎಂಬ ಆಡ್ವರ್ಟೈಸಿಂಗ್ ಏಜನ್ಸಿಯ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಹೆಡ್. ನಾನು ಓದಿದ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೆ ಓದಿದ್ದ ನನ್ನ ಸೀನಿಯರ್. ಮೊನ್ನೆ ತೀರಿಕೊಂಡ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಕಂಡ ಕೂಡಲೆ ಪ್ರೀತಿ ನೀರಾಯಿತು. ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಆತ....ಛೆ..ನಂಬಲಾಗದು.
ತೊಂಬತ್ತೇಳು ಅಥವ ತೊಂಬತ್ತೆಂಟರ ಸಮಯ. ನಾನಿನ್ನೂ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಸುಗೂಸು. ಸುಧಾಮ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗೆ ಸಹಮಾಲೀಕ. ನನ್ನ ನಾಲ್ಕೈದು ಚಿತ್ರಗಳ ಹಿಡಿದು ಅವನೆದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ,ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟು ಜೀವನದ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಆಸೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸುಧಾಮ ತುಂಬಾ ಕಡಕ್ ಎನ್ನಿಸುವ ವೆಕ್ತಿ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ವಾದ್ದರಿಂದ, ಅಹಂಕಾರಿಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುವ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ಬರುವಂತಹ ಸಾದ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು. ನನಿಗೂ ಹಾಗೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಕೈಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, "ಆಗಲಿ ಕೆಲಸ ವಿದ್ದಾಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ. ನನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಬರವಸೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೇ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಒಂದೊಂದ್ದೇ ಕೆಲಸ ಗಳು ಬರತೊಡಗಿ, ಇಂದಿನ ವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು.
ಇಂಪೆಕ್ಕೆಬಲ್ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅನ್ನುತಾರಲ್ಲ ಅದು ಆತನ ಭಾಷೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕಾಟನ್ ಕುರ್ತ. ತನ್ನ ಆಗಾದವಾವ ಹೊಟ್ಟೆಯಮೇಲೆ ಕೈಇಟ್ಟು ನಾನು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಲೈಟ್ ಸೆಟ್ ಮಾಡುತಿದ್ದರೆ, ಶಾಂತವಾಗಿ ನೋಡುತಿದ್ದ. ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಯಾವತ್ತೂ ಒಪ್ಪುತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೂ ತುಟಿಮೀರಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನೊಟ್ಟಿಗಿನ ಮದ್ಯಾನಃದ ಊಟಗಳೇ ಚಂದ. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಮೀನಿನ ಊಟ ಚೆಂದ ಎಂಬ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ. ಜೊತೆಗೆ ಹೋದರೆ ಹಬ್ಬ.
ಅವನಾಯಿತು ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾಯಿತು. ಅವರೇ ಅವನ ಲೋಕ. ಅವರನ್ನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್ ಪೂಲಿಗೆ ಓಡುತಿದ್ದ. ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ವಿಮಿಂಗ್ ಅಬ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತಾ ಕೂರುತಿದ್ದ. "ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವುದಾರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿರಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬೇರೆ ತರಲೆ ಗಳು ತಲೆಗೆ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ" ಎನ್ನುತಿದ್ದ.
ಪ್ರಪಂಚದ ಆಗು ಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು ಆತನಲ್ಲಿ. ಮಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಆ ಕಾಲದ ಸಣ್ಣ ಊರಲ್ಲಿ ಆಡ್ ಎಜನ್ಸಿ ಮಾಡಲು ಹೊರಟವನಿಗೆ ತಮಾಷಿ ಮಾಡಿದವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೂ, ಇಂದು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಕಂಪನಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹೋದ. ಅವನ ಡಿಸೈನ್ ಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಷ್ಟೋ ಏಜನ್ಸಿಗಳಿಗೆ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೇಕೆ ಬರಬಾರದು? ಎಂಬ ಪ್ರೆಶ್ನೆಗೆ "ನಾನಿಲ್ಲೇ ಸುಖವಾಗಿದ್ದೇನೆ..." ಎನ್ನುತಿದ್ದ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಲೊಕೇಷನ್ ಗಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ನೀನೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ ಮಾರಾಯ" ಅನ್ನುತಿದ್ದ, ಅಷ್ಟು ಬರವಸೆ ಇತ್ತು ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ.
ಗುರುವಾರದ ಮದ್ಯಾನಃ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಫೊನು. "ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಯಿತ ಮಹೇಂದ್ರ...ಸುಧಾಮರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ, ನೀವು ಈಗಲೇ ಬಂದರೆ ಉತ್ತಮ" ಎಂದರು ಆ ಕಡೆಯವರು. ತಕ್ಷಣ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಓಡಿದೆ. ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲವ ಇಂಥಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ..ನಾನು ಹೋದಾಗ ಮೊದಲ ಹಾಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ...ಅವನಿಗೇನೂ ಆಗದು ಅಂದು ಕೊಂಡೇ ಹೊರಟೆ. ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಹೋಟೇಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಖತೊಳೆಯುವಾಗಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ಫ್ಹೋನು..ಸುಧಾಮ್ ಹೋಗಿಬಿಟ್ರು, ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯೇ..ಅಂದರು. ತಕ್ಷಣ ಅವರಿದ್ದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಓಡಿದೆ..ಯಾರನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೇಳಲಿ ಆನ್ನುವುದೇ ಬಾಯಿ ಕಟ್ಟಿ ಹೋಯಿತು. ಕೌಂಟರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಲಯಾಳಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. "ಇಲ್ಲಿ ಸುಧಾಮ....ಯಾವ..." ಅನ್ನುವಷ್ಟರೆಲ್ಲೇ..."ಅದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆಯಿತು" ಎಂದು ಸುಧಾಮನನ್ನು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿಸಿದ್ದ. "ಎಲ್ಲಿಗೆ?" ಎಂದೆ. ಮೋರ್ಗ್ನಿನ [ಶವಾಗಾರದ] ದಾರಿ ತೋರಿದ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿದೆ...ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ..ಇದೇನು? ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿ..ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವಾಚ್ ಮನ್ ಬಂದ. ನಾನು ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. "ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಒಳಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಬಾಡಿ ಇದೆ..ನೀವು ನೋಡುತ್ತೀರೆಂದರೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪರಿಚಯದವರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಫೋನು ಮಾಡಿದೆ. "ಇಲ್ಲ ಮಹೇಂದ್ರ, ಅವರು ಸತ್ತ ವಿಷ್ಯ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ. ಅವರ ತಂಗಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಪೋಜೆ, ನನಗೆ ಏನೇ ಆದರೂ ಪೂಜೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಬೇಡಾ ಎಂದಿದ್ದರು ಸುಧಾಮ್, ಹಾಗಾಗಿ. ಇಂದು ಬಾಡಿಯನ್ನು ಐಸ್ ನಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಾಳೆ ಕಾರ್ಯ" ಎಂದರು. ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಹಾಗೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪರಿಚಯದವರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಫೋನು ರಿಂಗಾಯಿತು. "ಸುದಾಮ್" ಅನ್ನುವ ಹೆಸರು ಫ್ಲಾಶ್ ಆಗುತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಈ ಫೊನ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡರೆ ಅದೇ ಸುಧಾಮನ ದ್ವನಿ ಕೇಳಬಹುದೆ. "ಹೈ ಹೌ ಅರ್ ಯು ಮಹೇಂದ್ರ?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ ಎಂದು ಸಣ್ಣ ಬ್ರಮೆ. ಪೋನು ತೆಗೆದಾಗ..ಆಚೆಯಿಂದ ಮನೆಯವರು ಯಾರೋ..."ಮಹೇಂದ್ರ ರವರೆ ವಿಷ್ಯತಿಳಿಯಿತಲ್ಲ..ಸುಧಾಮ್ ಹೋಗಿ..." "ಗೊತ್ತಾಯಿತು..ನಾನಿಲ್ಲೇ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇನೆ..ನಾಳೆಯತನಕ ಇದ್ದು..ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಕಣ್ಣೋರೆಸಿಕೊಂಡೆ..
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಂಬಲೇ ಆಗದ ಸತ್ಯ ಅದು..ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸು ರಡಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಯಿಗೆ ತುಳಸಿ ನೀರು ಬಿಡುವಾಗ..ಕೈ ನಡುಗುತಿತ್ತು. ಅವನೊಟ್ಟಿಗಿದ್ದ ಅಷ್ಟೋ ಘಳಿಗೆಗಳು ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಚಿತ್ರವಾಯಿತು. ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿ ಹೊರಬಂದೆ..
ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಸತ್ತಾಗೆ ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನು..ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ನನ್ನಜ್ಜಿ "ಸತ್ತವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಾರೆ ಯಾಗುತ್ತಾರೆ" ಎನ್ನು ಕತೆ ಹೇಳೀದ್ದರು. ಆಗಿನ್ನೂ ಸಣ್ಣವನು..ಆಕಾಶ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಸುಧಾಮ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ...ರಾತ್ರಿಯ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿದ್ದಾನೋ ಆರಿಯೆ, ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಪ್ರಾಕಾಶ ಮಾನ ವಾಗಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಬೆಳಕಿದ್ದರೆ..ಅದು ಸುಧಾಮನೇ..ಹ್ಯಾವೇ ನೈಸ್ ಟೈಮ್ ಇನ್ ಹೆವೆನ್ ಬಿಗ್ ಗೈ..ಗುಡ್ ಬೈ.."

ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯೆಲ್ಲಾ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ರಪ್ತಾಯಿತೇನೊ...

2011-02-14T21:27:00.002+05:30

‎"ಮೊದಲಿನ ಪ್ರೀತಿನೂ ಇಲ್ಲ...ಅಷ್ಟು ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸೂ ಈಗ ಇಲ್ಲ. ಏನೋಪ್ಪ, ಕಾಲ ಬದಲಾಯಿತು. ಮೊಬೈಲ್ ಬಂದಮೇಲೆ..ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಥನೇ ಬದಲಾಯಿತು ನೋಡಿ."
ಹೀಗಂತ ತಮ್ಮ ಪೇಪರ್ ಲವಲೆಟರ್ ದಿನಗಳನ್ನ ನೆನಸಿಕೊಂಡು ಸಣ್ಣಗೆ ಕೊರಗಿದರು ನನ್ನ ಪರಿಚಯದವರೊಬ್ಬರು. ವ್ಯಾಲೆನ್ಟೈನ್ಸ್ ಡೆ, ಮಾತಿನ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.ಹೌದ,ಮೊದಲಿನ ಕೌತುಕ ಈಗಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಇಲ್ಲ್ವ
ಈಗ ಹುಟ್ಟಿ ಆಗ ಸಾಯೋ ಫಾಸ್ಟ್ ಫುಡ್ ಆಯ್ತಾ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಟೈಮೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೊ ಅನ್ನಿಸ್ಸಿದ್ದು ಇಷ್ಟು. ಮೊದಲು, ಕಾವೇರಿ ನೀರಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹದವಾದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಗ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲೂ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಸೊಂಪಿತ್ತು ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯವರ "ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ" ಹುಟ್ಟಿತ್ತು. ಈಗ..ಅದೇ ಕಾವೇರಿ ನೀರಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗುಲಾಬಿ ಬೆಳೀತಾರೆ, ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ...ಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯೆಲ್ಲಾ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ರಪ್ತಾಯಿತೇನೊ....ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದ ಹಣ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ...ಕುರುಡು ಕಾಂಚಾಣ..ಕುಣೀತಾ ಇದೆ..:)

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಣದ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇರುವ ತವಕ ವನ್ನು ಯಾವ ಚಿತ್ರವೂ ಬಿಡಿಸಲಾರದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

2010-12-31T08:29:00.000+05:30

ಅವರವರ ಕಷ್ಟ ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವನಿಗೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮಿನ ಚಿಂತೆ ಆದ್ರೆ...ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಿಗೆ ಅದೇ ಕಾರು ಅವನ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುವ ಚಿಂತೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂದ ಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದರೂ ಚಿಂತೆ ಅದು ಬಿಡಿ.
ಹೀಗೆ ನನ್ನದೂ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೊರತೆಗಳು. ಯಾವುದೋ ಪೇಮೆಂಟ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನನಗೇ ಕುಷಿ ಕೊಡುವಂತಹ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ...ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಒಂದೇನ..ಇನ್ನೇನ್ ಮಾಡಬಹುದು? ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದು ಮನೆ ಕಟ್ಟುವ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಆಗಿ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಾ ಕಟ್ಟಿ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಂದೆರಗಿದ ಸುದ್ದಿ ಅಂದರೆ..ನಾನು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಿ ಡಿ ಏ ನವರ ಯಾವುದೋ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ ಅದನ್ನ ನಮಗೆ ಜಾಗ ಮಾರಿದಾತ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಸಿದ್ದಾನೆ ಅಂಬುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಊಟ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ರುಚಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮಂಕು ಮಂಕು.
ಅದಾದ ಮೇಲೆ..ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮಾರದ ಶಟರ್ ಜಾಮ್. ಶಿವರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ರವರ ಹೊಸ ಚಿತ್ರದ ಶೊಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೇ..ಕ್ಯಾಮರ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿ..ಅದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ. ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೊ ಮನಸಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ಸಿಡಿ ಮಿಡಿ ಸಿಡಿ ಮಿಡಿ ಯಾಗಿದ್ದ ದಿನದ ಒಂದು ಸಾಯಂಕಾಲ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರೊಬ್ಬರು ಬಂದರು. ಅವರು ಪಶುವೈದರು.ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ಮುದ್ದಾದ ಸಂಸಾರ, ಹೆಂಡತಿ ಟೀಚರ್. ಮೊದಲೆನೆಯ ಮಗು ಹೆಣ್ಣು, ಎರಡನೆಯ ಮಗು ಗಂಡು. ಆ ಮಗು ಚಿಕ್ಕವನಿರುವಾಗ,ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಔಷದಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆದ ಕಾರಣ ಅವನ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ, ಮೆದುಳಿಗೆ ಘಾಸಿಯಾದ ಕಾರಣ, ಹೆಗಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಮಗ ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾರಾದರೂ ಅವನೊಟ್ಟಿಗೆ ಇರಬೇಕು. ಅವನ ದೇಖರೇಖಿ ಮಾಡಬೇಕು. ದೊಡ್ಡ ದೇಹದಲ್ಲಿರಿವ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಪುಟ್ಟ ಕಂದ ಅದು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೋವು ಮೆನೆಯಲ್ಲಿ..ಮನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಯಾವತ್ತೂ ತೋಡಿಕೊಂಡವರೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಅವರಿರುವ ತೋಂದರೆಗಳ ಸುಳಿವೂ ನಿಮಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವರು ಮೊನ್ನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಸಿವಿಸಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ನಾನೇ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದಾಗ..ಅಂದು ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು.
ದಿನವು ಕೊಂಚ ದೂರ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗುವುದು ಅವರ ಅಬ್ಯಾಸ. ಹಾಗೇ ಮಗನನ್ನೂ ತಮ್ಮೊಡನೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಮೊನ್ನೆ ಯಾಕೋ, ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಆಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಗ, ವಾಕಿಂಗ್ ಹೊರಟ ಅಪ್ಪನಿಗೆ "ನಾ ಬರುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಹೇಗೂ ಮನೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ಇದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಇವರೂ ಹಾಗೇ ನಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬಂದವರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲು ರೆಡಿಯಾಗುತಿದ್ದಾರೆ ಆ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ ಮನೆಯ ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.
ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಗಮನಿಸಿದರೆ..ಮಗ ಇಲ್ಲ. ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ನೋಡಿದರೂ ಇಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು.."ನಿಮ್ಮ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾನೆಂದು ಕೊಂಡೆವು" ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ದುಗುಡ ತುಂಬಿದ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಡುಕಲು ಶುರು ಹಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು...ಮುಂದಿನ ಖಾಲಿ ಸೈಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲಸದವರು, ಮಿತ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿ ತಡಕಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಳಿಕೊಂಡ ದೇವರಿಲ್ಲ..ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹರಕೆ ಇಲ್ಲ. ಮಗನ ಮುಖ ಕಂಡರೆ ಸಾಕೆಂಬ ತವಕ. ಎಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕನೋ..ಯಾರು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದರೋ..ಭಗವಂತಾ.... ಕಣ್ಣೆದುರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಣದ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇರುವ ತವಕ ವನ್ನು ಯಾವ ಚಿತ್ರವೂ ಬಿಡಿಸಲಾರದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹೊಳೆದ ವಿಷಯ ವೆಂದರೆ ಇವರ ಮೊಬೈಲ್ ಅವನ ಕೈನಲ್ಲಿ ಯೇ ಇದೆ..ಕಾರಿನ ಡ್ಯಾಷ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಫೋನ್ ನನ್ನು ಆತನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು. ಆದರೇನು ಪ್ರಯೋಜನ...ರಿಂಗಾಗುವುವ ಫೋನ್ ನನ್ನು ಮಗ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ ಹೊರತು..ಅವನಿಗೆ ಮಾತಡಲು ಬಾರದು..ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ? ಸರಿ ಬಿ. ಎಸ್. ಎನ್. ಎಲ್ ನವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ "ಇಂಥಹ ನಂಬರಿನ ಫೋನ್ ನನ್ನು, ಯಾವ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಟ್ರಾಕ್ ಮಾಡಲು ಸಾದ್ಯವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು,ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಫೀಸಿನಂತೆ, "ದಯವಿಟ್ಟು ಕೆಲಸದ ಸಮಯವಾದ ಹತ್ತೊವರೆಯವರಗೆ ಕಾಯಿರಿ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಪೇಪರ್ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಹಾಕುವ ಹುಡುಗ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇವರಿರುವ ಗಾಭರಿ ಗೊಂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ ಅವನಿಗೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿದೆ. "ಒಂದು ಸರಿ ನಾನೇ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ಲಾ ಸರ್?" ಎಂದು ಇವರ ಮಗನ ಕೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಕಡೇ ಮಗು ರಿಂಗ್ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆಯೇ ಹೊರತು ಮಾತು ಬಾರದ ಕಾರಣ ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇತ್ತ ಕಡೇ ಪೇಪರಿನ ಹುಡುಗನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೊಳಪು. ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಫೋನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, " ಸರ್ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ...ವಸಂತಪುರದ ಹತ್ತಿರ ಇರೋ ಖಾಲಿ ಲೇಔಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅಂತ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಮಗು ಫೋನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಶಭ್ದ ಕೇಳುತ್ತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಇರೋ ಪ್ರದೇಶ ಅಂದರೆ ಅದು ಒಂದೇ" ಎಂದ.
ಯಾರು ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮನೆಯವರು ಅಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಿ ನೋಡುವ ಎಂದು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ,ಬಿ. ಎಸ್. ಎನ್. ಎಲ್ ನಿಂದಲೂ ಫೋನ್ ಬಂದು "ಇಂತಹ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಫೋನಿನ ಸಿಗ್ನಲ್ ಸಿಕ್ಕುತಿದೆ" ಎಂದು ಪೇಪರಿನ ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ದುಡು ದುಡು ದುಡು ಓಡಿ ಹೊರಟ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನಿಗೆ, ಮನೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಖಾಲಿ ಲೇಔಟ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೇ ಪಾರ್ಕಿನಂತಹ ಪ್ರದೇಶ ದಲ್ಲಿ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಶೂನ್ಯ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತ ಮಗ ಕಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದ ಆನಂದದ ವರ್ಣನೆಗೆ ಪದಗಳಿಲ್ಲ.
"ಏನೋ ದೇವರು ದೊಡ್ಡವನು ಸಾರ್. ಮಗ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ" ಅಂತ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ.
ಆದರೆ, ಅವತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದದ್ದು ಆ ವಿಷಯ ಹೇಳಲಲ್ಲ. ಅವರು ಬಂದದ್ದು, ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರ ಬಳಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಯೋಗ ಟೀಚರ್ ಒಬ್ಬರ ಮನೆಗೆರಗಿದ ದುರಂತ ಕಥೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು. ಯೋಗ ಟೀಚರ್ ರವರ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸರ್ವಿಕಲ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಎಂದಿದ್ದರು ಡಾಕ್ಟರ್. ತಕ್ಷಣ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆಪರೇಷನ್ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದ ಡಾಕ್ಟರ್, ಏನೋ ಮಾಡದೆ ಹಾಗೆ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಹೊರಬಂದು ಹೇಳಿದ್ದು, " ನಾವು ಅಂದು ಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇ ಬೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್. ಅದು ಹಬ್ಬಿರುವ ಒಳ ಅಂಗಾಂಗ ಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರಿಗೆ ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳು. ತಾಯಿಗೆ ಮಗಳ ಮದುವೆ ನೋಡುವ ಚಿಂತೆ. ದೇವರಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಥನೆ ಒಂದೇ ದಾರಿ.
ಈಗ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ...ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಯಾವ ಮೂಲೆ...ಹಣ ಕೊರತೆಯ ಕಷ್ಟ..ಕಷ್ಟವೇ ಅಲ್ಲ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಸುವಿದ್ದರೆ...ಕೊಂಚ ಸಮಯ ದಕ್ಕಿದರೇ, ನಾವೂ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ... ಯಾವ ಹಣವೂ ಪರಿಹರಿಸದ ಕಷ್ಟಗಳೂ ಇದೆಯಲ್ಲಾ...ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ ದೇವರೇ...

ಬೆಳಿಗಿನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗರಿ ಗೆದರಿದ ಹಕ್ಕಿ

2010-12-21T19:22:00.002+05:30

ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಆಗದೇ ಇರೋ ಸಂತೋಷ ಅಂದ್ರೆ ಏನು?
ಅದನ್ನ ಬರಿಯೋ ಹಾಗಿದ್ರೆ...ಪ್ರೆಶ್ನೆನೇ ಅಸಂಮಜಸ ಅಲ್ವ.
ಬಿಡಿ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ನಾವೆ ಸವಿಯೋಣ...ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೊದು ಯಾಕೆ...ಬೆಳಿಗಿನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗರಿ ಗೆದರಿದ ಹಕ್ಕಿ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಒಂಟಿತನ ಮರೆತ ಹಾಗೆ..

ಸ್ಕೂಲ್ ನಿಂದ ಬಂದ ಮಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ

2010-12-04T14:44:00.003+05:30

ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದ್ದರು...
ಅದಕ್ಕೊ ಮುಂಚೆ..ಕಡಿಮೆ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬಂದ್ರೆ ಏನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಗೊತ್ತಾ ಅಂತ [ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಗೇ...ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಓದೋದೇ ಇಲ್ಲ..] ಅವರಮ್ಮ ಹೆದರಿಸಿದ್ದಳು..
ಸ್ಕೂಲ್ ನಿಂದ ಬಂದ ಮಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಇತ್ತು..ಅದರ ಪಕ್ಕ ಮನೇಲಿ ಏನಾಗಬಹುದೂ ಅನ್ನೂ ಕಲ್ಪನೆಯ
ಕಾರ್ಟೂನ್ ಕೂಡ ಇತ್ತು.
:)

ಬಂದವರಾರೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಚಿತ್ರ ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ

2010-11-19T20:08:00.000+05:30

ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ, ಹೊಸ ಅಂಗಿಯ ತುದಿ ಹಿಡಿದು...ಕಾಲು ಎತ್ತರಿಸಿ..ತನ್ನ ಕತ್ತಿನ ಹತ್ತಿರ ತಂದು, ಹಿಂದೆ ನಿಂತ ಅಮ್ಮನಿಗೆ..ಒಮ್ಮೆ ಹುಬ್ಬು ಹಾರಿಸಿ ಕೇಳಿದಳು, ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ. ಅಮ್ಮ.."ಹುಂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಮೆರೆದಿದ್ದು ಸಾಕು..ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡ್ಸಿ ಹೋಗಣ ಬಾ" ಅಂತ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು,ತೋಳು ಹಿಡಿದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆಳದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಹರೆಯದ ಜೋಡಿ,ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಟೀ ಶರ್ಟ್ ನ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿ, ತಿರ್ಮಾನಿಸಿ ಹೋಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪವಿರುವ ಮದ್ಯಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸು, ಯಾವುದೇ ಬಟ್ಟೇ ಅವಳನ್ನು ಅಂದವಾಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಟ್ಟೆಯ ತಪ್ಪಲ್ಲಾ, ಆಕೆ ಕಳೆದು ಹೋದ ಹತ್ತುವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ತನ್ನನ್ನೆ ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತಿದ್ದಾಳೆ..ಈಗ ಆಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದೇ ಕಳವಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅಹಾ..ಏನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತೇ ರಿ..ಮೆಗಾ ಮಾರ್ಟ್ ನ ನಿಲುವುಗನ್ನಡಿ. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಎಮೊಷನ್ ಗಳನ್ನು ದಿನದಲ್ಲಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಕನ್ನಡಿಗೆ ಏನನ್ನಿಸಬಹುದು? ಎಷ್ಟು ಜನರ, ಯಾವ ಯಾವ ನಮೂನೆಯ ಮುಖಗಳು ಅದರ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಹಾಗೇ...ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ..ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ..ಇನ್ನ್ಯಾರೋ..ಇನ್ನೇನೋ...ಬಂದವರಾರೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಚಿತ್ರ ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರಬೇಕು ನಾವುಗಳೂ ಕೊಡ ಬಂದವರ ಆ ಕ್ಷಣದ ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಅವರು ಹೊರಟಾಗ...ಅವರು ಯಾವುದನ್ನೂ...ಯಾವ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ಉಳಿಸಿ ಹೊಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು...ಒಳಗಿನ ಕನ್ನಡಿ ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಖಾಲಿ ಆಗಬೇಕು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು ಕೊಂಡರೇ...ಎದೆ ತುಂಬಿ, ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟೀತು...

ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆ ಬೇಕು...ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ರಮಿಸೋ ಪ್ರೇಮಿ ತರಹ...

2010-11-18T19:58:00.000+05:30

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಜಾರು..ಏನು ಮಾಡೋದು?
ಒಂದು ಸಂಜೆ ಕೂತು ಒಂದೆರಡು ಬಿಯರ್ ಕುಡಿಯೋಣ ಅಂದ್ರೆ..ಅದಕ್ಕೊಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ ಬೇಕು.
ಪುಸ್ತಕ ಓದಣ ಅಂದ್ರೆ...ಛೆ..ಬೇಜಾರಾದ್ರೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದ್ತಾರಾ...ನೋಡಣ ಅದನ್ನೂ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ಬೇಕು.
ರಂಗ ಶಂಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಾಟಕ ನೋಡಣಾ.....ಉ..ಹುಂ...ಕೆಲವು ನಾಟಕಗಳು ಮೆದುಳಿಗೇ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತೆ. ಅರ್ಥ ಆಗದೇ ಇರೋ ನಾಟಕಾನ..ಹೊಗಳಕ್ಕೆ ನನಿಗೆ ಬರಲ್ಲ.
ಹೋಗಲಿ ಅತ್ಲಾಗೆ...ಮಗಳನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ,ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ..ಕಾಡು ಸುತ್ತಿ ಬರುವ ಅಂದರೆ..ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ಕೂಲು..ಊರಲ್ಲಿ ಮಳೆ.
ಬೇರೆಯವರು ಬೇಜಾರಿಗೆ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ...ನನಗೆ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿನೇ ಬೇಜಾರು..ಅದಕ್ಕೇನ್ ಮಾಡೋದು..
ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬೇಜಾರಿಗೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯದ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟು..ಬಿಗುಮಾನ ಇಲ್ಲದೇ ಹರಟೆ ಹೋಡೆಯುವಂತಹ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ...ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ,ಒಂದು ನೂರು ಗ್ರಾಮು ಜಾಸ್ತಿನೇ...ಗಂಭೀರ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ಹಾಂ..ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆ ಬೇಕು...ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ರಮಿಸೋ ಪ್ರೇಮಿ ತರಹ...ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಎದುರಿಗೆ ಮಾತಾಡದೇನೇ ಕೂತಿದ್ರೂ, ತನ್ನ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಸವರಿ..’ಹೆ..ಹೇಗಿದ್ದೀಯ..?" ಅನ್ನೋ ಸಮುದ್ರದಂತಹ ಸಾಂಗತ್ಯ ಬೇಕು...

ಗೋವಿಂದಾ..ಗೋವಿಂದಾ....

2010-11-15T20:52:00.000+05:30

ನೆನ್ನೆ ತಿರುಪತಿಯಿಂದ ಬಂದೆ. ಯವುದೋ ಶೂಟಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಹೊಗಿದ್ದರಿಂದ,ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೊಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ..ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದದ್ದು ಹೋಟೇಲಿನಲಿ.
ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ಎರಡು ಹೋಟೇಲುಗಳನ್ನು ಬದಾಲಾಯಿಸ ಬೇಕಾಯಿತು. ವಿಷಯ ಏನಂದರೆ...ತಿರುಪತಿಯ ಯಾವುದೇ ಹೊಟೇಲಿನಲ್ಲೂ..ಯಾವುದೇ ಕನ್ನಡ ಟಿ ವಿ ಚಾನೆಲ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಿಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಯ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. :(
ಗೋವಿಂದಾ..ಗೋವಿಂದಾ....

"ವೈ ಡು ದೇ ಹ್ಯಾವು ಟು ಪ್ಲೇ ಯೆ ಮೂವಿ ಇನ್ ಏ ಬಸ್.."

2010-11-13T10:33:00.001+05:30

ಏ ಸಿ ಬಸ್ಸೂ ಮತ್ತು ನಂದಿ ಸಗಣಿಯೂ...
ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಯಾರಾದ್ರು ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ, ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಆಗೋ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರಕಟ್ಟೋದು ಕಷ್ಟ. ಒಂದು ಸುಂದರ ಭಾಷೆ, ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದ ಸಮೃಧ್ದ ಭಾಷೇ, ಅದನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೇಗೆ ಉದಾಸೀನ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆದ ನಮ್ಮಜನ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಕನ್ನಡದ ಸದ್ಗುಣ, ಹಿರಿತನ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ನಡ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದೆ ಅನ್ನುವ ಧನ್ಯತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನ್ನ ಅಬ್ಯಾಸ.
ಆದರೆ, ಕೆಲವೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಅಂತಹ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕನ್ನಡದವನೂ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಆಗದೇ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಕರು.."ಓ ಹೋ..ನೀನೇನ ಕನ್ನಡಿಗ...ಹೇ..." ಅಂತ ಎಲ್ಲಿ ನಕ್ಕು ಬಿಡ್ತಾರೋ ಅನ್ನಿಸಿ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೆನ್ನೆ ಹಾಗಾಯಿತು. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮದ್ಯಾನಃ ಹೊರಟ ಏ ಸಿ ಓಲ್ವೊ ಬಸ್ಸು. ಮಂಗಳೂರು ದಾಟಿದ ನಂತರ ಸುತ್ತ ಹಸಿರು...ಆಗ ತಾನೆ ಬಿಟ್ಟ ಮಳೆ..ವಹ್..ಅನ್ನು ವಂತಹ ದೃಶ್ಯ ಸಿರಿ. ವೋಲ್ವೋ ಬಸ್ಸಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರನೋಡಲು ಬಹಳ ಚಂದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಲಯಾಳಿ, ಆಚೆ ಒಬ್ಬಕೂರ್ಗಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಆಂದ್ರದ ಟೆಕ್ಕಿ, ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಹಿಂದಿ ಕುಟುಂಬ ಹೀಗೆ...ಸುತ್ತಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಕೇಳುತ್ತಲಿತ್ತು. ನಾನು ಹೊರನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ. ಸುಳ್ಯ ಮುಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಕಣ್ಣು ನಿದ್ದೆಗೆ ಸಿಕ್ಕು..ಸಣ್ಣದಾಗಿ ತನ್ನ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುತಲಿತ್ತು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಟೀವಿಯ ಶಬ್ಧ. ಹಮ್...ಯಾವುದು ಚಿಲನ ಚಿತ್ರ ಹಾಕ್ತಾನೆ..ಕೊಲ್ತಾನಲ್ಲಪ್ಪಾ...ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಹೊರಗೆ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂತ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಶುರುವಿಟ್ಟಿತು.
ಹಾಗೇ ಹೀಗೆ...ನೆಗೆದು ಕುಣಿದು..ನೆಟ್ಟಗಾದ ಟೀವಿ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಮೋಡಲು ಶುರುವಾದದ್ದು.."ನಂದಿ" ಎನ್ನುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ. ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ರು, ಯಾಕೆ ಮಾಡಿದ್ರು ಅನ್ನುವ ಯಾವ ವಿಷಯವೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಸ್ಥುತ. ಆದ್ರೆ ಇಂತಹ ಚಿತ್ರ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಕನ್ನಡಿಗ ಕೊರಗಿ ಸಾಯುತಿದ್ದ. ತಲೆಬುಡವೇ ಇಲ್ಲ ಅಶ್ಲೀಲ ಹಾಸ್ಯ, ಐಟಮ್ ಸಾಂಗು..ಕೋಡಂಗಿ ಹಾಗೆ ಆಡುವ ವಿಲನ್. ಒಟ್ಟು ಒಂದು ಟಾರ್ಚರ್.
ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ ಇಂಟ್ರಡಕ್ಷನ್ ನೋಡಿ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಾಯಿತು. ಆಕೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಮೊದಲ ದಿನ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸೀನಿಯರ್ ಗಳ ಎದುರು ನಿಂತು. "ಹೇ ನನ್ನ ರಯ್ಯಾಗ್ ಮಾಡ್ರೋ..ರೇಪ್ ಮಾಡ್ತೀರೇನ್ರೋ...ಸಿಗರೇಟ್ ಇದ್ಯಾ..ಚುಟ್ಟ ಇದ್ಯಾ..." ಅಂತ ಮಾತಾಡುವಾಗ..ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರ ಮುಖ ನೋಡಿ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಜುಗರವಾಗಿ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಎಲ್ಲಾದ್ರು ಓಡಿಹೋಗಣ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನ ಕೂರ್ಗಿ ಆಂಟಿ ಮುಖ ಕಿವುಚಿ, ತಲೆ ಓರೆ ಮಾಡಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಒರಗಿದರು. ಮಲಯಾಳೀ..."ವೈ ಡು ದೇ ಹ್ಯಾವು ಟು ಪ್ಲೇ ಯೆ ಮೂವಿ ಇನ್ ಏ ಬಸ್.." ಅಂತ ಗೊಣಗಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ.
ಕನ್ನಡದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕೃತಿಗಳನ್ನ ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಗಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಾಧನೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾವಗೀತೆಗಳು ರೇಡಿಯೋ ದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಇತಿಹಾಸ ಪೋಸ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ರಾಚುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ..ಒಂದು ಚಲನ ಚಿತ್ರ..ನಾವು ಬೇಡ ಅಂದರೂ ನಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಆಗಾಗ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ..ಬಸ್ಸಿನ ಟೀವಿಗಳಲ್ಲಿ...ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಸರಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುವಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ...ಹೀಗೆ...
ಇಂಥಹ ಕಡೆ ಅಸಂಸ್ಕೃತಿಕವಾದ ಚಿತ್ರಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಎಂಥಹ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸ ಬಹುದು. ಆಗ ಯಾರದ್ರು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಹೇಗೆ ಎದುರುತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರನಟರೇ....ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಕೂಡ..ತಿಳಿದವರು ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನು ಕೂರಿಸಿ..ಯಾವ ಯಾವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಬಹುದೂ ಎಂದು ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಯಾವ ಮುಜುಗರವೂ ಇಲ್ಲದೇ ನೋಡುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿಬಾರದೆ?.
ಯಾರಾದ್ರು ಕಾಪಾಡಿ..

ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಗಳ ಚಿತ್ರ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕದು.

2010-11-10T10:09:00.000+05:30

ಮಕ್ಕಳ್ಯಾವಗ ದೊಡ್ಡವರಾಗ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲ್ಲ. "ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣದಕ್ಕೂ ಹೇಳಬೇಕಾ ಪುಟ್ಟು, ಬೇಗಾ ಏಳಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲಾ? ಬೇಗ ಎದ್ದರೇ, ಅಮ್ಮ ಕಾಫಿ ಕೊಡ್ತಾಳೆ [ಲೇಟಾದ್ರೆ ಅವರಮ್ಮ ಕಾಫಿ ಕೊಡಲ್ಲ, ಹಸಿವು ಹಿಂಗಿ ಅವಳು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲ್ಲ ಅಂತ.] ನೀನು ಬೇಗ ರಡಿ ಆಗಿ ಸಮಾಧಾನ ದಿಂದ ವ್ಯಾನ್ ಬರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೇನೆ ಹೋಗಿ ಹತ್ತಬಹುದು. ಹಿಂಗೆ ಲೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನೋಡು, ವ್ಯಾನ್ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತೆ, ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು. ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳು." ಹಂಗಂತ್ತ ಬೈದು ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಗಳ ಚಿತ್ರ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕದು.

ಆದರೆ ನೆನ್ನೆ, ಯಾವುದೋ ಶೂಟ್ ಮುಗಿಸಿ, ಹೊರಟಿದ್ದ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಮಹೋದಯರನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಡಲು ಮನೆಯ ಕೆಳಗಿರುವ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಹೊರಗೆ ತಲೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ, ಗುರುತಿನ ಮುಖವೊಂದು ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡು ಮನೆಗೇ ಬರುತ್ತಿದೆ. ತಕ್ಷಣ ಗಾಬರಿ ಆಯ್ತು, ಅರೇ ನನ್ನ ಮಗಳು ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಳಲ್ಲಾ...ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ ಬಂದಳಾ...ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಏನು ಗತಿ...[ಪಾಠದ ಮನೆ ಎರಡು ಬೀದಿಯ ಆಚೆ ಇದೆ] ಅವರಮ್ಮ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳು? ಕರ್ಕೋಂಡು ಬಾ ಅಂತ ಕಾರು ಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನಲ್ಲಾ. ಹೀಗೆ ಕೋಪ, ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಗಾಬರಿ ಎಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಗ್ತಾಯಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಪುಂಡು ನಾಯಿ, ಮಗಳ ಸೈಕಲ್ ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಸಣ್ಣಗೆ ಓಡುತ್ತಾ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ..ಇನ್ನೆಲ್ಲಾದರು ಕಾಲು ಕಚ್ಚಿದರೆ ಅಂತ, "ಚೀ" ಅಂತ ಗಧರಿಸಿ...ಅವಳನ್ನು ಸೈಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಇಳಿಸಿ ಕೊಂಡು "ಒಬ್ಬಳೇ ಬಂದ್ಯಾ..? ಅಮ್ಮ ಬರಲಿಲ್ಲ್ವಾ ಕರ್ಕೋಂಡು ಬರಕ್ಕೆ...? ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೆಶ್ನೆ ಕೇಳಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.
"ಹೋಗಪ್ಪ ನೀನು..ನಾನೇ ಸೈಕಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದು...ಅಮ್ಮ ಯಾಕೆ..ಸೈಕಲ್ ತೆಗೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ..ನಾನೆ ಬಂದೆ" ಅಂತ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಸೈಕಲ್ಲಿ ಗೆ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಹಾಕಿ ಒರಗಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು.
ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಇನ್ನೇನು ಬಿದ್ದೇ ಹೋಯಿತು ಅನ್ನುವ ಮಗು ಸಂಬಾಳಿಸಿ ಕೊಂಡ್ಡು ಗುಡು ಗುಡು ಓಡಿ ಬಂದು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಕೈಗಳ ನಡುವಿನ ಎದೆಗವಚಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾಯಿತು..

ಶುಭ ದೀಪಾವಳಿ

2010-11-04T19:30:00.001+05:30

ಸಣ್ಣ ಚಮಚದ ತುಂಬ ಸಿಹಿ ಸಕ್ಕರೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು...ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು

2010-11-03T20:33:00.000+05:30

ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚೇ ಕುದಿಸಿ
ಸಣ್ಣ ಪಿಂಗಾಣಿ ಕಪ್ಪಿಗೆ ಬಗ್ಗಿಸಿದ
ಕಾಫಿ...
ಘಾಡ,ಕತ್ತಲಿನಂತಿದೆ..ಸ್ವಲ್ಪ ಕಹಿ ಎನಿಸಿದೆ
ಹಣೇಲಿ ಬರೆದ ಹಾಗೇ ಇದೆ.
ಸಣ್ಣ ಚಮಚದ ತುಂಬ ಸಿಹಿ ಸಕ್ಕರೆ
ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು...ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಷ್ಠಿ ತುಂಬುವ
ನೂರು ಗ್ರಾಮಿನಷ್ಟಿನ ಜೀವನ ಇದು
ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡಿ ವೆಯಿಸಬೇಕು...
ಕರ್ಚಿಗೆ ಇತಿ ಮಿತಿ ಇದ್ದರೆ ಆಯಿತು
ಇನ್ನಷ್ಟು ಬದುಕ ಬಹುದು..ಸವಿಯಬಹುದು.

ಸಂಜಯ್ ಲೀಲಾ ಬನ್ಸಾಲಿಯ ಹೊಸ ಚಿತ್ರ "ಗುಝಾರಿಷ್" ನ ಒಂದು ಗೀತೆಯ ಸಾರಂಶ ಇದು. ಸಂಜಯ್ ನನಗಿಷ್ಟ. ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ತಾಯಿಯ ತೊಡೆಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡೆ ಒಳಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಕುಡಿದು ರಕ್ತಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ, ಬಹಳ ಸೆನ್ಸಿಟಿವ್ ನಿರ್ದೇಶಕರಲ್ಲಿ ಸಂಜಯ್ ಕೊನೆಯ ಕೊಂಡಿ. "ಗೊಲ್ ಮಾಲ್"
ನಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳ ಚುರುಮುರಿ ಚಪಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಚಲನ ಚಿತ್ರ ಸಂಬಂಧಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಬರೀ ಜೋಕರ್ ಗಿರಿಗೆ ಇಳಿಸಿರುವ ಇಂದಿನ ಜನರೇಷನ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಿಖಾಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಜಯ್ ಅಪ್ಪಟ ಕಾಬೂಲಿವಾಲ. ಜತನ ದಿಂದ ಆಯ್ದ ಒಣದ್ರಾಕ್ಶಿ ಹಣ್ಣು ಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆಂದೇ ಆರಿಸಿ ತರುತಿದ್ದ ಕಾಬೂಲಿವಾಲನ ಥೈಲಿಯಂತೆ ಸಂಜಯ್, ಭಾವ,ಭಾವನೆಗಳ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಮೂಲೆಯ ಮನೆಯಂತೆ ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ,ಪರಿತಪಿತುತ್ತಾನೆ,ಪ್ರೇಮಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ....ಕೊನೆಗೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ದಿನ ಚಿತ್ರ ಮುಗಿಸಿದ ಉದ್ದ ಗಡ್ಡದ ಕಾಲವಿಧನಂತೆ ಧೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು,ಗೋಡೆಗಾನಿಸಿ ಇಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಜನರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಜಯ್ ನ "ದೇವದಾಸ್" ಬಹಳ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕುಸುರಿ ಮಾಡಿದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಲೆಗಾರಿಕೆ. ಅದು "ಸ್ಲೋ" ಅನ್ನುವ ಜನ್ನಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಬಬ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆತುರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು "ಅಕ್ಷೀ" ಅಷ್ಟೇ...ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಆಷಯ ಅಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಕೊನೆ ಉಸಿರೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇಮಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲೆಲ್ಲೋ ಕಳಮಳ ಉಂಟು ಮಾಡಿ, ಸಂಜೆಯ ದೇವರ ದೀಪ ಹಚ್ಚುತ್ತಲೇ..."ಹೊರಗೆ ಮಲಗಿರುವ ರೋಗಿ ಯಾರು" ಎಂದು ಐಶ್ವರ್ಯ ರೈ ಕೇಳುವ ದೃಶ್ಯ, ಸಂಜಯನ ಕರುಳಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಪ್ಪು ಗಟ್ಟಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಲವು ಮುಖಗಳ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉಧಾಹರಣೆ ಅಷ್ಟೇ.
"ಗುಝಾರಿಷ್" ನ ಪ್ರೋಮೋಷನಲ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡುತಿದ್ದೆ, ಅದ್ಭುತ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಮತ್ತದೇ ಕುಸುರಿಯ ಮಹಾನ್ ಕಲಾಕೃತಿ. ಸಂಜಯನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ. ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಇಂಥಹ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ..
ಸಂಜಯ್...ಶುಕ್ರಿಯಾ..

ಕಂದ..ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಏನಿಲ್ಲ.....ನಿನಗೆ ಕನ್ನಡ ಬೇಕು.

2010-10-31T17:29:00.000+05:30

ಹಳಸು ಎಮ್ ಎಮ್ ಯಸ್ ಗಳು, ಪೋಲಿ ಜೋಕ್ಸುಗಳು ಕಳುಹಿಸಿದ

ಫೋನಿನಲ್ಲಿ, ಯಾರೋ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೊತ್ಸವದ

ಶುಭಾಶಯವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಫಾರ್ವಡ್ ಮಾಡಿ, "ವರ್ಷದ" ಕನ್ನಡಿಗ ಆಗುವ ಮುನ್ನ

ಒಮ್ಮೆ ಓದು.

ತಿಳಿದಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು....ಕೇಳು. ಕನ್ನಡ..ಭಾಷೇ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ..

ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಇವತ್ತು ಡ್ಯಾಡಿ ಮಮ್ಮಿ ಅಂದ ಮಕ್ಕಳು..ಹದಿನೆಂಟಾದ ತಕ್ಷಣ

ನೀವು ನಮಗೆ ಬ್ಯಾಡಿ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಇಂದಿರಾನಗರದ ತುಂಬಾ ರೆಡ್ಡಿ ಗಳು, ಕೊರಮಂಗಲದ ತುಂಬಾ ಸೇಟು ಗಳು

ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಬೆಂಗಳೂರು, ಕಪೂರು, ಖನ್ನಗಳಿಗೆ ಕರ್ಪೂರವಾಗುವ ಮುನ್ನ

ಯಾವುದೋ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳು..

"ಏನ್ ಗುರು ಏನಿದೆ? ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ?"

ಯಾವುದ್ಯಾವುದೋ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಮೇಧಾವಿಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಜ್ಞಾನಪೀಠ

ಪಡೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿರುವಾಗ

ನೀನು ಓದುವುದೆಲ್ಲವೂ ಇಂಗ್ಲೀಷೇ ಆದರೆ ಏನು ಚಂದ..ಕಂದ

ತಮಿಳು ಕಂದಮ್ಮಗಳೆಲ್ಲಾ, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ

ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ

ಇದು ನಂದಲ್ಲಾ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಕಲಿ ಹಿಂದಿ ಡಿವೀಡಿ ನೋಡಿ

"ಕ್ಯಾ ಬಾತ್ ಹೈ" ಅಂದರೆ ಏನು ಚಂದ.

ತಾಯಿ ಸುಷ್ಮ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ ರೆಡ್ಡಿಗಳು,

ತಾಯಿ ಶಾರದೆಯ ಒಡಲು ಬಗೆದು

ಮನೆ ನಾಯಿಗೂ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಕೊಟ್ಟು ಕುಂತಿರುವಾಗ

ಜಾತಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಯಡ್ಡಿಗೋ, ಚಡ್ಡಿಗೊ ಓಟು ಒತ್ತಿ

ಓತಿಕ್ಯಾತನಾದರೆ ಏನು ಚಂದ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ್ನ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು,

ಉತ್ತರ ದೃವದಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಕುಟ್ಟಿ

ನಾನ್ ರೆಸಿಡೆನ್ಷಿಯಲ್ ಕನ್ನಡಿಗನಾದ ನಿನಗೆ,

ಮಲೆಯಾಳಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮನೆ ಮೂಲೆಗೆ ಬಂದು

ಕುಂತಿರುವುದು ಕಾಣದ ಕಂದ...

ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೇನ, ಹೊರದೇಶದವರು ಕಣ್ಣಿಗೊತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ

ಮೈತುಂಬಾ ಸುತ್ತಿ "ಹೌ ನೈಸ್" ಅಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವಾಗ,

ಅವರು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಬಿಕನಿಯ, ನಮ್ಮ ಕಂದಮ್ಮರಿಗೆ ಉಡಿಸಿ

ಫ್ಯಾಷನ್ ಡಿಸೈನರ್ ಆದ್ರೆ ಏನ್ ಚಂದ

ಯಾವುದೇ ಪೇಪರ್ ತೆಗೆದ್ರೂ, ಎಣ್ಣೆ ಗ್ಲಾಸು ಹಿಡಿದು ನಿಂತ

ದೊಡ್ಡವರ ಚಿತ್ರಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚಿ

"ನಾನು ಅಜ್ಜಿಮನೆಗೆ ಹೋದ ಕತೆ" ಅನ್ನುವ ಮಕ್ಕಳ ಅಂಕಣಕ್ಕೆ

ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲವಾದಗ, ನೀನೂ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆದರೆ ಏನು ಚಂದ.

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು...:)

ಪಾರಿಜಾತ.

ಒಣಮೀನಿಗೆ ಫೇರ್ ಅನ್ಡ್ ಲವ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿದಂಗಿರೋ ಈ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವ?

2010-10-27T10:33:00.002+05:30

ಅರುಂದತಿ ರಾಯ್ ಹೇಳಿದ್ಳಂತೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ನಮ್ದಲ್ಲಾ ಅಂತ. ಬೈದವೇ ಈ ಅರುಂದತಿ ರಾಯ್ ಯಾರು. ಯಾವುದೋ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕ ಬರ್ದು, ಒಣಮೀನಿಗೆ ಫೇರ್ ಅನ್ಡ್ ಲವ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿದಂಗಿರೋ ಈ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವ? ಕಶ್ಮೀರ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಶತ್ರುಗಳ ಗನ್ನು ದಿಲ್ಲಿ ಬಾರ್ಡರ್ ಗೇ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ ಅಂತ..ಏನ್ ಜನಾನೋ..

ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚಿದ್ದು...

2010-10-25T19:40:00.000+05:30

ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿರುವವರೆಲ್ಲಾ ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್ ಹಾಕಬೇಕಿಲ್ಲ....
ಹಾಗೇನೆ...
ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್ ಹಾಕಿದವರೆಲ್ಲಾ ಕೊಳಕರಲ್ಲ...
ಇವೆರಡರ ಮದ್ಯದ ಸತ್ಯವೇ...
ಸೆಲಬ್ರಿಟಿ ಸ್ಟೇಟಸ್.
:)

ಸಣ್ಣ ಗಿಡದ ಪಕ್ಕವೇ ದೊಡ್ಡ ನೀರಿನ ಕೊಳವೆ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದರೇನು ಫಲ...

ಒಬ್ಬ : ಈ..ಪರಭಾಷಾ ನಟಿಯರೆಲ್ಲಾ ಅದು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಫೇಮಸ್ ಆಗಿಹೋಗ್ತಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಪ್ಪಾ...
ಇನ್ನೊಬ್ಬ : ಅದೇನು ಮೋಡಿ ಮಾಡ್ತಾರೋ ಏನೋ...ರಾತ್ರೀ ಮಲಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೇ ಆಗೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಫೇಮಸ್...

ಮಹೇಂದ್ರ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರ ’ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕ’ ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.

2010-10-23T20:49:00.001+05:30

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಪರಿಚಯದವರೊಬ್ಬರ ಫೋನು. ಮಹೇಂದ್ರ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರ ’ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕ’ ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ. ಅಂದರು. ನಾನು ತೆಗೆದ ಯಾವುದೋ ನಟ/ನಟಿಯ ಚಿತ್ರವಿರಬಹುದು ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಹಾಗೇ ಕೇಳಿದೆ ಕೂಡ. ಯಾರ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿದೆ? ಅಂತ. ’ನಿಮ್ಮದೇ ಒಂದು ಬ್ಲಾಕ್ ಅಂಡ್ ವೈಟ್ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿದೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು ಅವರು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಯಿತು. ನನ್ನದು ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿ ಬ್ಲಾಗು? ಅದನ್ನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಂಥಹದ್ದೇನಿದೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೆ. ಹಾಗೇ, ತಕ್ಷಣವೇ, ಯಾರ ಬಗ್ಗೆಯಾದರು ಏನಾದರೂ ತರೆಲೆ ಬರೆದಿದ್ದೇನಾ ಅಂತ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದೊಂದು ಮೂಲೆಗೂ ಕೈ ಆಡಿಸಿದೆ. ಉಹುಂ! ಇಲ್ಲ, ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಬರವಣಿಗೆ ಏನಲ್ಲ ನನ್ನದು, ಯಾವಾಗಲಾದರೊಮ್ಮೆ, ಏನೋ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಗೀಚಿ, ಬರೆದದ್ದು ಹೇಗಿದೆಯೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಪುನಃ ಓದದಯೇ ಹಾಗೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಬಿಡುವ, ಡೈರಿ ರೂಪದ ಸ್ವಗತ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗು.[ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗು ಓದಿದಿ ಗೆಳೆಯ ರಘು ಅಪಾರ, "ಅದೆಷ್ಟು ತಪ್ಪು ಟೈಪ್ ಮಾಡ್ತೀರಿ ನೀವು, ಒಂದು ಸರ್ತಿ ಪುನಃ ಓದಿ ತಪ್ಪು ತಿದ್ದಬಾರದ?" ಅಂತ ಬೈದಿದ್ದರು.] ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಅಂಥಹ ದೊಡ್ಡ ಲೆಕ್ಕದ ಮಂದಿ ನನ್ನಬ್ಲಾಗಿನ ಕಡೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿರಬಹುದು ಎಂದೇನೂ ಅನ್ನಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಏನೋ, ಯಾರೋ ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಮಾತು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ,ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷ.
ಆ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಮ್ಮೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ಗೂ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ನನಗೆ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ/ಅಪರಿಚಿತ ಆತ್ಮೀಯನಿಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು :)

ನೀನು ಹೊಳೆದರೆ ನಾನು ಹೊಳೆವೆನು

2010-10-18T20:09:00.000+05:30

ತನುವು ನಿನ್ನದು ಮನವು ನಿನ್ನದು
ಎನ್ನ ಜೀವನ ಧನವು ನಿನ್ನದು |
ನಾನು ನಿನ್ನವನೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯ
ಋಣವು ಮಾತ್ರವೇ ನನ್ನದು ||

ನೀನು ಹೊಳೆದರೆ ನಾನು ಹೊಳೆವೆನು
ನೀನು ಬೆಳೆದರೆ ನಾನು ಬೆಳೆವೆನು |
ನನ್ನ ಹರಣದ ಹರಣ ನೀನು
ನನ್ನ ಮರಣದ ಮರಣವು ||

ನನ್ನ ಮನದಲಿ ನೀನೆ ಯುಕ್ತಿ
ನನ್ನ ಹೃದಯದಿ ನೀನೆ ಭಕ್ತಿ |
ನೀನೆ ಮಾಯಾ ಮೋಹ ಶಕ್ತಿಯು
ನನ್ನ ಜೀವನ ಮುಕ್ತಿಯು ||

ಮೊನ್ನೆ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಖುಷಿ ಆಯ್ತು..ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅನ್ನಿಸ್ತು.

ಬಾಲ್ಯ ಮಾತ್ರ ಬ್ಲಾಕ್ ಅಂಡ್ ವೈಟ್

2010-10-05T09:39:00.002+05:30

ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ...ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ ಬ್ಲಾಕ್ ಅಂಡ್ ವೈಟ್ ಆಗಿರ್ತಿತ್ತು. ಬಾಲ್ಯ ಕಲರ್ ಫುಲ್ ಅಗಿತ್ತು.

ಇವತ್ತಿನ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳು ಕಲರ್ ಫುಲ್...ಬಾಲ್ಯ ಮಾತ್ರ ಬ್ಲಾಕ್ ಅಂಡ್ ವೈಟ್. :(

ನನಗಾಗಿ ಆ ಆಕಾಶವ ದಾಟಿ ಬರುವೆಯಾ..]

2010-10-03T17:06:00.000+05:30

"She is worth dying for"
ಅವಳು ಬುಧಿವಂತೆ,ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ ಸರಳ ಸುಂದರಿ,ಸ್ವತಂತ್ರೆ,ಎಂತಹ ಗಂಡಸರನ್ನೂ ತನ್ನ ಹುಬ್ಬಿನ ತುದಿಯ ಪ್ರೆಶ್ನೆಯಿಂದ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿಸುವ ಚಾಣಾಕ್ಷೆ, ಒಳಗೇ ಒಬ್ಬ ತಂದೆಗೆ ಹೆದರುವ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವತ್ತಿನ, ದುಡಿಯುವ ಪ್ರೋಫೆಶನಲ್ ಹುಡುಗಿ.

ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸಿಗೆ ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿರುವ ಹುಡುಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕ್ಷಣಿಕ ಮಾತ್ರ.ಆದರೆ, ತನ್ನ ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆಗೆ ಸವಾಲಾಗುವ, ಎಂದಿಗೂ ಒಂದು ಎನಿಗ್ಮ ಆಗಿ ಉಳಿಯುವ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಮವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮೋಹವೂ ಅಲ್ಲ, ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿಅದು. ಚಾಲೆಂಜೂ ಹೌದು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಿರುವುದೇ ಅದು. "ಸ್ಪೂರ್ತಿ". ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಿನ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಭರಿಸುವ ಒಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಸವಾಲಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು, ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿಯ ಒಂದು ಹಂತ ತಲುಪಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯಾಶಾಲಿಗಳು ಒಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಗಾಗಿ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಶಹರದ ಸ್ಥಬ್ಧ ಮೌನದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಉಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹಳೇ ಹಿಂದಿ ಹಾಡಿನ ಮೋಡಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ, ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮುಖವೊಡ್ಡಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಅನುಭವ ಆತನ ಅಥವ ಆಕೆಯ ನಾಳೆಯ ಕೆಲಸದ ಬಹುದೋಡ್ಡ ಇನ್ಸ್ಪಿರೇಷನ್ ಆಗಬಹುದು...ಅವನಿಂದ ಒಂದು ಚಿತ್ರವೋ,ಕವಿತೆಯೋ ಬರೆಸಬಹುದು...ಆಕೆ ಪುಟ್ಟಮಗುವಿನ ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿ, ಹಿಡಿತುಂಬಾ ಚಾಕಲೇಟು ಕೊಡಬಹುದು. ಇದು..ಜೀವನದ ಸತ್ಯ.

ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದೆ. "ವಿನೈತಾಂಡಿ ವರುವಾನ್" [ನನಗಾಗಿ ಆ ಆಕಾಶವ ದಾಟಿ ಬರುವೆಯಾ..] ಗೌತಮ್ ವಾಸುದೇವನ್ ಮೆನನ್ ನಿರ್ದೇಶನ ಚಿತ್ರ.ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು. ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರೇಮಕತೆ. ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ, ತ್ರಿಷಾ ಬುಧಿವಂತೆ,ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ ಸರಳ ಸುಂದರಿ,ಸ್ವತಂತ್ರೆ...ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಫಿದಾ ಆದ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ.

ಬಹಳ ದಿನದ ನಂತರ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರ. ಕುಷಿಯಾಯಿತು...ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಉಳಿಸಿಹೋಯಿತು, ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಹುಡುಗಿಯ ನೆನಪಿಗೆ ತಂದು..

ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ವೆಕ್ತಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.

2010-09-28T09:21:00.000+05:30

ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ವೆಕ್ತಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹಾಗೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ.ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೊ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಇದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು, ನಿತ್ಯ ಜೀವನದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೇ ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಡುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಎಂದರೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಮಯ ಇಲ್ಲ.

ಮೊದಲನೆಯದು ಓದು, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ. ಯಾವುದೋ ಜನಪ್ರಿಯ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಓದಿ ಮುಗಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಕೆ.ವಿ.ತಿರುಮಲೇಶ್ ರಂತಹವರ ಕವನಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಗಿರಬೇಕು.

ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಓದಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಂಟನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೊರೆದು, ಮೇಲು ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಜಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೃಷಿ ಶುರುಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. "ಬೆಂಗಳೂರು ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸಿತು" ಅಂತ ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿ, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಎರಡು ಸರಿ ವದರಿದ. ನನ್ನ ಅಂದಾಜಿಗೆ, ಇನ್ನು ಐದು ಅಥವ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಒಂದು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ, ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಇರುವ ಸ್ವತಂತ್ರದ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಈಗಲೇ ಕಸಿಮಾಡುತಿದ್ದಾನೆ.

ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ದಿಡೀರನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಧೈರ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ದಾಸರು ಹೇಳುವಾ ಹಾಗೆ ಈಸ ಬೇಕು ಇದ್ದು ಜೈಸಬೇಕು ಅಂತ ಇಲ್ಲೇ ಇರುವ, ನೋಡುವ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೇನೆ.

ಅದಿರಲಿ, ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಹೊಸಪುಸ್ತಕ "ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ" ಕೊಂಡುತಂದಿದ್ದೆ. ಸದ್ದ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಸರಳ, ಸುಲಲಿತ ಬರವಣಿಗೆಯ ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಬರಹ, ತನ್ನೆಲ್ಲಾ "ನಮ್ಮ" ತನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹಣ ನೀಡಲು, ತಂದೆ, ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆಯ ವರೆವಿಗೂ ಸತಾಯಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರವಾಸದ ಮೊತ್ತವನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಟ್ಟು, ಕೈಕರ್ಚಿಗೆ "ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರೋದೇ ಇಷ್ಟು" ಅಂತ ಮಾತು ಮುಗಿಸುವ ಪ್ರಸಂಗ ಹೇಳುವಾಗ, ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳಿಗೂ, ಹತ್ತು, ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಮದ್ಯಮ ವರ್ಗ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡುತಿತ್ತು ಹಾಗು ಅಂಥಹ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸದಂಥಹ ಅನುಭವ ಎಷ್ಟು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನನಗೆ ತುಂಭಾ ಮುದಕೊಟ್ಟಿತು.

‎"ಏನು ಹಬ್ಬ ಜೋರಾ?"..

2010-09-11T13:40:00.003+05:30

‎"ಏನು ಹಬ್ಬ ಜೋರಾ?"..

" ಹೆ ಹೆ ಏನಿಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲು...ಎಲ್ಲ ವರ್ಷದ ಹಾಗೇನೆ.."

" ಒಹೊ..ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ...ಕಡುಬಿನ ವಾಸನೆ ಬರ್ತಿದೆ..ಗಣಪತಿ ಬಪ್ಪ ಮೋರೆಯಾ.."ಮುಂತಾದ ಸಣ್ಣ ಸಂಭಾಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾದ ದಿನ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ..

ಎಲ್ಲಾರಿಗೋ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಷಯಗಳು..:)

ಯಾಕೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದು..

2010-07-29T11:53:00.000+05:30

ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ..ಸಂಜೆ ಕಳೆದು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿ..ಪೂರ್ತಿ ಶಹರ..ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರೋ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ. ಮದ್ಯರಾತ್ರ್ತಿಯ ಪ್ಲೈಟ್, ಏರ್ಪೋಟಿನ ದೂರದ ದಾರಿ ಬಾಕಿ.

ಮನೆಯವರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ "ಬಾಯ್" ಹೇಳಿ, ಮೀಟರು..ಸೀಡಿ ಪ್ಲೇಯರೂ...ಸ್ಪೀಡೋ ಮೀಟರ್ ಡಯಲ್..ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ,ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಂಜೆಯಂತೆ, ಚಿಣಿಮಿಣಿ ಲೈಟು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯ ಒಳಾಂಗಣ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭೂತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಹೊರಟ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ನಿಧಾನ ವಾಗಿ ವೇಗ ಪಡೆದು...ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎದುರಿನಿಂದ ಬರುವ ಕಾರುಗಳ ಬೆಳಕು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬೆಳಕಿನ ಗೆರೆಗಳಂತೆ ನಮ್ಮ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಯ್ದು..ಬೆನ್ನಹಿಂದೆಲ್ಲೋ ಕರಗುತ್ತಿದೆ.

ದೊಡ್ಡ ರಸ್ತೆಗಳ ರಥಬೀದಿ ಏರ್ಪೋಟ್ ರೋಡ್...ಹೆಚ್ಚು ಜನವಿಲ್ಲ ಬರೀ ಕಾರು...ಇನ್ನೂ ಮುಕ್ಕಾಲು ಘಂಟೆಯ ಹಾದಿ, ಏನು ಮಾಡುವುದು....?

ಫೋನ್ ತೆಗೆದು...ನಂಬರುಗಳ ಊದ್ದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ....ಈ ಸರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೇ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡಿಸಬಹುದಾದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ/ಗೆಳತಿ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ....???? ಎಂದು ಹುಡುಕುವಾಗ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು..

ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಆಗತಾನೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು..ಇನ್ನು..ಅವರ ಅವರ ಒಡನಾಡಿಯೋಡನೆ ಮಿಕ್ಕವರಿರಬೇಕು...ಯಾಕೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದು..

ಮೊದಲನಿನ ಹಾಗೆ...ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಸರಿ..ಆತ ಏನು ಅಂದು ಕೊಳ್ಳುತಾನೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲದೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹರಟೆ ಹೋಡೆಯುವ ಅಂಥಹ ಗೆಳೆಯ..ಈಗ ನನ್ನ ಲಿಷ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ...

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನ?

ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು.

2010-07-08T10:55:00.000+05:30

ಒಂದೊಂದು ಸರಿ ಸಂಧರ್ಭಗಳು ಹೇಗೆ ಅಂದ್ರೆ, ಗಂಧದ ಕಡ್ಡಿ ಪ್ಯಾಕ್ಟರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಸುತ್ತ ಇರೋ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನ ಸವಿಯೋದೋ? ಬೆಂಕಿ ಬಿತ್ತಲ್ಲ ಅಂತ ಕೊರಗೋದೋ?

ಈ ಜಾತಿ, ಮತ್ತ, ಪಂಗಡ, ಭಾಷೇ ಅದು ಇದು ಅನ್ನೋ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳೂ ಆಸ್ಪತ್ರೇ ಮೆಟ್ಟಿಲವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಬರಿ ಬ್ಲಡ್ ಗ್ರೂಪ್ ಮತ್ತೆ ಬೆಡ್ ನಂಬರ್

ಅಷ್ಟೇ.

ಈ ಮಾಡಿಫೈಡ್ ಕಾರ್ ಗಳಿರತ್ತಲ್ಲ? ಅದರಲ್ಲಿ ಮ್ಯುಸಿಕ್ ತುಂಬಾ ಜಾಸ್ತಿ. ಅದು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಹುಡುಗ್ರು ಹೀಗೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅನ್ಸಿದ್ದು, ಅವರಲ್ಲಿ ಒರಿಜಿನಾಲಿಟಿ ಇಲ್ವಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೌಂಡ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. :)

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಊರಿನ ಚಳಿ ಚಂದ

2010-06-30T20:32:00.002+05:30

ಬಿನ್ನಹವಿದು ನಿನ್ನಡಿಗಳಲಿರಲಿ

ಎನ್ನಯ ತನು ಮನ ನಿನ್ನ ಅರಿಯಲಿ

ಎನ್ನದು ಎನ್ನುವುದೆಲ್ಲವು ಸಂತತ

ಚೆನ್ನಕೇಶವ ನಿನ್ನೊಳು ನಿಲಲಿ.

ಮೊನ್ನೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಒಂದನ್ನ ಕೇಳ್ತಾಇದ್ದೆ. ನನಿಗೇನು ಬೇಡ ದೇವರೇ, ನಿನ್ನನ್ನ ಅರಿತರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ಈ ಪದಗಳು ಬಹಳ ಕುಷೀ ಕೊಟ್ಟಿತು.

ಮತ್ತೆ,

ಏನೆಲ್ಲಾ ಎದುರಿಗಿದ್ದರೂ..ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರ..ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕಾರಣವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಹಂತದ ವಯಸ್ಸಾದ ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಂದೆನಿಸುವ ಯಾರೋ..ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ತಾಜ್ ಹೋಟೇಲಿನ ಲಾನ್ ನ ಮೇಲೆ, ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು, ಸಣ್ಣಗಿನ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಡಿದ ಚಹದ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಯಾವಗಲಾದರೂ ಹೋಗಬೇಕು. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಊರಿನ ಚಳಿ ಚಂದ. ಭಾವನೆಗಳೆ ಅಪ್ಪುಗೆಗೆ ಅಸರೆ. ಬೆಚ್ಚಗಾಗುವುದು ದೇಹವೋ ಮನಸ್ಸೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಹೇಳಲಾಗದ ಪದಗಳಿಗೆ ಸ್ವರವಾಗಬೇಕು ಆಗ ಚೆಂದ

2010-06-23T20:12:00.000+05:30

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಿಂದಿ ಅಥವ ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.ಪ್ರೆಡಿಕ್ಟೆಬಲ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಜಾರು. ನನಗೆ "ಲೂನಿ ಟೂನ್ಸ್" ನೂಡುವಾಗಿನ ಮಜ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವಾಗ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆ ಹೆ ಹೆ.

ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಐ ಟಚ್ ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ನೊಡುವ ಅದೇನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿ, ನೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು "ಲವ್ ಆಜ್ ಕಲ್". ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ನೋಡು ಅಂತ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರ ಇದು, ನೋಡಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಬಯಸಿದ ಹಾಗೆ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರಬೇಕು ಹಾಗೂ ನಾವು ಬಯಸುವವರು ನಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಈ ಎರಡು ಯೋಚನೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕಿತ್ತಾಟ ಇದ್ದದ್ದೆ. ಅದನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಳೇ ತಲೆ ಮಾರಿನ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಈ ಚಿತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಶಾಕ್ ಕೊಡಬಹುದು.

ಏನೋ...ನೋಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ತರಹ ಮಜ ಬಂತು. ಸಿನಿಮ್ಯಾಟೋ ಗ್ರಫಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೋಡಕ್ಷನ್ ವ್ಯಾಲ್ಯು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಯಾರೋ ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಚಿತ್ರ ಸರಣಿ ನನ್ನ ಮೈಲ್ ಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಯಾವ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರವೋ ಏನೋ ಅದ್ಭುತ. ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಸಾವಿರ ಪದ ಗಳಿಗೆ ಸಮ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಕೇಳಿದರೆ..ಒಂದು ಚಿತ್ರ ನಾವು ಹೇಳಲಾಗದ ಪದಗಳಿಗೆ ಸ್ವರವಾಗಬೇಕು ಆಗ ಚೆಂದ. ಆ ಗುಣ ಈ ಚಿತ್ರ ಗಳಿಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.

ನಾನು ತಂದ ಯಾವುದೋ ಕಾಲೇಜಿನ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ನಿಗೆ "ಉಪೇಂದ್ರ ಆಚಾರ್" ಎಂದು ಅಂದವಾಗಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿ

2010-06-20T20:23:00.007+05:30

Anonymous
@ 4 years: My Daddy can do anything!
7 years: My Dad knows a lot…a whole lot.
8 years: My father does not know quite everything.
12 years: Oh well, naturally Father does not know that either.
14 years: Oh, Father? He is hopelessly old-fashioned.
21 years: Oh, that man-he is out of date!
25 years: He knows a little bit about it, but not much.
30 years: I must find out what Dad thinks about it.
35 years: Before we decide, we will get Dad's idea first.
50 years: What would Dad have thought about that?
60 years: My Dad knew literally everything!
65 years: I wish I could talk it over with Dad once more.

ನನ್ನ ಅಪ್ಪ, ಹಿತ್ತಾಳೆ ತಗಡಿನ ಮೇಲೆ, ಅಂದ ಚಂದದ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡುತಿದ್ದ. ದೇವರ ಸುತ್ತ ಇಡುತಿದ್ದ ಪ್ರಭಾವಳಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ತಾನಾಯಿತು ತನ್ನ ಉಳಿ ಸುತ್ತಿಗೆಗಳಾಯಿತು. ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ರೇಖೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿ, ಲೋಹದ ಮೇಲೆ ಹೂ ಅರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ನನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲೆ ತಾಯಿ ತೀರಿಹೋದಮೇಲೆ, ಒಬ್ಬನೇ, ತನ್ನದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಹಾಗಿದ್ದ.

ಎಂದಿಗೂ ನೀನು ಹೀಗಾಗಬೇಕು, ಹಾಗಾಗ ಬೇಕು ಎಂದು ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದವನಲ್ಲ. ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇ ಮಮತೆ ಇದ್ದರೂ, ಅಳತೆ ಮೀರಿ ಅದನ್ನು ತೋರಿದವನಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಿತ್ರರೆಲ್ಲರ ಅಪ್ಪಂದಿರು, ಅವರನ್ನು ಸ್ಕೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಉತ್ತಮ ಕಾಲೇಜಿಗಾಗಿ ಅಲೆದು, ಟ್ಯುಷನ್ನಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಸಿ ಇ ಟಿ ಎಂಟೆರೆನ್ಸ್ ಎಗ್ಸಾಮು ಗಳಿಗೆ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ ಫಾರಂ ತಂದು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಆಗಿಸಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನನ್ನಪ್ಪ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಒಂದೇ ಕೆಲಸ ವೆಂದರೆ ನಾನು ತಂದ ಯಾವುದೋ ಕಾಲೇಜಿನ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ನಿಗೆ "ಉಪೇಂದ್ರ ಆಚಾರ್" ಎಂದು ಅಂದವಾಗಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುತಿದ್ದ ಹಣ ನೀಡುತಿದ್ದ.

ಅವನ ದೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವ ಅವನಿಗಿದ್ದ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾಗುವುದು ಅಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗುವುದೆಂದೇ ಅರ್ಥ, ಅಷ್ಟೇ. ಯಾವುದೋ ಬೇಕೆಂದು ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಗಳಿಸುವ ತನಕ ಹೋರಾಡಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೆಡಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಎಷ್ಟೇ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಒಂದರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮುಂಚೆ ರೆಡಿಯಾಗಿ, ನಡೆದೇ ಹೊರಟು ಬಿಡುತಿದ್ದ. ರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಜಿಪುಣತನ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲ. ನಡೆದು ಹೋಗುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಕೊಡುವ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಸಮವಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಅವನನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯವಾದದ್ದು, ನಾನು ತಂದೆ ಯಾದ ನಂತರ ಮಾತ್ರ.

ಅವನು ಹೇಳಿಕೊಡದೇ, ಹಾಗೇ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದ ಈ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ Advertising ಪ್ರಪಂಚದ ತಳುಕು ಬಳುಕಿನ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದಿಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತದಾದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಆತನ ಸಿದ್ಧಾಂತ.

ನಾನು, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಯಾವಾಗಲಾದರೊಮ್ಮೆ ಕಾಫಿ ಡೇ ಗೆ ಹೋದರೆ, ಹೇಳುವುದು ಒಂದು ಕೆಫೆ ಲಾಟೆ. ಸಿಂಪಲ್ಲಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಂದರೆ, ಅದು ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫಿ ಅಷ್ಟೇ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಬೇರೆ ಏನೇನೋ ತರದ ಕಾಫಿಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ.

ಕಾರ್ನರ್ ಹೌಸಿಗೆ ಹೋದರೆ ಒಂದು ಫ್ರೂಟ್ ಸಲಾಡ್.

ಯಾವುದೇ ಹೋಟೇಲಿನ ಬಫೇ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಎಷ್ಟೇ ತರಹದ ವೈರೈಟಿ ಆಹಾರ ನೋಡಿದರೂ, ಕಣ್ಣು ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದೇ ಹುಡುಕುವುದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಅನ್ನ, ಸಾರು ಮತ್ತು ಮೊಸರು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಇದ್ದರು ಸರಿ.

ಏ ಸಿ ಬಸ್ಸಿನ ದಮ್ಮು ಕಟ್ಟುವ ಚಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗಾಳಿ ಆಡುವ ಕಿಟಕಿ ಇರುವ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವುದು.

ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದ್ಯಾವುದೋ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸದೇ,ಮೌನವಾಗಿ ಒಂದೆಡೆ ಕುಳಿತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು.

ಎಷ್ಟೋ ದಿನದಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರು ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಅನ್ನುವ ಯೋಚನೆ ಮೂಡಿಬಂದಿದ್ದರೂ, ಇರುವ ಆಲ್ಟೋ ಏನಾಗಿದೆ, ಇರಲಿ ಬಿಡು. ಗ್ಲೊಬಲ್ ವಾರ್ಮಿಂಗ್ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಾರನ್ನು ಬದಿಗಿಡುವುದು.
ಇದೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಲ್ಲ,"ಒಂದಿಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತದಾದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನನ್ನಪ್ಪನ ಸಿದ್ಧಾಂತ" ನನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೇ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರ ಪರಿಣಾಮ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು

ಅವನದೇ ರೂಪು ಅಥವ ರೋಗ

ಅವನದೇ ದರ್ಪ

ಅವನದೇ ಇತಿಹಾಸ

ಅಥವ ಆಸ್ತಿ

ನನ್ನಪ್ಪ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು ಇದೊಂದೇ ಗುಣ,ಇಷ್ಟೇ.

ಇದು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ? ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಮಗಳೇ ಹೇಳಬೇಕು.

ಇವತ್ತು ಫಾದರ್ಸ್ ಡೇ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ, ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡು.

"ಹ್ಯಾಪಿ ಫಾದರ್ಸ್ ಡೇ ಪಪ್ಪ" ಅಂದಳು

ಇನ್ನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮಗಳು ಏನು ಬರೆಯುತ್ತಾಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಆದರೆ, ಟೀವಿ,ಲಗ್ಷುರಿ ಕಾರು, ಏಸಿ ಬಸ್ಸು, ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು, ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡು, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲನ್ಸು, ಪ್ಯಾನ್ ಕಾರ್ಡು ಇಂಥಹ ಯಾವುದೇ ತಲೆ ಬಿಸಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಳ್ಳದೇ, ತನ್ನದೇ ಸರಳತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿ, ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳದೇ, ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನನ್ನೊಳಗಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ತಂದೆ ಗೂಂದು ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಪ್ಪ ನೀನಿವಾಗ ಇರಬೇಕಿತ್ತು, ಮೊಮ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೋಟೇಲಿಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸುವ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ..."ಹ್ಯಾಪಿ ಫಾದರ್ಸ್ ಡೇ ಅಪ್ಪ" ಅಂದು, ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಾಗುವ ಸಂತಸವೋ, ಆಶ್ಚರ್ಯವೋ ಏನನ್ನೋ ಒಂದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು.

ಎನಿವೇ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಪ್ಪ.

ನಾನು ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿವಾದ[?]ದ ಮದ್ಯ

2010-06-18T17:11:00.000+05:30

ಪ್ರೇಮ್ ನನ್ನ ಅತ್ಮೀಯ ಮಿತ್ರ. ಶುಕ್ರವಾರ ಹುಟ್ಟಿ ಶುಕ್ರವಾರವೇ ಆಯಸ್ಸು ನಿಗದಿಯಾಗುವ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ನಟ. ಆತನ ಹೊಸ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಫೋಟೋ ಶೂಟ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿದ. ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸದಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಸಹಜ ಬಯಕೆಯಲ್ಲಿ, ತಾನೇ ಮುಹೋರ್ತದ ಆಮಂತ್ರಣಪತ್ರಿಕೆ ಅದು ಇದು ಎಂದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಡಿಸೈನ್ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಇತ್ತು.

ಮೂನ್ನೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಚಿತ್ರತಂಡ ದಲ್ಲಿ ಜಗಳ. ಪ್ರೇಮ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು, ಡಿಸೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಕಾರಣ ಹೇಳದೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಪ್ರೇಮ್ ಗೂ ಕೋಪ ಬಂತು. ಮಾತಿಗೆ ಮಾತಾಯಿತು. ಚಿತ್ರ ಬಿಟ್ಟ.

ಪ್ರಾಚಾರದ ಹಪ ಹಪಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಒಳಗೇ ಮುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾದ್ಯಮಕ್ಕೇ ಹೇಳಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಮಾಡಿದರು.

ಇದೆಲ್ಲದರ ಮದ್ಯ ನನ್ನ ಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

ಚಿತ್ರ ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನನಗೂ ಕುಷಿಯಾಗುತಿತ್ತು.

ಸದ್ಯದ ಕುಷಿಯ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ, ಮೊನ್ನೆ ಪುನೀತ್ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ರೊಂದಿಗೆ ಶೂಟ್ ನಡೆಯಿತು. ಸೌತ್ ಸ್ಕೋಪ್ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಮ್ಯಾಗಝೈನ್ ನ ಕವರ್ ಪೇಜಿಗೋಸ್ಕರ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರ, ಕೆಲಸ ಚೆನ್ನಾಗಾಯಿತು.

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು

2010-06-12T07:13:00.002+05:30

"ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೆ ಜೀವನ"
Gopala Krishna Adiga

ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೊರಡೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದುಬಿಡೋದು ಮಗಳೆ

2010-06-11T10:09:00.001+05:30

ಈಗ ಬರುತ್ತೆ ಆಗ ಬರುತ್ತೆ ಅನ್ನೊ ಮಳೆ...ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. "ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲೆಲ್ಲಾ ನಾವು ರಜಾ ಮುಗಿಸಿ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೊರಡೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದುಬಿಡೋದು ಮಗಳೆ" ಅಂತ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಬಂತು. ಮಳೇ ಇಲ್ಲ.

ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಮಳೆಯ ಸುದ್ದಿ. ಇವತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ, ನಾಳೇ ಮಳೇ, ಹೀಗೆ, ಆದ್ರೂ ಮಳೆಯ ದರ್ಶನ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲ.

ಜೂನ್ ಮೊದಲ ವಾರಕ್ಕೇ ಕಾರು, ಕ್ಯಾಮರ ಹಿಡಿದು ಹೊರಡುವ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ...ನೋಡುವ ಮಳೆ ಬರಲಿ..ಅಮೇಲೆ ಹೋದರೆ ಆಯಿತು.

ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ, ನಾನು ನಂಬುವ ಆದರ್ಶಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸು ದೇವ

2010-06-07T18:20:00.003+05:30

ಕುಸುರಿಕೆಲಸದ ಒಬ್ಬ ನಿಪುಣ. ಹತ್ತೂರಿಗೂ ಅವನೇ ಉತ್ತಮ. ಮಕ್ಕಳ ಆಟಿಕೆ,ಬಾಗಿಲ ಚಿತ್ತಾರ, ಗಾಡಿಕೆ ಅಲಂಕಾರ ಹೀಗೆ ಅವನ ಕೈಚಳಕವೇ ಬೇಕು. ಅರಕ್ಕೇರದೇ ಮೂರಕ್ಕಿಳಿಯದೇ, ಜನರ ಅಬಿಮಾನದಿಂದ ನಡೆಯುತಿತ್ತು ಜೇವನ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಊರಿಗೊಬ್ಬ ಬಂದ. ಕುಸುರಿಯವನ ಕಂಡು, " ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತಿದ್ದೆ ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡು ಕೈತುಂಬಾ ಹಣ" ಎಂದ. ಕೆಲಸವೂ ಅಂಥಹದ್ದೇನಲ್ಲ, ಹರಿತವಾದ ಚೂರಿಗಳಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಹಿಡಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು. ಇವನ ಅರಸಿ ಬಂದಿದ್ದವನು ಒಬ್ಬ ಹರಿತವಾದ ಚೂರಿಮಾಡುವ ಕಮ್ಮಾರ.

"ಚೂರಿಯ ಸಹವಾಸ ನಮಗೆ ಬೇಡ. ಅಂತಹದ್ದನ್ನು ಸುಂದರ ಮಾಡಿ, ಮಾರಿ ನಾವು ಹೊಟ್ಟೇ ಹೊರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿಲ್ಲ" ಅಂದಳು ಹೆಂಡತಿ.

ಆತ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕೈಗೆ ಬರಲಿದ್ದ ಹಣದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೇನೋ ಮೋಹ. ಅಂತೂ ಸುಂದರ ಕುಸುರಿಯ ಚೂರಿ ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಇವನೂ ಧನಿಕನಾದ.

ಮುಂದೊಂದು ದಿನ, ಎಲ್ಲೋ ಹೊರಟಿದ್ದ ಕುಸುರಿಯವನನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರೋ ಕೊಂದರು. ಎದೆಯಿಂದ ಹರಿದು ಹೋದ ನೆತ್ತರಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ್ದ ಚೂರಿಯ ಹಿಡಿ ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಮಿಂಚುತಿತ್ತು.

ಮೊನ್ನೆ ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನ.ನನ್ನ ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬ ಪರಿಸರ ಉಳಿಸಲು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸೈಕಲ್ ಓಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದ.ಅವನು ಬಹಳ ಮೇಧಾವಿ. ಐ ಟಿ ನಿಪುಣ. ಅವನ ಇತ್ತಿಚಿನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಬಿ.ಪೀ ಅಯಿಲ್ ಕಂಪನಿಗೆ.

ಅಮೆರಿಕದ ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬೀಪಿ ಕಂಪನಿಯವರಿಂದ ಅಯಲ್ ಸ್ಪಿಲ್ ಆಗಿ ನೂರಾರು ಪಕ್ಷಿ ಗಳು ಹಾರಲಾಗದೇ ಸತ್ತವಂತೆ. ಇವನು ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದು ಧನ್ಯ.

ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ, ನಾನು ನಂಬುವ ಆದರ್ಶಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸು ದೇವ..

ಹಾಂ..ಆಗುಂಬೆ..

2010-06-01T16:40:00.000+05:30

ಮಳೆ...

ಅಗುಂಬೆ

ಉಳ್ಟ ಹೊಡೆದ ಛತ್ರಿ

ರೈನ್ ಕೋಟು

ಚಾವಣಿ ತುದಿಯ ಹನಿ

ಅಂಗಳ ತುಂಬಿದ ಆಲಿ ಕಲ್ಲು

ಮಂಡಿಯ ವರೆಗೂ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದ ಸೀರೆ

ಮಳೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಕೂಗುವ ಟಿಟ್ಟಿಬ ಹಕ್ಕಿ

ಒಲೆ ಮುಂದಿನ ಬಿಸಿ

ಗೂಡಂಗಡಿಯ ಚಹ

ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ತೋಡು

ಆಲ್ ಇಂಡಿಯ ರೇಡಿಯೋ, ಮಂಗಳೂರು

ಕಿಟಕಿಗೆ ತಾಡು ಪಾಲು ಮುಚ್ಚಿದ ಕೇರಳದ ದೂರದೂರಿನ ಬಸ್ಸು

ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರ

ಒಣಗದೇ ಉಳಿಯುವ ಬಟ್ಟೆ

ಕಂಬಿಯ ತುದಿವರೆಗೂ ಒಂದೊಂದೇ,ಒಂದೊಂದೇ ಹನಿಸೇರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಸೋನೆ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮಳೆಯ ಸದ್ದಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿದ್ವನಿಸುವ ಮನೆ

ಸಂಜೆಯ ಅನಿಸ್ಚಿತತೆ

ಮಳೆ ಮತ್ತು ಮಳೆಯೊಟ್ಟಿಗೆಯೇ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವ ಕೆಲವು ಪದಗಳು. ಬಹಳದಿನವಾಯಿತು ಕ್ಯಾಮರ ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ.ಈ ಸಲದ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ

ಎರಡು ಹನಿ ಹಿಡಿದು ತರಬೇಕು, ಕ್ಯಾಮರಾದ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ...ಹಾಂ..ಆಗುಂಬೆ..

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಮನೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು.......

2010-05-30T11:33:00.000+05:30

"ಈಗ ಬೆಳಗಿನ ಮೀಟೀಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು ಕಿರಣ್...ನಂತರ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾನೆ..ಅಮೇಲೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಣ."

"ಕರೆಕ್ಟಾಗಿ ಈಗ ಮಗೂನ ಸ್ಕೂಲ್ ವ್ಯಾನ್ ಹತ್ತಿಸಿ ಬಂದಿರ್ತಾಳೆ, ಇನ್ನೂ ತಿಂಡಿ ತಿಂದಿರಲ್ಲ. ಈಗ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ"

" ಏಳೂ ವರೆ ಅಲ್ಲವ, ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಹೆಚ್ಚಂದ್ರೆ ಎಂಟೂ ವರೆಗೆ ಮನೆ ಹತ್ತಿರಾನೇ ಸಿಕ್ಕಬಹುದು"

"ಏನಿವತ್ತು ಆನ್ ಲೈನ್ ಇಲ್ಲ....? ಓಹ್..ಕರೆಕ್ಟ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮೇಲೆ ಹೈದ್ರಾಬಾದಿಗೆ ಹೋಗಿರಬೇಕು ಕೀರ್ತಿ"

"ಬಾಲು..ಶನಿವಾರ ಬಂದ್ರೆ ಊರಿಗೆ..ಮತ್ತೆ ಸೋಮವಾರವೇ ಸಿಕ್ಕುವುದು"

ಹೀಗೆ, ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದವರ ದಿನ ಚರಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ಬಾಯಿಪಾಠವಾಗಿ, ಎಷ್ಟೋ ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಅತ್ಮೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಎಷ್ಟೋ ಅತ್ಮೀಯರು ಆನ್ಲೈನ್ ಕಂಡರೂ ನಾನು ಮಾತಾಡಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದೆಂಬ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅರಿವು ನನಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಆನ್ಲೈನ್ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ ಅದು ಮಾತಾಡಲಿಕ್ಕೇ.. ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇವರಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರನ್ನ ನಾನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬೇಟಿ ಕೂಡ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ..ಹಾಗೇ ಕೆಲವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮುಖತಃ ಬೇಟಿ ಕೂಡ ಆಗಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಅವರು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ, ನನಗೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತು ಎಂಬ ಆತ್ಮೀಯ ಜಂಬ.

ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಇರುವ ಮದ್ಯ, ಕೆಲವರು ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೋ ಅನಿವಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಒಂದೂರಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದೂರಿಗೋ, ಒಂದು ಏರಿಯಾದಿಂದ ಇನ್ನೋಂದು ಏರಿಯಾಕ್ಕೊ ಹೋರಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು. ಏನೋ ಕಳಕೊಂಡ ಸಣ್ಣ ಬೇಜಾರು. ಮೊದಲೂ ಅವರು ಎದುರಿಗೇನೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ...ಆದರೂ....

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ಅಮೆರಿಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಆನ್ ಲೈನ್ ಇದ್ದರೂ ನಾನು ಮಾತಾಡು ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಯಾವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುತಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಅಂದಾಜು, ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯ ಸಮಯದ ವೆತ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ, ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ವಾದ್ದ ರಿಂದ ಮಾತೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೇ. ಅವನು ನನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಬ್ಬು ಅಂತ ಬೈದು ಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಹೆಗಡೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯ ವರೆವಿಗೂ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದರು. ಗೆಳಯ ಬಾಲು ಮಂದರ್ತಿ ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗೆ " ರಿ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಇದ್ದಾರೆ, ಲೇಖಕರು" ಅಂತ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗಲಿಂದ ಸಚ್ಚಿ ನನ್ನ ಯೋಚನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ. ಒಹ್..ಇವತ್ತು ಭಾನುವಾರ "ಇವತ್ತು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದೆ ಬನ್ರಿ" ಅಂತ ಸಚ್ಚಿಯಿಂದ ಫೋನೋ, ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸೋ ಬರಬಹುದು. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಹಾಗೇ ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಒಂದೆರಡು ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕದ ಬಗ್ಗೆಯೋ, ಅಥವ ಅವರು ಬರೆಯುವ ಹೊಸ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೋ ಮಾತಾಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವರು ಅನ್ನುವ ಒಂದು ಸಮಾಧಾನ. ದಿನವೂ ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದರೂ..ಏನೂ ಕೊರತೆ ಅನ್ನಿಸುತಿದ್ದದ್ದಿಲ್ಲ. ಅವರೂ ಮತ್ತವರ ದಿನಚರಿಯ ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯವಿದ್ದರಿಂದ..ಅಪರೂಪ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಸಚ್ಚಿ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ...ಅವರ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಅಂತ್ ಹೇಳಿ ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಗೆ ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ದೂರದ ಅಬ್ಯಾಸ ಇನ್ನೂ ಅಗಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ.."ಒಹ್! ಏಳೂ ವರೆ..ಈಗ ಮನೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರಬಹುದು ಸಚ್ಚಿ" ಅಂತ ಅಂದು ಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಹೋದರೆ, ಅದು "ಸೆಟ್" ಆಗಬಹುದು. ಮೊನ್ನೆ ಫೊನ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಸಚ್ಚಿ, ಬರುವ ಭಾನು ವಾರ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಮನೆಗೆ ಬನ್ರಿ ಅಂದ್ರು...ಬರುತ್ತೇನೆ ರೀ..ಬರುತ್ತಾ ದಾರಿಗೆ ಆಗ್ಲಿ ಅಂತ ಬುತ್ತೀ ನೂ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡು ಬಂದು. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೋತ್ತು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ರೆಸ್ಟ್ ತೆಗೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದೆ. ಬನಶಂಕರಿಯಿಂದ ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಏನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾ...ದಾರಿ..
ಅವರು ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಕಾ...ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಮನೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತೆ ನಮಗೆ ಹೊಸ ಅಡ್ರೆಸ್ ಸಿಕ್ಕಬೇಕು..ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಕಷ್ಟ. :)

ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಹಾಗೆ.

2010-05-28T11:20:00.002+05:30

ಗಾಜಿನ ಬಳೆ ಏನಕ್ಕೋ ನೆನಪಾಯಿತು. ಈಗಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ನೋಡಲು ಸಿಗೊಲ್ಲ. ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ ನಾವು ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ. ನನಗೆ ನೆನಪಿದ್ದ ಹಾಗೆ, ಮನೆ ಮುಂದೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳನ್ನ ಆರಿಸಿಕೋಂಡು ಬರಲು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ವಿ..ಕೆಂಪು ಹಳದಿ ಹಸಿರು ಅದರ ಮೇಲೆ ಡಿಸೈನು ಹೀಗೆ ಏನೇನೊ. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಿಕ್ತು ಅಂತ ಸ್ಪರ್ದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಕ್ಕನೋ ಅತ್ತೆಯೋ ಆ ತುಂಡು ಬಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದ್ರು ಕಲಾತ್ಮಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತಿದ್ದರು. ಬಳೆಗಳ ಪಕ್ಷಿ, ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಅದರಲ್ಲೇ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದದ್ದು ಅಂದ್ರೆ, ಬಾಗಿಲ ಮುಂದಿನ ತೋರಣ. ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಎರಡು ತುಂಡು ಬಳೆಗಳನ್ನು ಒಂದನ್ನು ಒಂದು ಮುಟ್ಟಿಸಿ ಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿ ಯಾವುದೋ ಆಕಾರ ತಂದು ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ಗಾಜಿನ ತೋರಣ ಮಾಡುತಿದ್ದರು. ನಮಗೆ, ಅತೀ ಉತ್ತಮ ಅಂದರೆ ಮೀನಿನ ಒಂದು ಆಕಾರ ಮಾಡಲು ಬರುತಿತ್ತು. ಮದ್ಯಾನಃದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಫಳ್ ಅಂತ ಹೋಳೆಯುತಿದ್ದ ಗಾಜಿನ ತುಂಡನ್ನು, ಓರಗೆಯವರಿಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಹೆಕ್ಕುವುದು ಒಂದು ಆಟ.

ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡ್ತಾಇದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಬಳೆಗಳು ಮಾಡುತಿದ್ದ ಸದ್ದಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ಪಾತ್ರೆಗಳ ಒಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಆಡಿಸುವಾಗಲೇ ಒಂದು ಸದ್ದು, ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗಲೇ ಒಂದು ಸದ್ದು. ಕೋಪ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಒಂದೆರಡು ಬಳೆಗಳ ಒಡೆವ ಸದ್ದು.

ಒಂದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುಗಳು ಜೀವನದ ಜೊತೆ ಎಷ್ಟು ಸೇರಿರುತ್ತವೆ ನಮ್ಮೋಟ್ಟಿಗೆ..ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಹಾಗೆ.

ಹಾಗೆ ಮಾಯವಾದ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳು..

ಸೈಕಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಕುತಿದ್ದ ಹಳೇ ಡೈನಾಮೋ

ಮರದ ಕಡ್ಡಿಯ ಛತ್ರಿ

ಚೀತಾ ಫೈಟ್ ಬೆಂಕಿ ಕಡ್ಡಿ

ಸಂತೋಷಿಮಾ ಫೋಟೊ

ಪರೀಕ್ಷೇ ರಟ್ಟು.

ಇಂಕ್ ಬಾಟ್ಲು

ಸರ್ಕಾರಿ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿರುತಿದ್ದ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಸಿರೇಂಜುಗಳನ್ನು ಕುದಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಟೀಲ್ ಉಪಕರಣ.

ಗಾಳಿಪಟ

ದೊಡ್ಡ ಡೊಡ್ಡ ಜಾಹೀರಾತು ಬರೆಯುತಿದ್ದ ಸಣಕಲ ಕಡ್ಡಿ ಪೈಂಟರ್.

ಮಂಗಳೂರಿನ ಅಂಬಾಸಿಡರ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಕಾರು.

ನಿಮಿಗೆ ಎಷ್ಟು ನೆನಪಿದೆ?

ಮೋಡಗಳು ಕಥೆ ಹೇಳಲ್ಲ, ಕಲ್ಪನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ

2010-05-26T16:08:00.000+05:30

ಮೋಡಗಳು ಕಥೆ ಹೇಳಲ್ಲ, ಕಲ್ಪನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ

ಹೀಗೋ ಹಾಗೋ ಹೇಗೋ ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ...

ಕೊನೆಗೆಲ್ಲೋ ಎರಡು ಹನಿ ಹನಿಸಿ..ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ..

ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಕೇಳಿ...ಮೋಡ ಕಂಡು ಮೌನ ಆಗ್ತಾರೆ...

ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ

2010-05-20T17:28:00.002+05:30

೧.ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ

ನಾನು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾರೂ

ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

೨.ಹತ್ತು ತೂತುಗಳಿದ್ದು, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡಲೂ

ಕಲಿಯದ ಮೌನವಾದ ಕೊಳಲನ್ನು

ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ತಂದೆ.

೩.ನಿನ್ನ ಒಂಟಿತನವನ್ನು

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ

ಕಾಪಾಡುತಿದ್ದೇನೆ.

ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ನನ್ನ

ಒಂದೊಂದು ಸ್ವರ್ಶಗಳಿಂದ

ನಾನೂ ಒಂಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇದು ಭಾನುವಾರ "ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕ" ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಡಾ.ವೈಜಯಂತಿ ಯವರ ಕವಿತೆಗಳಿಂದ ಆಯ್ದ ಸಾಲುಗಳು. ಓದಿದಾಗ ಕುಷಿಯಾಯಿತು, ಎಲ್ಲೊ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಕೆಲವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನ್ನಿಸಿತು.

ರಘು ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಪುಟ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ

2010-05-05T08:12:00.000+05:30

ರಘು ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಪುಟ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದಾದ್ರು ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮುಖಪುಟಗಳನ್ನ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ ನಿಮಗೆ ರಘು ಹೆಸರು ಕಂಡೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ರಘು ತನ್ನೊಳಗೊಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಸಾಹಿತಿ, ಕವಿಯನ್ನೂ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ಆತ ಮಾಡುವ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಬಹಳ "ಆಪ್ಟ್" ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವರ್ಕ್. ಹಾಗೇನೆ ಛಂದ ಪುಸ್ತಕದ ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ ಕೂಡ ಇದೆ.

http://raghuapara.blogspot.com/2010/05/blog-post_04.html

ರಘು, "ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ" ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ರೀ...ಹೊಸದಾಗಿದೆ :)

ಹೊಟ್ಟೇಕಿಚ್ಚು ಪಟ್ಟು ನೋಡುವವರ ಕಣ್ಣು "ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ" ವಂತೆ.

2010-04-30T10:12:00.000+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ...ಕಣ್ಣು ಟೀವಿ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಮನಸ್ಸನ್ನ ಎಲ್ಲೋ ಗಾಳೀ ಪಠ ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ಅನಾಥ ಬೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಬೇಸಿಗೆ ರಜಕ್ಕೆ ನನ್ನೂರಿಗೆ ಹೊಗಿದ್ದರು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಗಳು. ಯಾಕೋ ಎಚ್ಚರವಾದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯನ್ನ ಹಾಗೇ ಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ ಬಿಡೋದು ಯಾಕೆ ಅಂತ ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಕಾಫೀ ಮಾಡಿ ಟೀವಿ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಕೂತೆ.

ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮದ್ಯದ ಬಟನ್ ನಿಂದ ಶುರುವಾದದ್ದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಚಾನಲ್ಗಳ ಸರಣಿ. ಅದೇನಿರತ್ತೆ ನೋಡೇ ಬಿಡಣ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸ ಹತ್ತಿದೆ. ಯಾರೋ ಮುಲ್ಲ ಅವರ ಪುಸ್ತಕ ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಮೂಗಿನ ರಂದ್ರ ಚಿಕ್ಕದು ಮಾಡಿ ಕ್ಷೀಣ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಹೆಳ್ತಾಇದ್ದ, ಅರ್ಥಾ ಅಗಲಿಲ್ಲ ಮುಂದೆ ಹೋದೆ. ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೂಟು ಬೂಟು ಟೈ ಹಾಕಿ ಅರೆಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಯಾವುದೋ "ಆರೋಕ್ಯನಾಥ" ನೆಂಬ "ದೇವಧೂತ" ಕರ್ತನ ಕರುಣೆಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಮಾಯಕ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋದೆ. ಮುಂದೆ... ಅದು ಕಾಮಿಡಿಯೋ ಟ್ರಾಜಿಡಿಯೋ ಗೊತ್ತಾಗದಂತಹ ಒಂದು ಜಾಹೀರಾತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಅಹಾ! ಎಂತೆಂತಹ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರಪ್ಪ ಭಗವಂತ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅಂತ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಯಿತು.

ಯಾವುದು ಹೆಂಗಸು ಮರಳುಮಾಡುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕಣ್ಣಿನಾಕೃತಿಯ ತಾಯತ ದಂತಹದನ್ನು ಮಾರುತಿದ್ದಳು. ಅದನ್ನು ಕೊಂಡು ಧರಿಸಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೇಕಿಚ್ಚು ಪಟ್ಟು ನೋಡುವವರ ಕಣ್ಣು "ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ" ವಂತೆ.

ಅ ಜಾಹೀರಾತಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ತಾಯಿ ಅದನ್ನು ಕೆಟ್ಟದೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಂಗಸು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀಲಿಬಣ್ಣದ ಕಿರಣ ಬರುವ ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್.

ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್ ಹಾಕಿ ಮಾಯ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ಜಾಹೀರಾತು ಮಾಡಿ ತಾಯತ ಮಾರಿ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಅಥವ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯ ಬಯಸುವ ಜನರ ಕಂಡು ಹೇಕರಿಕೆ ಬಂತು. ಹಾಂ ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಮಗೆ ಅದರಿಂದ ಫಲ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ ವೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದುರಿಗಿಸ ಬಹುದಂತೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಸಾದ್ಯವಾ?

ಅದು ಮುಗಿಯಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಶುರು. ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕೃತಕ ಗಡ್ಡ ತೊಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಜೂನಿಯರ್ ಆರ್ಟಿಷ್ಟ್ ಸ್ವಾಮಿ ಮಾರುತಿದ್ದದ್ದು ಹಿಮಾಲಯದ ಯಾವುದೋ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಣಿ. ಅವನ ವೇಷ ನೋಡಿದರೇನೆ..ಅಸಹ್ಯವಾಗುವಾಗ ಅದು ಯಾವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದರೆ ಸುಶಿಕ್ಷಿತರಿಗೆ, ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ತನ್ನನ್ನು ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಧರ್ಮ ಈ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿ ಅದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಇರದೇನು? ಹೇಳಲು ಕೇಳಲು ಎಷ್ಟೋ ಉನ್ನತ ವಿಚಾರಗಳಿರುವ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ದೃಷ್ಠಿ ತಾಯತ, ಮಾಯದ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಮರ್ಯಾದಿ ಕಳೀತಾರೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫೀ ಮಾಯ...ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಶುರು.

ಎಷೆಲ್ಲಾ ಬೈದ್ರೂ..ನನ್ನ ಮಗಳಲ್ವ...ಯಾವುದೋ ಕಿನ್ನರಳೇ ಇರಬೇಕು..

2010-04-27T17:59:00.001+05:30

ನನ್ನ ಮಗಳು...ಹೊಟ್ಟೇಲಿದ್ದಾಗಲಿಂದಲೂ ಅವರಮ್ಮ ಅವಳಿಗೆ ಕಥೆಗಳ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗಲಂತೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದ ಸುಂದರಿಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದೇ ಮಲಗುವ ಅಬ್ಯಾಸ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ಅವಳೇ ಒಬ್ಬ "ಪ್ರಿನ್ಸಸ್" ಅನ್ನುವ ಗುಂಗು.

"ಏ...ಅದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಕಣೆ..ನಮಗೂ ಅವರಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲಾ.."

ಅಂದಿದ್ದಾಯಿತು...

"ಹಿಂಗೆ...ನೀನು ಪ್ರಿನ್ಸೆಸ್ಸೂ...ಫೈರಿ ಅಂತಾ ಇದ್ರೆ..ಜನ ನಾಟಕದವಳೂ ಅಂತ ನಗ್ತಾರೆ"

ಅಂತ ಹೆದರಿಸಿದ್ದಾಯಿತು.

"ನಿನಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಿನ್ಸೆಸ್ ಆದ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೇ ಕಿಚ್ಚು" ಅಂತ ತಿರುಗಿ ಬೈತಾಳೆ.

ಏನಂದ್ರೂ ಇಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಹೋಗಿ ನಲವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಬ್ಯುಟೀ ಕ್ವೀನ್ ಗಳ ಕಿರೀಟ ಕೊಂಡು ಬಂದು, ಅದನ್ನ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡೇ ಕೂತಿರ್ತಾಳೆ. ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರ್ತಾಳೆ..

"ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಹಂಗಿರ್ತಾಳೆ ಬಿಡ್ರಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೂ ಹಂಗೆ. ನಾನೂ ಹಂಗಿದ್ದೆ"

ಅಂತ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸಮಾಧಾನ..

ಮೊನ್ನೆ..

"ಪಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನ ಪ್ರಿನ್ಸಸ್ ತರಹ ಶೂಟ್ ಮಾಡಿಕೊಡು" ಅಂತ ಹೆಗಲು ಬಿದ್ದಳು.

ಇನ್ನೇನು, ಅದೂ ಒಂದು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿ ಅಂತ...

ಮಾಡಿದೆ :)

ಎಷೆಲ್ಲಾ ಬೈದ್ರೂ..ನನ್ನ ಮಗಳಲ್ವ...ಯಾವುದೋ ಕಿನ್ನರಳೇ ಇರಬೇಕು..:)

ಬೇಗಾನಿ ಶಾದಿಮೇ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ದೀವಾನ....

2010-03-30T18:35:00.004+05:30

ಅವರ್ನ್ ಬಿಟ್ಟ್...ಇವರ್ನ್ ಬಿಟ್ಟ್...ಇನ್ನ್ಯಾರು ಅಂತ, ಸಾನ್ಯ ಮಿರ್ಜಾ ಮದ್ವೆ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ..ದೇಶದಲ್ಲಿರೋ ಟೀವಿ ಚಾನಲ್ ಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಸಂಬ್ರಮ. ಅವಳು ಯಾರನ್ನೋ ಮದುವೆ ಆಗ್ಬೇಕಿತ್ತು ಆಗ್ತಾಳೆ, ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಇರ್ತಾಳೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ "ಲಾಸ್ಟ್ ಸರ್ವ್" ಮಾಡಿ ಬರ್ತಾಳೆ. ಅದಕ್ಕ್ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಚಾನಲ್ ಗಳೆಲ್ಲಾ "ಬೇಗಾನಿ ಶಾದಿಮೇ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ದೀವಾನ" ತರಹ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

"ಟಿ-ಟ್ವೆಂಟಿ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್ ಸೋತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ತ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಾಂಗದ ಕ್ಷೇಮೆ ಕೇಳ್ತೇನೆ" ಅಂತ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಫನ್ಡಮೆಂಟಲ್ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಶೋಯಬ್ ಮಲ್ಲಿಕ್. ಆಕೆಯದೇ ಸಮಾಜ ಹೇರಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಟ್ಟು ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು,ಟಿ-ಶರ್ಟ್,ಶಾರ್ಟ್ಸ್ ಹಾಕಿ ಟೆನಿಸ ಆಡಿ, ಮುಕ್ತ ಭಾರತದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿನಿದಿ ಎನ್ನಿಸಿದ ಸಾನಿಯ, ಅದು ಹೇಗೆ ಇದು ಜೋಡಿ ಆಯಿತು? ಗೊತ್ತಗುತಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮದ ಸೆಳೆತ ಇದ್ರೆ..ದೇಶದ ಬೌಂಡ್ರಿ ಲೈನೆಲ್ಲಾ ಅಳಿಸೊಗುತ್ತೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಮುಂಬೈನ ಹೋಟೇಲು ಧಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ,ಕುಮಾರನಾಗೇ ಸತ್ತ, ಕಾಮಾಂಡೊ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿ ಕೃಷ್ಣನ್ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.
ಅಹಾ! ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಗರಿ, ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೇ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮ. ಲೈನ್ ಆಫ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಯೋಧರಿಗೆ ಮದ್ವೆ ಸ್ವೀಟು ಅಂತ, ಕಾರಾಚಿ ಬಿಸ್ಕಟ್ ಕಳ್ಸಮ್ಮಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ಬೇಕು ಸಾನಿಯಾಗೆ.
ಅದೆಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗ್ಲಿ, ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಇದೊಂತರಹ "ಪ್ರತಿಭಾ" ಪಾಲಾಯನನೇ. ನಮ್ಮ ಇರ್ಫಾನ್ ಪಠಾಣು, ಮುನಾಫ್ ಪಟೇಲು ಗಳು ಇವಳನ್ನ ಇಲ್ಲೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ..ಛೆ....ಛೆ..

ಪ್ಯಾಂಟು ಶರ್ಟು ಹಾಕೊಂಡು ಹೋದ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿ, ಬುರ್ಕಾ ಹಾಕೊಂಡು ಬರ್ದೇ ಇದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.

ಇನ್ಷಾ ಅಲ್ಲ್ಹಾ.

ತಿಳಿಗೊಳದ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಂತಹ ಕನಸು..

2010-03-25T08:37:00.000+05:30

ಕಣ್ಣ ತುದಿಗೆ ನೇತು ಬಿದ್ದ ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸು...
ಕಣ್ಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯ ತೆಗೆಯಲು ಬಿಡಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಕನಸಿನದೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ, ಸಿಹಿಕನಸ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು
ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಬೇಸಿಗೆಯ ಮದ್ಯಾನಃ ದಲ್ಲಿ
ತಿಳಿಗೊಳದ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಂತಹ ಕನಸು..
ಕಿವಿಯಂಚಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದ ಹನಿ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಬೆಚ್ಚಗೇಕಿತ್ತು?
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಬೆಳಗಾಗಿತ್ತು.

ತಪ್ಪು ಸರಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಿನ ದ್ವಂದ್ವದ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಪೋಸ್ಟು

2010-03-24T09:01:00.000+05:30

ರಘುವಂಶ ತಿಲಕ
ದಶರಥ ನಂದನ
ಶ್ರೀರಾಮ್
ಇವತ್ತು ಅವನ ಬರ್ತಡೇ
ಇಂಥಹ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನ?
ರಾಮ..ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ..ತಪ್ಪು ಸರಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಿನ ದ್ವಂದ್ವದ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಪೋಸ್ಟು
ಇವತ್ತು ರಾಮ ನವಮಿ...
ಪಾನಕ - ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಜಾ.
ಹಾಳಾದ್ದು...ರಾಮ ಅಂದ್ರೆ ಕಿರಣ್ ಗೋವಿಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ [ಬಿ ಅರ್ ಚೋಪ್ರನ ಸೀರಿಯಲ್ ನ ರಾಮ]
ರಾಮನಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಹನುಮನಿರಬೇಕು...ಅವನಿಗೂ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರ.
:)
ರಾಮನವಮಿ ಶುಭಾಶಯ

ಇವರು ಯಾರು ಬಲ್ಲಿರೇನು?

2010-03-10T15:25:00.000+05:30

ಹೌದು, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡದೇ ಇರುವವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರೆಶ್ನೆ ಅಲ್ಲ :). ಮೊನ್ನೆ ಇವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನನ್ನ ಹೊಸ ವರ್ಕ್. :)

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಬಹಳ ದಿನ ದಿಂದ ಒಂದು ಹಾವು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸ್ತಿತ್ತು

2010-02-17T21:06:00.000+05:30

"ನಾನು ಅಲ್ಲೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಜೋಕಾಲಿ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಮಾಮ. ಮೊದಲು ಎಣಿಸಿದೆ ಅದು ಮರದ ಬಳ್ಳಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಅಂತ. ನಂತರ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಪ್ಪಳ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜಡೆ ತೆಗೆದು ನಿಂತಿತು. ನಂಗೆ ಹೆದ್ರಿಕೆ ಆಯ್ತು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಬಂದೆ"

ಮೊನ್ನೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಇಷ್ಟುದ್ದ ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಭಯವನ್ನು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಂದು

ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸೌರಭ. ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ ನಾಗರಾಜರ ಮಗ.

"ಅಲ್ಲ ಬಟ್ರೆ, ನೀವು ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ವ? ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ನಾಗರ ಹಾವು ಕಂಡೆ ಅಂತೀರಿ, ಏನಾದ್ರೂ ತೊಂದರೆ ಆದ್ರೆ?"

ನನ್ನ ಪ್ರೆಶ್ನೆ.

"ಅದು ಎಂತ ಮಾಡ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಿಗ್ತದೆ. ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ಹೋಗ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಶೆಟ್ರ ಮನೆಯ ಕೋಳಿಗೂಡಿಗೆ ಬರ್ತದೆ."

"ಏನ್ರಿ ಅದು, ಆಗಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತು, ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತು ಅಂತೀರ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಹೆದ್ರಿಕೆ ಆಗ್ತದೆ ಮಾರಾರೆ"

ಅಂದೆ ನಾನು.

"ಹೆ ಹೆ .. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಬಹಳ ದಿನ ದಿಂದ ಒಂದು ಹಾವು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸ್ತಿತ್ತು. ಮೊನ್ನೆ ಹೋದವಾರ, ಒಂದು ಸರ್ಪ, ಇಲ್ಲಿ ಬದಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ನಾವು, ಅದೇ ಹಾವು ಸಾಯ್ತು ಅಂತ ಎಣಿಸಿದ್ವಿ..ಮತ್ತೆ ಅದಕೆ ನನ್ನ ಪಪ್ಪ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿ, ಬೆಳ್ಳೀ ಚಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಇಟ್ಟು, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮಣ್ಣು ಮಾಡ್ದ್ವಿ. ಆದರೆ ಅದರ ಜೋಡಿ ಹಾವು, ಇನ್ನೊಂದು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಬಂದಿದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತದೆ, ಅದೇ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಕಂಡಿದೆ."

ಹಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಡಿಸ್ಕವರಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ಓದಿದ್ದರೂ, ಕೇಳಿ ತಿಳೀದಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ಹಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಾಗಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಬಂದಿತ್ತು ಎಂದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಹೇಳಿದಾಗ, ಸೈನ್ಸ್ ಎಲ್ಲ ಮೂಟೆಕಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೋಲೆಯಲ್ಲೋ ಇಟ್ಟು, ಅಬ್ಭ! ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಗೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಂಥಹ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು.

ಅಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲ ಅವರ ಮನೆಯ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಡಲು ಹೆದರಿಕೆ. ಬಳ್ಳಿಯ ಬುಡದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ, ಸಂಗಾತಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿರುವ ನಾಗ, ಮೌನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ಅನುಭವ.

ಇವತ್ತು ಯಾರದ್ರು ನಿಮಗೆ I LOVE YOU ಹೇಳಿದ್ರಾ?

2010-02-14T12:08:00.003+05:30

ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ - ಸ್ವಾರ್ಥ

ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ - ಅಹಂಕಾರ

ದಯವಿಟ್ಟೂ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀಯ? ಅಂದ್ರೆ - ಬಿಕ್ಷೆ

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನನಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸ್ತಿಲ್ಲಾ.. ಅಂದ್ರೆ - ಅಸಹಾಯಕತೆ

ನೀನು ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನ್ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸ್ಬಾರದು ಅಂದ್ರೆ - ಸರ್ವಾದಿಕಾರತ್ವ

ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ - ಹಠ

ಇಷ್ಟೇಲ್ಲದರ ಮದ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ನಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಮಧುರವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು..ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ನಾವು ಅಂದು ಕೊಂಡಹಾಗೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ಅಂದು ಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯ ಹಿರೋನೋ, ಹಿರೋಯಿನ್ನೋ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸ್ವಗತ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ ಅನುಭವಿಸೋದು...ಪ್ರೀತಿ.

ಒಬ್ಬ ಆಟೋ ಡ್ರೈವರನಿಗೆ, ಚಂದ ಕಾಣೋ ಮಾಡ್ರನ್ ಹುಡುಗೀರೆಲ್ಲಾ "ಜಂಬದವರು" ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮುರಿದು ಅವರನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸೋದೇ ಪ್ರೀತಿ.

ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದ್ತರಹ....ಅಂತೂ...ಪ್ರೀತಿ, ಒಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೋಬ್ಬರು ಏನೋ ಅಂದು ಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ನಾವು ಅಂದು ಕೊಂಡಹಾಗೇ ಇದೆ..ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂತಸ ಪಡುವ ಒಂದು ವೆವಸ್ತೆ.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದು, ಎರಡು ಪರಸ್ಪರ ಮೆಚ್ಚಿದ ಜೀವಗಳು, ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಟ್ಟು ಕನಸಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಲು ಒಟ್ಟಿಗೆ ದುಡಿಯುವ, ಸಹಕರಿಸುವ ಒಂದು ಕ್ರಿಯೆ ಆಗಬೇಕು. ಇವತ್ತಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇದನ್ನು ಸಾದ್ಯವಾಗಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲು, ಹಳೆಯಕಾಲದ ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ, ತೊಂದರೆಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ಬರುತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿಯೇ ನಿಭಾಯಿಸುತಿದ್ದರು. ಬಡತನ ಅಂಥಹ ಒಂದು ಸವಾಲು. ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಲೇಬೇಕು, ಇದ್ದು ಜಯಿಸಲೇಬೇಕು. ಹಾಗೇನೇ, ಹಿರಿಯರ ನಿರೀಕ್ಷೇಗಳು, ಮತ್ತು ಒತ್ತಡಗಳು. ಅದನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹೊಡದಾಡಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿತ್ತು.

ಈಗ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಬಡತನ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಂದು ಇನ್ಫರ್ಮೇಷನ್ ಇಲ್ಲದವನು ಬಡವ. ಹಾಗೇ ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲಿ ಹೋದರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ, ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ಉಳಿದ ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಡೆದಾಡಬೇಕಾದ ಕಾಮನ್ ಶತ್ರುಗಳೇ ಇಲ್ಲ.

ಅವರಿಗೆ ಅವರದೇ ತಲೆ ಬಿಸಿಗಳು. ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೊ ಹೋಗಿ, ಮನೆಯಲ್ಲೊ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಮಾದರಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಬೇಕೆಂಬ ಗಂಡನ ಒತ್ತಡ..ಇದು ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಯುದ್ಧ. ಆ ಯುದ್ಧದ ಎದುರಾಳಿ ಗಂಡನೇ. ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೀತಿಸಿಯಾಳು? ಅವನಿಗೋ ಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದ ಗಂಡು ಎಂಬ ಅಹಂ ಇನ್ನೂ ಹೊಗಿಲ್ಲದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅವಸ್ಥೆ. ಹೆಂಡ್ತೀನೇನೋ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಣ, ಆದ್ರೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾಫೀ ಮಾಡಿಡು ಅಂದ್ರೆ ಹೇಗೆ? ಇದು ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ಅಹವಾಲು.ದೇಹ ಸುಖದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮತ್ತದರ ಮಾದಕತೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಪಟ್ಟಿ ರಡಿ. ಹಾಂ! ಕಾಮ ಮತ್ತದರ ನಿತ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಅದರ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಗಾವಲು, ಇದು, ಮೊದಲಿನ ಜೋಡಿಗಳು ಕೊನೆ ತನಕ ಒಂದಾಗಿರಲೇಬೇಕಿದ್ದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಇವತ್ತು ಕಾಮ ಫ್ರೀ...ರೂಂ ಚಾರ್ಜೇ ಕಾಸ್ಟ್ಲೀ...ಇದು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಒತ್ತಡ.

ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು, ಯೋಚಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ಗಳಿಸಿರುವ ನಾವು ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು, ಹಾಗೇ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಲೆ ಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ...ಅದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀನು ಗಳಲ್ಲಿ ರುವ, ಪ್ರಾಣಿ ಸ್ವಭಾವ, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಟ್ಟು ಪಾಡುಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕರಿಸಿ. ಅದಕ್ಕೇ...ಥೇಟ್ ಸಿಂಹಗಳ ಹಾಗೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ರಮಿಸಲು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ದಿ ತಾಕತ್ತು ಕರ್ಚು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯ..ಆ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರವೇ ಮುಂದಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದ್ದ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲೆ, ಸಂತಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ, ಬದ್ರತೆಗೆ, ಬಲಿಷ್ಠ ಸಿಂಹ ನನ್ನು ಹುಡುಕು ಸಿಂಹಿಣಿಯ ಬುದ್ದಿಯ ಹೆಣ್ಣು, ಯಾವುದೋ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಯಾರನ್ನೋ ವರಿಸಿ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರೂ...ತನ್ನ ಕನಸಿನ ಹುಡುಗ ಬಂದಾಗ...ಅರೆ ಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಂಡೇ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ..ಕಟ್ಟಲೆ ಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತದೆ?

I LOVE YOU ಅಂದ ಆ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ...ಅದನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೃದಯದಿಂದ ಹೇಳಿರಲೂ ಬಹುದು. ನಾಳೆಯೋ ನಾಳಿದ್ದೋ ಆತನೋ/ಆಕೆಯೋ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇಸರಿಸಬಾರದು. ಅಂದದ್ದು ಆ ಕ್ಷಣಕಷ್ಟೇ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆಯೂ ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದು ವರೆಯ ಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ದುರಾಸೆ ಅಷ್ಟೇ. :)

ಇವತ್ತು ಯಾರದ್ರು ನಿಮಗೆ I LOVE YOU ಹೇಳಿದ್ರಾ? ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬದ್ರ ಮಾಡಿಕೋಳ್ಳೀ...ನಾಳೆಯೂ ಹಾಗೇ ಇರದು ತೇಲುವ ಮೋಡ...ಮುಂದೆಲ್ಲೋ, ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ, ಮಳೆಯಾಗುವುದೆಂದು ಅಲ್ಲೋಂದು ಮನಸ್ಸು ಕಾದಿರಬಹುದು.

HAPPY VALENTINS DAY

ನಿಧಿ

2010-02-09T07:49:00.002+05:30

ನಿಧಿ

ಕನ್ನಡದ ಹೊಸ ನಟಿ. ಈಗಾಗಲೇ ಒಂದೆರಡು ದೊಡ್ಡ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಆಡ್ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಮಾಡಲ್. ಮೊನ್ನೆ ನಿಧಿಯೊಟ್ಟಿಗೆ ಶೊಟ್. ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವ ನಿಧಿ, ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ಟರ ಹೊಸಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ. ಹೀಗೆ ಬಂದು ಹಾಗೆ ಹೋಗೋ ನಾಯಕಿಯರ ನಡುವೆ, ಈ ಕೊಡಗಿನ ಹುಡುಗಿ, ಬಹಳ ಕಾಲ ಇರಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ. ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಲೋಸ್ ಅಪ್ ಚಿತ್ರ ಇಲ್ಲಿದೆ.

There is no market for your sarrows

2010-02-08T19:49:00.000+05:30

ತೊಂದರೆಗಳು ಹೇಗೆ ಆವರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಇದೆ ಅಂದು ಕೊಂಡು ಎದ್ದ ದಿನದ ಕೊನೆ, ಯಾವುದು ಆಜ್ಞಾತ ದಡಕ್ಕೆ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣೂ ಕಟ್ಟಿ "ಇಲ್ಲಿಂದ ನೋಡು, ನೀನುಂಟು ನಿನ್ನ ಪಾಡುಂಟು" ಅಂತ ಯಾರೋ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ ಇದ್ರೆ, ತೊಂದ್ರೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಲೋಕ ರೂಡಿ. ನಾನು ಹಾಗೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಾವೆಷ್ಟೇ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನಮಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ನಡೆ ಮುಂದಾಲೋಚಿಸಿ ನಡೆಸುವ ನಮ್ಮ ಬದುಕು, ಎಲ್ಲೋ ನಮ್ಮ ನ್ನ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ "ಚೆಕ್ ಮೇಟ್" ಅನ್ನುತ್ತೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸಿದ್ದರು. "There is no market for your sarrows. No one will buy them. So never advertise your feelings just display your attitude"
ಬಹಳ ನಿಜ ಅನ್ನಿಸಿತು.

ಆದರೆ, ತೊಂದರೆಗಳು ಬಂದಾಗ ಆಗುವ ಒಂದು ಉಪಯೋಗ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳ ಸದುಪಯೋಗಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ ಹಾದಿತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿನ ಭಯ, ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮನ್ನ ಇನ್ನಷ್ಟು "ಪ್ರಿಪೇರ್ಡ್" ಅಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗಲಿ...

ಹುಟ್ಟಿಸಿದಾ ಸ್ವಾಮಿ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿರಲು, ಕೊಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಪನವನು ಇದಕೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ ದಾಸರೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರಲ್ಲ. :)

ಪ್ರೀತಿಸೋದಕ್ಕೆ ದಿನವೂ ಹಬ್ಬಾನೇ..

2010-01-30T08:01:00.001+05:30

ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನಾಚರಣೆ...ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ :)

ಪ್ರೀತಿಸೋದಕ್ಕೆ ದಿನವೂ ಹಬ್ಬಾನೇ....ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಲೇಬಲ್ ಹಚ್ಚೋ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ, ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮಾರಕ್ಕೆ, ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇಲ್ಸ್ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಯಾರೋ ಒಂದು ಹುನ್ನಾರ ಮಾಡಿರ್ತಾರೆ. ಇರಲಿ, ಇಂತಹ ಬಹುಕೃತ ವೇಷಗಳಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಒಂದು ತರಹ ನೋಡಕ್ಕೆ ಚಂದ. ಹಾಗಾಗಿ,ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಡೆಸ್ಕ್ ಟಾಪ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್. :)

ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ, ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೂ ಎದ್ದ ಹಳೇ ಮುದುಕ,

2010-01-27T08:48:00.002+05:30

ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ, ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೂ ಎದ್ದ ಹಳೇ ಮುದುಕ, ಕಮಟು ದಿಂಬಿನ ಅಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅರೆ ಸೇದಿದ ಬೀಡಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಹಚ್ಚಿ ಹೋಗೆ ಬಿಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದರೆ ಮಂಜು. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದಿನ ಶುರುವಾಗುವುದೇ ಮಧ್ಯಾನಃಕ್ಕಂತೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಾರ್ಬಲ್ ನೆಲದ ತಂಡಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಲುಚೀಲ ಹಾಕಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಓನರಿಗೆ ಬೈಯುತ್ತಲೇ ದಿನ ಶುರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲ ತುದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ "ಚೈಮ್",... ಧಾಡ್ ಎಂದು ಹೊಡೆತಬಿದ್ದ ಸದ್ದಿಗೆ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದ ಅಷ್ಟೂ ಘಂಟೆಗಳ ಸದ್ದಿನಂತೆ ಗಣಗಣಿಸಿದಾಗ ಹೊರಬಂದು ನೋಡಿದರೆ, ಸಣಕಲು ದೇಹದ, ಹದಿಹರಿಯದ ಹುಡುಗ, ಶರ್ಟನ್ನಷ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಅವತ್ತಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಎಸೆದು, ಸೈಕಲ್ಲಿನ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಿಕ್ಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ, ಬೀಳದಂತೆ ಸರಿಸಿ, ಕಾಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುಂಟುತ್ತಾ ಕುಂಟುತ್ತಾ, ಗಾಡಿಯನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಮುಂದಿನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸಂತೋಷಿ ಮಾ ವ್ರತ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಎದುರಿನ ಆಂಟಿ, ಆಗಲೇ ಮಡಿ ಮಡಿಯಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳು ಇನ್ನೂ ಎದ್ದಿಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಗೊಂಡು, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೋಪ ಇವೆರೆಡರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಮ್ಮಿಶ್ರದ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ರಂಗೋಲಿ ಇಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿ ನೋಡುವಾಗ, "ಅರೆ, ನಮ್ಮದ್ಯಾವ ಮಹಾ..." ಅನ್ನಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳು ನಗೆ ಯೋಡನೆ ದಿನ ಶುರು.

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು...ನಿಮಿಗೊಂದು ಕ್ಯಾಲಂಡರ್, ಕಂಪ್ಯುಟರ್ ಗಾಗಿ.

2010-01-03T19:56:00.002+05:30

ಒಂದು ಸಂಜೆ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾವುದೋ ದೂರದೂರಿಗೆ, ಟ್ರೈನ್ ಹಿಡಿದು

2009-12-29T14:43:00.004+05:30

ಇನ್ನೇನ್...ಎರಡುದಿನ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದರೆ, ವೆವಹಾರಿಕದ ಹೊಸ ವರ್ಷ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಮಂದಗತಿ.

ಹೊಸವರ್ಷ ಬರುವವರೆಗೆ ಏನೂ ನಡೆಯದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಅಘೊಷಿತ ರಜೆ.

ಹೊಸವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಗಾಗಲೇ ಹೊಸ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಗಳ ತಯಾರಿ ನಡೆದಿರಬೇಕು. ಕೆಲವರು, "ಅದೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ, ಬಂದ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋದನ್ನ ಫಾರ್ವಡ್ ಮಾಡಿದ್ರಾಯಿತು" ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು.

ಇನ್ನು ಹೊಸವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳ, ಅಥವ ಮುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾದ ಗುರಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಮಾಡುವುದು ಒಂದು ವಾಡಿಕೆ. ನಿವ್ ಇಯರ್ ರೆಸೆಲ್ಯುಷನ್, ಗೊತ್ತಲ್ಲ? ಅದನ್ನೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಅಂತ ಕುಳಿತೆ. ಆಗಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು,ಅರೇ..ಹೋದ ವರ್ಷದ ಪಟ್ಟಿ ಏನಾಯಿತು? ಏನೇನೋ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಯಾಕೆ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ? ಅಂತ.

ಅದಕ್ಕೆ, ಹೋದ ವರ್ಷ ನನ್ನಿಂದ ಆಗದೇ ಉಳಿದ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.

೧. ಒಂದು ಸೂರ್ಯ್ಯೊದಯ ಮತ್ತು ಅದೇ ದಿನದ ಸೂರ್ಯಸ್ತ ನೋಡಲಿಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ.

೨. ಒಂದು ಮರ ನೆಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ತಿಅಗಲಿಲ್ಲ.

೩. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮೌನವೇ ಸೇತುವೆಯಾಗಿರುವ, ಹಳೆಯಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಫೊನ್ ಮಾಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಥವ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದ ಧೈರ್ಯ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

೪. ನನ್ನ ಅಕ್ವೇರಿಮ್ ಅನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಿನು ಬಿಡಬೇಕು..ಅಗಲಿಲ್ಲ.

೫. ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ.. ಅಂಚೆ ಮೂಲಕ ಮೊದಲ ಬಾಗ ಮುಗಿಸಿದೆ ಕೂಡ. ಆದರೇ ಮುಂದಿನ ಅಬ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಹೇಳುವ ಗುರು ಬೇಕು. ಅಂತಹವರನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

೮. ಎಷ್ಟು ಜನ ಹೊಸಬರನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಹೋದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಲಿಷ್ಟ್ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು.

೭. ಹೆಚ್ಚು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಗೆ ಇನ್ನು ಚಾಲನೆ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ.

೮. ಒಂದು ಸಂಜೆ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾವುದೋ ದೂರದೂರಿಗೆ, ಟ್ರೈನ್ ಹಿಡಿದು, ಒಬ್ಬನೇ, ಒಂದು ವಾರ ಹೋಗ ಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ, ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

೯. ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವ ದೋಣಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಅವರೊಂದಿಗಿದ್ದು ಅವರ ಜೀವನ ನೋಡಿ ಬರಬೇಕು ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಗಲಿಲ್ಲ.

೧೦. ಆಗದೇ ಇರೋ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂಸದೆ, ಮುಂದೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳ ಕಡೇ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ನನಿಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಇನ್ನೂ ಅಗಲಿಲ್ಲ.
:)
ನಿಮ್ಮದೂ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಇದೆಯಾ? ಹಂಚಿ ಕೊಳ್ಳಿ :)

ಮಠಾದೀಶರೂ...ಮಂತ್ರಿಗಿರಿಯೂ.....ಮರ್ಯಾದೆಯೂ..

2009-12-25T13:36:00.000+05:30

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಯಾರೂ ತಪ್ಪೇ ಮಾಡಲ್ಲ. ಅವರವರ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನಾವು ನೋಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.
ಹಾಗಂದು ಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ಬಿಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ, ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಸಂಕೇತಗಳಂತಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಸಮಾಜದ ಎದುರೇ ಮಾಡುವ ಅನಾಚಾರ, ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಕೊಡುವ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದರೆ ತಲೆ ಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ.

"ಮಠಾದೀಶರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣವಚನ" ಹೀಗೊಂದು ಹೆಡ್ಲೈನ್ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿತು. ಯಾವೋನೋ ಒಬ್ಬ...ಮಾಡಬಾರದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ, ಅದು ಚಿತ್ರರೂಪದಲ್ಲಿ ಊರಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಶೀಲವನ್ನೇ ಕೆಡಿಸಿ,ಜನಗಳೆಲ್ಲಾ ಇವರ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಸೀರಿಯಲ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ..ಚಿ...ತೂ... ಅಂದು ತೆಗಳಿದ್ದರೂ...ಆ ಮನುಷ್ಯ ಇವತ್ತು ಮಂತ್ರಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ...ಮತ್ತವನ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿಯ ಶಿಫಾರಸಿಗೆ ದೈವ ಸ್ವರೂಪ [ಅವರವರ ಜಾತಿಗೆ]ರಾದ ಮಠಾದೀಶರೇ ನಿಂತಾಗ ಯಾಕೋ ಹೊಟ್ಟೇ ತೋಳಸಿ ಬರುತ್ತೆ.

ಇನ್ನ್ಯಾರೋ ಜಡ್ಜ್ ಅಂತೇ...ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೇ ಕರಪ್ಟ್ ಅಂತೆ..ಯಲ್ಲಾ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲೂ ಬರೀತಾರೆ. ಅವನು ಇನ್ನೂ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಹೇಳುತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಬಾರುದ ಅಂತ ಅವನ ಪಂಗಡವೋ, ಜಾತಿಯೋ.. ಏನೋ ಒಂದು, ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇಂನ್ಶ್ಟಾಲ್ ಮೆಂಟಿನಲಿ ಸಿಕ್ಕುವ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖ[ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು] ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲೇ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಕಂಡು, ಎದುರು ಮಾತಾಡಿದರೆ ಬಾಸ್ ಎಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಿಂದ ತೆಗೆದು ಹಾಕುತ್ತಾನೋ, ಸಂಬಳವಿಲ್ಲದೆ ತಿಂಗಳ ಸಾಲತೀರಿಸುವುದು ಹೇಗೋ? ಎಂದು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಇನ್ನೂ ಹುದುಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಕೊಂದು. ಸಾಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏನೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ನನಿಗೇನು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೀರು ಬಂದ್ರೆ ಆಯಿತು, ಮ್ಯಾಚ್ ನೋಡಕ್ಕೆ ಕರೆಂಟಿದ್ರೆ ಆಯಿತು ಅಂತ ಬದುಕೋದು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಸಾಕು ರೀ...ಇನ್ನು ಮೇಲಾದ್ರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕೋಪಬರಬೇಕು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಂತಹ ವಿಷ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ. ಅದನ್ನು ಅಟ್ಲೀಷ್ಟ್ ಚುನಾವಣೆ ದಿನ, ಎಲ್ಲೋ ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಡಕ್ಕೆ ಕೂರದೆ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯವನಿಗೆ ಓಟ್ ಮಾಡಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದ್ರೆ ಏನ್ ಮಾಡೋದು...ಇಂಥಹ ಹಲ್ಕ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೋ ಜಾತಿಯವರೋ, ಕುಲದವರೋ ಆಗೇ ಇರ್ತಾರೆ...ಮತ್ತೇ ಜಾತಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಡೆಯವರು ಇವರನ್ನೇ ಪುನಃ ಆರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಇಲ್ಲದ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಅನ್ನು ಕಂಡ್ಕೋತಾರೆ.

ಹಮ್...ಹೊಸವರ್ಷ ಶುರು ಮಾಡಣ ಅಂದ್ರೆ...ಒಂದು ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ..

ಊರಿನ ಮುಂಜಾನೆ.

2009-12-21T08:13:00.000+05:30

ಈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಊರಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾಯಲೋಕ. ಸಣ್ಣಗೆ ಮಂಜು, ದ್ವನಿ ಕಂಡರೂ, ಹೊಗೆಯಮರೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ. ಕತ್ತಲೊಡನೆ ಜಗಳಾಡುವ ಸೂರ್ಯ, ಕೈಲಾಗದ ಮುದುಕ,ಉದ್ದುದ್ದದ ಕೈಕೋಲುನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಡೆಯುವಂತೆ, ಬೆಳಕಿನ ಕೋಲುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಭುವಿಗೆ ಅಡಿಯಿಡುವ ಬೆಳಗಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಲು ಚೆಂದ.ಹೋದ ಸಲ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರ. ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದೇನೆ.

ಕಂಗಾಲ್ ಬೆಲ್ಸ್,ಕಂಗಾಲ್ ಬೆಲ್ಸ್, ಕಂಗಾಲ್ ಆಲ್ ದ ವೇ....

2009-12-20T21:48:00.000+05:30

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಪತ್ರಿಕೆ ತೆಗೆಯೋದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತೆ. "ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ..." ಅಂತ ಕಣ್ಣು ತಿಕ್ಕಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ಅನುಮಾನ ಆಗುತ್ತೆ ಯಾರೋ ಕಿವಿಮೇಲೆ ಹೂವ ಇಡಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ.ಪೇಪರ್ ನೋಡಿದಾಗ ಆ ವಿಷ್ಯ ಕನ್ಫರ್ಮ್. ಯಾಕೆ ಅಂತೀರ? ಈ ಪೇಪರ್ ನವರು ನಮ್ಮನ್ನ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅವರ ಪ್ರಯೋಗದ ವಸ್ತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ ರೀ ಅಬ್ಬಾ! ಅವರ ಇತ್ತಿಚಿನ ಮುಖಪುಟಗಳೇ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಕ್ಲಿಯರ್ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಅಡ್ವರ್ಟೈಸಿಂಗ್ ಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಜಾಗ ಬೇಕೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟಷ್ಟು ಜಾಗ ಜಾಹೀರಾತಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಮಿಕ್ಕ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಿಷ್ಟು ಅಂತ ಸುದ್ದಿ. ಇನ್ನು, ಸುದ್ದಿಯೂ ಕೂಡ ಹೇಗೆ ಅಂದರೆ, ಇವುರು ಆನೆಗೆ ಮುಂದಿರೋದೇ ಬಾಲ ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದರೇ... ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ "ಆನೆ ಬಂತೊಂದು ಆನೆ" ಹೇಳಿದ ನಮಗೇ ಕಫ್ಯುಶನ್.ಅವತ್ತಿನ ದಿನ ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಂಗಡ. ಆನೇಗೆ ಮುಂದಿರೋದೆ ಬಾಲ ಅಂತ ಒಬ್ಬರು...ಇಲ್ಲ ಹಿಂದಿರೋದು ಸೊಂಡಲು ಅಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಎಡಪಂತೀಯರು ಅಂತ ಹೀಯಾಳಿಸಿ..ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಜಗಳ.ಇವತ್ತು ಮಾದ್ಯಮದವರಿಗೆ, ಸುದ್ದಿ ಅಂದರೆ...ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್ ಜಾಕಚಕ್ಯತೆ ಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನ, ಅವತ್ತಿನ ಹೊಸತು ಅಂತ, ಜಾಹೀರಾತಿನ ಲಾಭ ನಷ್ಟದ ಮದ್ಯೆ ಬರೆದ ಸಣ್ಣ ಲೆಕ್ಕಾ ಚಾರ. [ಟೀವಿ ನ್ಯುಸೂ ಅಷ್ಟೆಯಾ] ದೀಪಾವಳಿ, ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಬಂತೆಂದರೆ ಪೇಪರಿಗೆ ವೈಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮೆಂಟ್ ಪ್ರಾಬಲಮ್. ದಿನವೊ.."ಅರೇ ಇದೇನು ಸಾಪ್ತಾಹಿಕನೂ ಇಲ್ಲ್ವ, ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣಗಿದೆಯಲ್ಲಾ?" ಅಂತ ತಿರುಗಿಸಿ ಮರುಗಿಸಿ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ, ಹಬ್ಬ ಅಥವ ವರ್ಷಾಂತ್ಯ ಬಂತೆದ್ರೆ, ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಂದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ದಡೂತಿಯಾದವರಂತೆ ದಪ್ಪಗಾಗಿ ಗಾಬರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮುಖಪುಟದಿಂದಲೇ "ಡಿಸ್ಕೌಂಟುಗಳ" ಮಹಾಪೋರ...ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಸಂಬಂದಿ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತೋರಿಸುವಾಗ ಇದು ನೋಡಲೇ ಬೇಕಾದ, ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಾದ ಅಥವ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇರಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿ, "ಅಪ್ಪ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಶಾಪಿಂಗ್ ನಡಿತಾ ಇದೆ ಯಾವುದಕ್ಕೊ ಹೋಗೋದೇ ಇಲ್ಲವ?" ಅಂತ ಮುಖ ಚಿಕ್ಕದು ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದಳು. ನಮಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೇ ಮಾತ್ರ,ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ, ಹೋಗಿ ತರುವಾ ಮಗಳೇ..ಅವರು ಅಂದ ಚೆಂದವಾಗಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ತರುವುದಲ್ಲ ಅಂತ ತಿಳಿಹೇಳುವವರೆಗೆ ಸುಸ್ತು. ಅಂತು, ದುಡ್ಡು ಕರ್ಚಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಪ್ಪ ಏನೇನೋ ಹೇಳ್ತಾನೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಮಗಳು ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಇವತ್ತಿನ ಪೇಪರ್ ಗಳು.
ಸ್ಯಾಂಟಾ ಕ್ಲಾಸ್ ನ ಎಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆಂದರೆ..ಈತ ನಮ್ಮ ಹನುಮಂತನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೇನೋ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಇಲ್ಲಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಅನ್ನಿಸ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಮಗಳು ಆಗಲೇ ಅವನಿಗೆ ಕಾರ್ಡ್ ಕಳಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಎಚ್ ಬಿ ಓ...ಸ್ಟಾರ್ ಮೂವೀಸ್ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೊ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳೇ...ಮನಸ್ಸಿ ಇನ್ನೇನಾಗುತ್ತೆ ಹೇಳಿ..ಕೇಕ್ ತಿನ್ನದೇ ಇದ್ದರೆ...ಕರ್ಮ ಸುತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇ ಅನ್ನೊ ಅಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮೊಳೆ.ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಇದು ಜಿಂಗಲ್ ಬೆಲ್ಸ್...ಇರಬಹುದು...ಇಲ್ಲಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬುಡ ಹಿಡಿದವರಿಗೆ ಕಂಗಾಲ್ ಬೆಲ್ಸ್

"ಮಹಂತೇಶ ಪಾನ ಶಾಪ"

2009-12-16T08:44:00.000+05:30

"ತಂಬಾಕದ"
"ವಸ್ತ್ರದ"
"ಬೆಲ್ಲದ"
"ವಡವಡಗಿ"
"ಕಲ್ಕುರ್ಕಿ"
"ಉಪ್ಪಿನ"
"ಅಂಗಡಿ"
"ಗಲಗಲಿ"
"ಶೀಲವಂತರ"
"ಶೆಟ್ಟರ"
ಓದಿದ ತಕ್ಷಣ ತುಟಿಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಹೆಸರುಗಳು. "ಇದೇನ್ ಬಂತು ಸರಾ, ನಮ್ ಕಡಿ ಸರ್ ನೇಮ್ನಾಗೇ ಒಂದು ಸೆಂಟೆನ್ಸಾ ಫಾರ್ಮ್ ಮಾಡ್ಬೌದು ನೋಡ್ರಿ", ಅಂತಂದ್ರು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದ "ಬಳ್ಳಿ" ಸರ.

ಬಾಗಲ್ಕೋಟೆ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆ ಕಡೆ ಊರುಗಳು ನನ್ನನ್ನ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಸರ್ಪ್ರೈಝ್ ಗೆ ನೂಕದೇ ಇರೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ, ನೀರೇ ಇಲ್ಲದ ಬೆಂಗಾಡು ಅಂತ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು ಉತ್ತರಕರ್ನಾಟಕ.
ಯಾವಾಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ ನೋಡಿ, ಆಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ,ಮಮತೆ,ಮಾನವೀಯತೆ,ಸರಳತೆಯ ಚಿಲುಮೆಯೇ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ.
ಬಾಗಲ ಕೋಟೆ ಎಷ್ಟು ಅಬಿವ್ರ್ಯುದ್ದಿ ಹೊಂದಿದೆ ಅಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಈ ತುದಿ ಇಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅಂತ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಜನರೂ ಅಷ್ಟೆ, ಪಾನ್ ತಿಂದು ಕೆಂಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನ ಅಷ್ಟಗಲ ಮಾಡಿ "ಏನ್ರಿ ಸರಾ? ಬೆಂಗಳೂರೇನು?" ಅಂದು ಹತ್ತಿರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಮಾತಿನ ಪ್ರವಾಹ. ಅವರಾಡುವ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ಲಯ ಇದೆ. ಒಪ್ಪವಾದ ಏರಿಳಿತ ಇದೆ. ಮರಾಠಿಯ ಗಂಧವಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೊ ಮೀರಿ ಎದೆಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹಾಗೇಯೇ ತುಟಿಮೇಲೆ ತರುವ ಮಾಯೆ ಇದೆ.
"ಮಹಂತೇಶ ಪಾನ ಶಾಪ" "ಪಾಪ್ಯುಲರ ಪಾಯಿಪ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ" ಇಂತ ಬೋರ್ಡುಗಳೆನ್ನೆಲ್ಲ ಓದುವಾಗ ನನ್ನ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟು ನಕ್ಕು "ನೋಡಿ ಸಾರ್ ಹೆಂಗಿದೆ, ಪಾನ "ಶಾಪ" ಅಂತ ಬರೆದಿದ್ರು, ತಂಬಾಕು ಸಿಕ್ಕಾ ಪಟ್ಟೇ ತಿಂತಾರೆ" ಅಂತ ಜೋಕು ಮಾಡ್ತಿದ್ದ. ಯಾವುದೇ ಎರಡು ಗೋಡೆ ಸೇರುವಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕಲೆಯ ರಾಡಿ. ಇಡೀ ಊರೇ ಇದರ ಶಿಕಾರು. ಈ ಒಂದು ಅಸಹ್ಯ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವ.
ನಾನು ಬಹಳ ಸವಿದಿದ್ದು "ಖಾನಾವಳಿ" ಯ ಊಟ. ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ, ತರಹೇವಾರಿ ಪಲ್ಯ, ಉಳ್ಳಾಗಡ್ಡಿ, ವಹ್...ಬೊಂಬಾಟ್ ರಿ ಸರ.
ಮೊನ್ನೆ ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನ ಪಟ್ಟಾಯದಲ್ಲಿರಿವ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ಬಳು "ಇಲ್ಲಿಗೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ಹೋಗು" ಅಂತ ಕರೆದಳು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ, ದೇಶ ಬಿಡಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೆ, ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಳಿದಾಗ ತೆರೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಎಷ್ಟೋ ಹೊಸಲೋಕಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೋಡೇ ಇಲ್ಲ..ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಬರೇನೆ ತಾಳು ಅಂದೆ. :)

ಹಾರುವ ಶಕ್ತಿ ಕಳಕೊಂಡ ಹಕ್ಕಿ...ಯಾವಾಗ ಮಣ್ಣಾಯಿತು?

2009-11-18T19:05:00.000+05:30

ನನಿಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಡಿಪ್ರೆಸ್ ಯಾವ ವಿಷಯವೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ ಇದ್ರು, ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅದನ್ನ "ಇದು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ" ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ. "ಓ..ಇದು ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು" ಅಂತ ನನ್ನದೇ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದು...ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೊ ಒಂದು ಮನಸ್ಸು ನಂದು. ಪಿ ಯು ಸಿ ಫೇಲ್ ಆದಗಲೂ [ಯಾಕೆ ಆದೆ ಅನ್ನೋದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕತೆ], ಅಪ್ಪ ಅಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ, ಯಾರೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ...ಪುನಃ..."ಇದು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ?" ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಅಂದು ಮುಂದೆ ಹೋಗೋದು ಸಹಜ.
ಆದರೆ....
ಎಲ್ಲೋ ನಡೆದು ಹೋಗೋವಾಗ...ಅಥವ ಜೋರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಯಾವುದೋ ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಯ ಸಣ್ಣ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ, ಕೈ ಕಾಲು ಸಣ್ಣಕೆ ಮುದುರಿ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವ ಸೂಚನೆಗೆ, ಆಕಾಶ ನೋಡುವಾಗ... ಕಾಲ ಬಳಿ...ಮೈಯಲ್ಲಾ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಸಣ್ಣದೇಹದ ನಾಯಿಮರಿ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಮೂಲೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಕದಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಏನು ಮಾಡುವುದೂ ಅನ್ನುವುದೇ ತೋಚದೆ....ಬಹಳ ಹಿಂಸೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೂಮ್ಮೆ...ಈ ಮರಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರೆ? ಅನ್ನಿಸುತ್ತದಾದರೂ...ಅದು ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಆದ ಯೋಚನೆ ಆಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿ ಬೇಜಾರಗುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿನ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಆಚೆ ಈಚಿ ನೋಡಿದರೂ..ಕಾಲಬಳಿಯ ನಾಯಿ ಮರಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದರ ನಂತರ ನನಿಗೆ ಬಹಳ ಮುಜುಗರ ತರುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಅಂದರೆ...ಯಾವುದೋ ದೇವಸ್ಥಾನವೋ..ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳವೋ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಹೋದಾಗ...ಕಂಡು ಬರುವ ವೃದ್ಧ ಬಿಕ್ಷುಕರು. ಹಾರುವ ಶಕ್ತಿ ಕಳಕೊಂಡ ಹಕ್ಕಿ...ಯಾವಾಗ ಮಣ್ಣಾಯಿತು? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹೇಗೆ ಉತ್ತರ ತಕ್ಷಣ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ..ಹಾಗೆ...ಇವರು..ಯಾವಗ ಮೈ ಯಲ್ಲಿನ ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದು ಕೊಂಡು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದರು?..ನಾನು ಇವತ್ತು ಇವರಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡದೇ ಹೋದರೆ..ನಾಳೆ ಇವರು ಹಸಿವಿನಿಂದಲೇ ಸತ್ತುಹೋಗಬಹುದಾ? ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೋತ್ತು..ತುದಿಕಾಲು ಏಡವಿದಾಗ ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವಿನಂತಹ ಅನುಭವ.
ಪ್ರತಿ ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ..ಗುಡುಗು ಕೇಳಿಸಿವಾಗ...ಮೈಗೆ ಚಳಿ ಅನ್ನಿಸೆ...ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹೋದ್ದು ಕೊಳ್ಳುವಾಗ..ಯೋಚನೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿ ಮರಿ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಬೆನ್ನು ಗೂನಾದ ಮುದುಕ ಸುಳಿಯದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ......

ಕಿವಿಗಳ ಮದ್ಯ ನಮಿಗಷ್ಟೇ ಕೇಳೋ ಸಂಗೀತದಂತೆ.

2009-11-13T22:20:00.000+05:30

ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕಾಗದೇ ಇರೊ ಸಂತೋಷ.....ನಿಜವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷನಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...ಮೊನ್ನೆ ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗ್ತಾಇದ್ದೆ.... ನನ್ನ ಐ-ಪಾಡ್ ಟಚ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳೇ ಗಜಲು. ಎರಡು ಕಿವಿಗಳ ಮದ್ಯ ಹಲವು ಕನಸುಗಳ ಚಿತ್ತಾರ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಯಾರಲ್ಲಾದ್ರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಾಣ ಅಂದ್ರೆ...ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನ್ ನಡಿತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಯಾರಿಗೇನ್ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ...ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಕಾಗದೇ ಇರೊ ಎಷ್ಟೋ ಸಂತೋಷಗಳು ಒಳಗಿದ್ದರೇನಂತೆ...ಕಿವಿಗಳ ಮದ್ಯ ನಮಿಗಷ್ಟೇ ಕೇಳೋ ಸಂಗೀತದಂತೆ.
.............................................................................

ಓಶೊ ಬಗ್ಗೆ ಓದುತಾಇದ್ದೆ. ಪ್ರೀತಿಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳ್ತಾನೆ ಅವನು."ನೀವು ಪ್ರೀತಿನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮುಖಾಂತರ ಹುಡುಕ್ತಾ ಇದ್ರೆ...ನೀವು ತಪ್ಪು ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ. "ಇವ್ ಆರ್ ನಾಟ್ ಯುಸಿಂಗ್ ಅ ರೈಟ್ ಇನ್ಸ್ ಟ್ರುಮೆಂಟ್" ಪ್ರೀತಿಗೊ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ". ಹೌದಲ್ವ ಅನ್ನಿಸಿತು..:)

..............................................................................

ಒಂದು ಸುಂದರ ಗಝಲ್"ಮಸೀದಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ....ಎರಡು ನಿಮಿಷ ನಿಂತು...ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ನಗಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗು"

..............................................................................

ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಉದ್ದಕೆ ಇದ್ದ ದರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹೆಸರು "ದೇಶೀಯ ಅಂಚೆ[inland letter] - ರು.೦.೫೦.[ಐವತ್ತು ಪೈಸೆ]". ಮನಸ್ಸು ಮುಗುಳ್ನಗ್ತು. ಕಾಲು ಗಳು ಎರಡಡಿ ಚಿಕ್ಕದಾಂತೆನಿಸಿ...ನೆನಪು ಬಾಲ್ಯಕಂಡಿತು. ಯಾವತ್ತಾದರು...ಒಂದು ಐವತ್ತು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ತಂದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಂಚೆ ವಿಳಾಸ ಬರೆದು..ಕೆಂಪು ಡಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹಾಕಬೇಕು...ವಿಳಾಸ ನನ್ನದೇ ಆದರೇನಂತೆ....ಕುಶಲವೇ ಅನ್ನಲಿಕ್ಕೆ...:)

ಸಂಭಾಷಣೆ.....

2009-10-28T10:08:00.000+05:30

"ಯಾಕೆ ಏನಾಯಿತು? ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಾದ್ರು ಪ್ರೆಡಿಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬಹುದು..ನಿನ್ನ ಮೂಡ್ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತೆ ಆಗಲ್ಲ"

"........"

"ನೋಡು ಹಿಂಗೇ ಮಾತಾಡ್ದೆ ಕೂತಿದ್ರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಬೆಳಿಯಕ್ಕೆ ತೊಂದ್ರೆ ಆಗಿ...ನೀನು ಕೂತಿರೊ ಅಷ್ಟು ಜಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಬಿಳೀ ಪ್ಯಾಚ್ ಆಗಿ...ಲಾನ್ ಎಲ್ಲಾ ಗಲೀಜಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೆ ಹ ಹ ಹ"

"......."

"ಸರಿ...ತಮಾಷಿ ಮಾಡಲ್ಲ..ಹೇಳು."

"ಹೋಗೋ, ನಿನಿಗೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥನೇ ಅಗಲ್ಲ. ಏನೋ ಎರಡು ಮಾತು ಆಡಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಡ್ತಾನೆ ಅಂತ ಕರ್ದ್ರೆ...ತಮಾಷಿ ಮಾಡ್ತೀಯ"

"ನೋಡು....ನಿನಿಗೆ ನೀನೇ, ನಿನ್ನ ತಲೇ ಮೇಲೆ ಮೋಡ ಕವುಚಿಕೊಂಡು...ನಿತ್ಯ ಮಾನ್ಸೂನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ. ತಲೇ ಮೇಲೆ ಕೈ ಆಡಿಸಿ...ಮೋಡ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳೀ...ಸೂರ್ಯನ್ನ ನೋಡು. ಯಾರೋ ಏನೋ ಅಂದ್ರು ಅಂತ ಎಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೋಳ್ತೀಯ?ನೀನಂತು...ಮಾತಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡೋ ಅಷ್ಟು ಮೌನ ಆಚರಿಸ್ತೀಯ...ನನ್ನ ಕೈಲಿ ಇದನ್ನ ನೋಡಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ."

"ನಿನಿಗೇನ್ಗೊತ್ತು ನನ್ನ ಕಷ್ಟ"

"ಹೇಳ್ಕೊಂಡ್ರೆ ತಾನೆ ಗೊತ್ತಾಗೋದು"

"ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡು, ಮೊನ್ನೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ಅಂತ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಷರ್ಟ್ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ರೆ, ನನ್ನ ನೋಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನ ಹಾಕೊಂಡೇ ಬಂದಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಷರ್ಟ್ ಕೂಡ ಅಷ್ಟು ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ಹುಡುಕಿರಲಿಲ್ಲ."

"ಹೊ! ಅದಾ ವಿಷ್ಯ....ಏನೆ, ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ......"

"ಅದು ಚಿಕ್ಕದ ನಿನಗೆ....."

"ಸರಿ, ನಾನೆ ಅವನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಿಚಾರಿಸ್ಕೋಳ್ತೇನೆ ತಾಳು"

ಡಯಲ್ ಡಯಲ್ ಡಯಲ್.....

"ಗುರೂ...ನಾನ್ ನಮ್ಮ ವಿಪಿ ಜೊತೆ ಸೈಟ್ ವಿಸಿಟ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ ಆಮೇಲ್ ಮಾಡ್ಲ?"

"ಹೆ..ನೀನೆಲ್ಲಾದ್ರು ಇರು...ಈ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕೂತ್ ತಲೆ ತಿನ್ತಾಇದೆ.ಮೊದಲು...."

"ಗೊತ್ತು ಗೊತ್ತು...ನಾನು ಅವಳು ಕೊಡ್ಸಿದ್ದ ಷರ್ಟ್ ಹಾಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಮುನಿಸ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಈಗಲೇ ಹಿಂಗೆ ಆಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಆದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ಬೊರ್ ಆದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನ ಕೇರೆ ಮಾಡಲ್ಲಾ...ಹಂಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ಫಾಸ್ಟ್ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿ ತಲೆ ತಿಂದ್ಲು ಗುರು"

"ಹಮ್..ಸರಿ ನೀನು ಯಾಕೆ ಷರ್ಟ್ ಹಾಕೊಳಿಲ್ಲ? ನಿನಿಗೇನು ಕೊಬ್ಬು.."

"ಹೂಂ..ಅದೇ.... ಕೊಬ್ಬು... ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ..ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪ ಆಗಿದ್ದೀನಿ ಅನ್ಸುತ್ತೆ...ಅವಳು ತಂದ ಷರ್ಟು ಫುಲ್ ಟೈಟು ಮಾರಾಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಒಪ್ಪಲ್ಲ. ಏನ್ಮಾಡ್ಲಿ ನೀನೆ ಹೇಳು"

"ಹ ಹ ಹ ಸರಿ ಸರಿ ನಾನು ಹೇಳ್ತೀನಿ ತಾಳು..ನೀನು ಕೆಲಸ ಮಾಡು."

ಫೋನ್ ಕಟ್....

"ಏ ಕುಡುಮಿ ತರಹ ಕೂತಿದ್ಯಲ್ಲ...ಆ ಹುಡಗ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ಏನಾದ್ರು ಕೇಳಿಸ್ಕೋಂಡ್ಯ...? ಹೋಕ್ಕೊಳ್ಳಿ...ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವನ್ನನ್ನ ಒಂದು ಸಲಾನಾದ್ರು ಆಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ?"

"ಚಿ....ಏನ್ಮಾತಾಡ್ತ ಇದ್ದೀಯ ನೀನು"

"ಮತ್ತಿನ್ನೇನು...ಅವನ ಸೈಜು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಷರ್ಟ್ ತಂದು ಕೊಟ್ರೆ ಆಗೊಯಿತ...ಅದು ಅವನಿ ಫುಲ್ ಟೈಟ್ ಅಂತೆ...ಗುಂಡಿ ಬಿಗಿಯೋ ಆಷ್ಟು....ಪೆದ್ದಿ ನೀನು...ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುನಿಸ್ಕೋಂಡು ಸಂಬಂಧ ಹಾಳ್ಮಾಡ್ತೀಯ..ಮೊದಲು ಅವನನ್ನ ಒಂದು ಸರಿ ಬಿಗಿ ತಬ್ಬಿ ಕೊಂಡು, ಆಮೇಲೆ ಎಕ್ಸ್ಛೇಂಜ್ ಮಾಡ್ಸಕ್ಕೆ ಹೋಗು"

"........ಮೌನ....ನಾಚಿಕೆ........"

"ಸರಿ ನಾನು ಹೊರಟೆ...ಎಲ್ಲಿಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡ್ಲಿ ಹೇಳು"

ಕೆನ್ನೆ ಉಬ್ಬಿಸಿ...

"ಏನು ಬೇಡ...ನಾನೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ...ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನಂತೆ...?"

"ಪುನಃ ನಕರಾ ನೋಡು...ನೀನೆ ಫೊನ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳೂ..ಏನ್ ಬಿಗು ಮಾನನಪ್ಪ ಹುಡ್ಗೀರ್ದು..ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ..ಕೋಪ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತೆ..."

ಮೇಲುಕೋಟೆ...

2009-10-21T21:48:00.000+05:30

ಮಗಳ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಸೀರೆಯಾಗಿಸಿ.......

2009-10-16T19:51:00.000+05:30

"ಮಗಳಿಗೆ ಮದುವೆಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಉಡಿಸಿ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಯಾಕೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ರಿ?...ಹಾಗೆಲ್ಲ...ಸಾದ್ಯವಾಗದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೇ ಶಾಪ"
[ಇದು "ಕಾಂಚೀವರಂ" ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಮಾತುಕತೆಯ ತುಣುಕು.]

ಒಂದು ದೀರ್ಘ ರಜೆ...ವಾರದ ಕೊನೆ...ಹಬ್ಬ.
ಏನೇನೋ ಕೆಲಸಗಳ ಮದ್ಯೆ,ನಾನು ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲಿಕ್ಕಾಗದೆ..ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಒಂಟಿ ಆದೆ.
"ವಿಶ್ ಯು ಹ್ಯಾಪಿ ದೀಪಾವಳಿ" ಎಂಬ ಪುಂಖಾನು ಪುಂಖವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಲ್ಲದೇ, ಬೇರೆ ಅಂತಹ ಕೆಲಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ...ಏನಾದರೊ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲ ಅಂತ ಹೋಗಿ ತಂದದ್ದು
"ಕಾಂಚೀವರಂ" ಎಂಬ ತಮಿಳು ಸಿನೇಮಾವನ್ನ.
ಇವತ್ತು ಮಣಗಟ್ಟಲೆ ಬಂಗಾರ ಹೇರಿಕೊಂಡು...ಸೀರೆಯೋ...ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ವಾಲ್ ಪೋಸ್ಟರೋ? ಎಂದು ಅನುಮಾನ ಬರುವಂತಹ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಉಟ್ಟು, ಮದುವೇ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಇದೇ ಸಿರೆ ನೇಯುತಿದ್ದ ನೇಕಾರನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನೂಲು ಸೀರೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯವಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು ಅಂದರೆ ನಂಬಲಾರರೇನೊ.
"ಕಾಂಚೀವರಂ" ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಒಬ್ಬ, ಕನಸುಗಳುಲ್ಲ ನೇಕಾರನ ಬದುಕಿನ ಕಥನ. ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಜ್ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಉಡಿಸಿ, ಮದುವೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕರೆತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಊರಿಗೆಲ್ಲ ಹೇಳುತಿದ್ದ ವೆಂಗಡಂ ಎಂಬ ನೇಕಾರ, ಆ ಕನಸು ನೆನಸಾಗದೇ...ತನಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಮದುವೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಉಡಿಸಿಯೇ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗುವ ವೆಂಗಡಂ, ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಗ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕದ್ದು ತಂದ ರೇಷ್ಮೆ ನೂಲು ಗಳಿಂದ ಮಗಳ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಸೀರೆಯಾಗಿಸಿ ನೇಯುತಿರುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೇ ಹದಿನಾರು ವರುಷ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದರೂ, ಬಂದೊದಗುವ ಏನೇನೋ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಾಗಿ ಸೀರೆ ಪೂರ್ತಿಮಾಡಲಾಗದೆ, ಕಳ್ಳತನ ಬಯಲಾದಾಗ ಜೈಲು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಇದು ಸ್ಥೂಲವಾದ ಕಥೆ. ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಅನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಹಳೆಯದು. ಮಗಳ ಮದುವೆಗಂತೂ ರೇಷ್ಮೆ ತೊಡಿಸಲು ಸಾದ್ಯವಾಗದ ನೇಕಾರ, ಮಗಳು ಸತ್ತಾಗಲೂ ಅವಳ ದೇಹ ಪೂರ್ತಿ ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಸೀರೆ ನೇಯಲು ಸಾದ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಚಿತ್ರ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಯತ್ನ. ಆಕಾಲದ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೋಡಿಸಿ, ಯಾವುದೋ ಹಳೇ ಚಿತ್ರ ನೋಡುತಿರುವೆವೇನೊ ಎಂದೆನಿಸುವಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಡಿಟೈಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಚಾಯಾಗ್ರಹಣ ಕೂಡ ಕತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ನೋಡಲು ಚೆಂದವಾಗಿದೆ.
ಪುರುಸೋತ್ತಾದಾಗ, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನೋಡಬೇಕಾದ ಚಿತ್ರ. ನಮ್ಮದೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲು ಕೋಟೆ ಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಚಿತ್ರೀ ಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಗಮನಿಸಿದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ..

ಮಹೇನ್.

ಕಣ್ಣು ಕಿರಿದು ಮಾಡಿ..ಸುರ್ ಸುರ್ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು

2009-10-15T22:52:00.000+05:30

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕಿಗೇ ಸಂಭ್ರಮ
ದಿನವೂ ಎದೆಯ ಗೂಡಿನಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಣ್ಣ ಹಣತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಗತ್ತು ಎದುರಿಸೊ ಹಲವರಿಗೆ...ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಅಷ್ಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ...ಮಕ್ಕಳ ಪಟಾಕಿಯ ಸಂಭ್ರಮವೂ ಕೂಡ...ಒಂದು ತರಹ ಕಿರಿ ಕಿರಿ. ಅರೇ..ನಾವು ಸಣ್ಣವರಾಗಿದ್ದು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಮರೆತು ಹೊಯ್ತ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ...
ಈಗಿನ ದೀಪಾವಳಿ ಕೆಲವರಿಗೆ "ಬ್ರೇಕ್" ಕೆಲವರಿಗೆ "ರೆಸಾರ್ಟ್ ಟ್ರಿಪ್" ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಹ್.." ಐ ಹ್ಯಾವ್ ಟು ವರ್ಕ್ ಟುಡೆ" ದಿನ.
ಅದಿರಲಿ..ದೀಪಾವಳಿ ಅಂದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಏನು ಅಂತ ಆಮೇಲೆ...ಹೇಳಿ
ನನಗೆ ದೀಪಾವಳಿ ಅಂದ್ರೆ..
ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯ ಸುಗಂಧ...
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟಿಯ ಜರಿ ಲಂಗ...
ಕಣ್ಣು ಕಿರಿದು ಮಾಡಿ..ಸುರ್ ಸುರ್ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು..ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕ ನನ್ನ ಮಗಳ ನಗೆ.
ಆಆಆಆ...ಅಂತ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು..ತಂದೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟು, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟ..ರಾಕೆಟ್ ನೋಡುವ ಹಾಲು ಕಂದನ ಆಶ್ಚರ್ಯ..
ರಜಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮಗ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿವ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಲ್ಲಿ....ಕಾಲಿಗೆ ಯೌವನ ಧಾರೆ ಎರೆದ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿ...
"ಬೇಡಕಣೋ..ಮೊದಲು ದೇವರಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಆಮೇಲೆ.." ಅಂದು....ಮಗ ತಿನ್ನುವುದನ್ನೆ ಹಬ್ಬ ದಂತೆ ನೋಡುವ ತಾಯಿ...
"ಇವತ್ತು ಎಣ್ಣೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ಬೇಕು" ಅಂತ ಬಟ್ಟಲ್ಲಲ್ಲಿಯ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲ ನೆತ್ತಿಗೆ ಸುರಿವ ಅಪ್ಪ..ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ...
"ಹೇ...ಹೊಸಬಟ್ಟೇ...ನಂಗಿಲ್ಲ್ವ ಬುದ್ದಿ?...ಅಮ್ಮಂಗೇಳಿ ನಂಗೊದ್ದು ಸೀರೆ ಕೊಡ್ಸಿ ಮತ್ತೆ...ಅಂತ ಅವಲತ್ತು ಕೊಳ್ಳುವ..ಕೆಲಸ ಅಜ್ಜಿ..[ಈವತ್ತಿನ ಮೈಡ್ ಅಲ್ಲ]
ನಾವು ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನೆ ಬೆರಗು ಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತ...ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಬರ ಹುಡುಗ..ಅಕ್ಬರ್..
"ಮೊದಲೇ ಹೇಳ್ದೆ..ದೂರ ಇಟ್ಟು ಹೊಡಿ ಅಂತ..ನೋಡ್ದ ಸುಟ್ಟಿದ್ರೆ ಈಗ..?" ಅಂತಿದ್ದ ಅಮ್ಮ..
ದಿನವೂ ನಮ್ಮ ಬೀದಿಗೇ ಟೈಗರ ಆಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ "ಟಾಮಿ" ಮೆಟ್ಟಿಲು ಕೆಳಗೆ ಉಸಿರೇ ಇಲ್ಲದೇ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದ ನೋಟ...
ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯೋವರೆಗೂ ಕಾದಿದ್ದು...ನಮಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿ.."ಟುಸ್" ಅಂದ ಕೆಲ ಪಟಾಕಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯ್ವ...ಬಡತನದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಂದಮ್ಮಗಳು
ತನ್ನದೇ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಕೆಟ್...ಇಟ್ಟ ಕಡೆ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತುವ..ಬೂ ಚಕ್ರ... ಹತ್ತು ಸರಿ ಹತ್ತಿಸಿದರೂ...ಟುಸ್ ಅಂದು...ಆಚೆ ತಿರುಗಿದ ತಕ್ಶಣ "ಡಬ್" ಅನ್ನುವ ಆನೆ ಪಟಾಕಿ...
ಹೀಗೆ ಏನೇನೊ...
ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ದೀಪ ಮೋದಲೇ ಇದ್ರೆ ಏನಂತೆ...ಯಾವುದಾದರೂ ಎದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಳಕಿಡುವ...ದೀಪ ಹಚ್ಚುವ..

ಶುಭ ದೀಪಾವಳೀ
ಮಹೇನ್

"ಬಾ ಹೋಳೆಯ ತುಂಬಾ ಮಳೆಯ ಹನಿಯ ಬಳೆ ಮೂಡಿದೆ..."

2009-08-31T08:33:00.001+05:30

ಒಂದು ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಮುಂಜಾವು..ಹೊಸ ಹಾಡು.
ಮೊನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಒಬ್ಬನೇ ಪಕ್ಕದೂರಿಗೆ ಹೊರೆಟಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಃನ ಪರೆ ಕಳೆಚಿದ್ದ ಕನಕಪುರ ರಸ್ತೆ ಹೊಂಬಣ್ಣದಲ್ಲಿತ್ತು. ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ತುಟಿಯ ಮೇಲಿದೆ.
"ಬಾ ನೋಡು ಗೆಳತಿ...ನವಿಲು ಗರಿಯು ಮರಿಹಾಕಿದೆ"
ಜಯಂತರ ಹೊಸ ಕವಿತೆ. ಯಾರು ಅದಕ್ಕೆ ರಾಗ ಹಾಕಿದ್ರು ಮುಂತಾದವೆಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯವೇ ಅಲ್ಲ. ಹಾಡಿನ ಸಾರ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಪುರುಸೊತ್ತಿದ್ರೆ ಕೇಳಿ...

ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗೆವೆ..
"ಲಂಗದಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಕಿತಂದ ಪಾರಿಜಾತ ಚೆಲ್ಲಿದೆ...."
"ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುತಾ...ಅಡಗಿ ನೀನೆಲ್ಲೋ ಹೋದೆಯಾ...."
"ಬಾ ಹೋಳೆಯ ತುಂಬಾ ಮಳೆಯ ಹನಿಯ ಬಳೆ ಮೂಡಿದೆ..."

ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಹಾಡು...ಹೊಸವಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು. :)

"ಬುದ್ದಿ ಇದ್ದವರು ರೀಮೇಕ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು, ಪೆದ್ದರು ಸ್ವಮೇಕ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು"

2009-07-22T18:18:00.000+05:30

ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಘಂಟೆ. ನಗು,ಕೇಕೆ,ದೊಡ್ಡ ಮಾತಿನ ಚರ್ಚೆ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ತೀರ್ಥಗಳ ಮದ್ಯೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೋಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. "ಹೆಂಡತಿ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ...ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ನ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ತರಹ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡೋದಾ?" ಅಂತ ನನ್ನ ಮನೆ ಓನರ್ ಎಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೋ ಅಂತ ನನ್ನ ಆತಂಕ.
ಬಲಗೈ ನೆಲ ತಾಗೋ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ರಾಶಿ ಸಿಗರೇಟಿನ ತುಂಡು. ಇಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತೋಂದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಗರೇಟಿನ ಡಬ್ಬಿಯನ್ನು ತಡಕಾಡುತಿತ್ತು ಗುರುಪ್ರಾಸಾದರ ಕೈ. "ಏನಿಲ್ಲಾ ಅಂದರೂ ನಡಿಯುತ್ತೆ ನೋಡಿ, ಸಿಗರೇಟು ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಕಷ್ಟ" ಅಂದರು.
"ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಊಟಮಾಡಣ ಏಳಿ ಹೊತ್ತಾಯಿತು" ಅಂತ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿದ್ದ ನಂದಿನಿ ಹೋಟೇಲಿನ ಪೊಟ್ಟಣಗಳ ನೋಡಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಊಟದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಆಡಿಸಿದ ಗುರು, "ನಿಮಿಗೆ ಸಿಗರೇಟು ತಾನೆ ಬೇಕು, ಅದು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದ್ರು ಸರಿ ನಾನು ಕೊಡಿಸ್ತೀನಿ ಅದೇನು ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಅಲ್ಲ ಬಿಡಿ" ಅಂದರು. ಆ ನಂತರ, ಸೀದ ನಾವು ಹೋಗಿದ್ದು ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾರಿನ ಹತ್ತಿರ. ಅಲ್ಲಿಯ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿಯವನೂ ಕೂಡ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಗುರು, ಏರಿದ ದನಿಯಲಿ ಯಾವುದೋ ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಎರಡು ಸರಿ ಕೂಗಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಒಂದೊಂದೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ದೀಪಗಳು ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾರಬಿಸಿ,ಮುಂದಿನ ಶೆಟರ್ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ತೆರೆದು ಕೊಂಡಿತು. ಮುಂದೆ ಹೋದ ಗುರು ಏನೋ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಎರಡು ಮಾತಾಡಿದರು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಆ ಅಂಗಡಿಯವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆತ್ಮೀಯ ನಗೆ. "ತೊಗೋಳಿ ಏನ್ ಬೇಕು" ಅಂದು ಗಡ್ಡ ಕೆರೆದು ನಕ್ಕರು ಗುರು.

ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರಾದ ಗುರುಪ್ರಾಸಾದ್ ["ಮಠ" "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ದ ನಿರ್ದೇಶಕರು],ನನ್ನ ಗೆಳಯರೊಬ್ಬರ ಬಾಲ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತರೂ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಭಾವ ನಂಟರೂಬ್ಬರ ಕ್ಲಾಸು ಮೇಟು ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಕೋನ ದಿಂದ ಹತ್ತಿರ.
ಅನ್ನಿಸಿದ್ದರ ಮೇಲೆ, ಆಗಬಹುದೂ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯ ಗುರು. ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳೂ ಅವರ ಹಾಗೇ. ಆವತ್ತು, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಗುರು ರವರ ಚಿತ್ರ "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ಚಿತ್ತ್ರದ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಿವೀವ್. ಅವರ ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಗುರು, ಬಹಳ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆ ಪ್ರೀವೀವ್ ನೋಡಿದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಈ ಸಿಗರೇಟಿನ ಪ್ರಕರಣದ ನಂತರ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು "ಈ ಮನುಷ್ಯ ಅಗಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಏನನ್ನದ್ರೂ ಮಾಡಿತೋರಿಸ ಬಹುದು" ಅಂತ.
"ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ಝಲಕ್ ತೊರಿಸಿದ ಗುರು, ಅವತ್ತೇ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದರು. "ಮುಂದಿನದ್ದನ್ನು ತೇಟರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ" ಅಂತ ತುಂಟ ನಗೆ ಬೀರಿ, ಬೀರು ಬಾಟಲಿ ಉರುಳಿಸಿದ್ದರು.
ಇದಾದ ನಂತರ ಬಹಳ ದಿನಗಳೇ ಕಳೆದವು,ಚಿತ್ರದ ಸುದ್ದಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. "ಗುರುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತು ಜಾಸ್ತಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಲ್ಲ" "ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ತರಹ ಪಿಕ್ಚರ್ ಯಾರು ನೋಡ್ತಾರೆ ಸ್ವಾಮಿ" ಹೀಗೆ ಹಲವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಹುಟ್ಟ ತೊಡಗಿದವು. ಆದರೂ, ನನಗೆ "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ"ದ ಪ್ರೀವಿವ್ ನದೇ ಗುಂಗು. ಏನೋ ಹೊಸ ತನ ಇದೆ, ಇದು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೆ ಅಂತ.
"ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಲಿ ತಡೀರಿ ನೀವು ಯಾವುದನ್ನ ಗುರು ವೀಕ್ನೆಸ್ [ಮಾತು]ಅಂತೀರೊ..ಅದೇ ಅವರ ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತೆ" ಅಂತ ನನ್ನ ವಾದ.
ನೆನ್ನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಸನ್ನಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಸೋಮುವಾರ ಮದ್ಯಾನಃ ದ, ಯಾವುದೇ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಗಿಮಿಕ್ ಇಲ್ಲದ, ಕನ್ನಡ ಸಿನೇಮಾ... ಹೌಸ್ ಫುಲ್. ಹೊರಗೆ ಬರುತಿದ್ದ, ಪಡ್ಡೆ ಹುಡುಗರು, ಸಂಸಾರಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಇವು ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲದ ಇತರರು ಹೊರಬರುವಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಅಳಿಸದ ಮಂದಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನ ನೋಡಿ ಕುಷಿ ಆಯಿತು.

ಗುರು "ಮಾತು" ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

"ಬುದ್ದಿ ಇದ್ದವರು ರೀಮೇಕ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು, ಪೆದ್ದರು ಸ್ವಮೇಕ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು"

. ಇದು ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಡೈಲಾಗು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ, ಗುರು ಬುದ್ದಿವಂತರು. ಸ್ವಛ್ಛ ಸ್ವಮೇಕಿನ,ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಐಡಿಯಾದ ಚಿತ್ರ "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ". ಚಿತ್ರದ ಮೊದಲ ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್, ಯಾವುದೇ ಹಳೆಯ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಹತ್ತಿರ ಕೂತು ಮಾತಾಡುವ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿರುವುದು.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಇದು ನೋಡೋ ಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಕೇಳೊ ಚಿತ್ರ. ಅಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಸೋಂಬೇರಿ..ಕುರುಡನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕತೆ ಹೇಳುವ ಧಾಟಿಯಲಿ ನಡೆಯುವ ಚಿತ್ರವಾದ್ದರಿಂದ, ಚಿತ್ರ ಪೂರ್ತಿ ಕಥಾನಾಯಕನ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಕುರುಡನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ನಮಗೂ ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ವಿಷ್ಯಲ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಗುರು ಅಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಲೋಸ್ ಅಪ್ ನಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಅಥವ ಹತ್ತು ಬೈ ಹನ್ನೆರಡು ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಕಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಾಷಣೆಯ ಮೇಲೆ ಗುರುವಿಗೆ ಎಂತಹ ಧೈರ್ಯ ಅಂದರೆ, ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತುಂಡರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಯಾಮಾರವನ್ನು ಅವರ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನೋಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸಂದರ್ಭ, ಸನ್ನೀವೇಶ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಚಿತ್ರ.

"ಕಪ್ಪಗಿದ್ದ್ರೆ ಕೃಷ್ಣ...ಬೆಳ್ಳಗಿದ್ರೆ ಎಸ್.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣ"
"ಸಾಲು ಸಾಲು ಕಾರಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ....ಸಾಲದ ಕಾರುಗಳು...ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಿನ ಮೇಲೂ ಸಾಲ ಇರುತ್ತವೆ"
"ಮಾತೇ ಬಂಗಾರ...ವೈಯಾರಾನೇ ವಯಾಗ್ರ"
"ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಕೇಳ್ಧಂಗಾಯಿತು"
"ಕನ್ನಡವೇ ನಮ್ಮಮ್ಮ...ತೆಲುಗು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ....ಮಳಯಾಳಂ ನರ್ಸಮ್ಮ"
ಇದು ಕೆಲವು ತುಣುಕು ಗಳು. ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾದಾಗಿನಿಂದ, ಮುಗಿಯುವ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ವರೆವಿಗೂ ಜನ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಕ್ಕು ಕೈತಟ್ಟುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಪಾತ್ರಗಳ ಮಾತೂ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಕಾಂಟೆಂಪ್ರರಿ ವಿಷಯಗಳೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಯಾರೋ ಏನೋ ಮಾತಾಡುತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಅನಗತ್ಯ ಫೈಟು, ಅಥವ "ನಮ್ಮ ಜನಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೇಕು" ಅನ್ನುವ ಗಾಂದಿನಗರದ ಅನಗತ್ಯ ಹೂರಣಗಳಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ರದ ಅವಧಿಯೂ ಕಮ್ಮಿಯೇ. ಹೀಗೆ ಶುರುವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮದ್ಯಮವರ್ಗದ ಜನರ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ "ಹೌದು, ನಮ್ಮನೇಲು ಹಿಂಗೆ" ಅನ್ನಿಸುವಂತಹ ಬಹಳಷ್ಟು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಬಂದು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬನ ಚಿತ್ರ...ಕಥೆ ಅನ್ನಿಸಿ ಆತ್ಮೀಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಚಿತ್ರದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪಾಯಿಂಟು...ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ನಮ್ಮದೇ ಅನ್ನಿಸುವುದು.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಿನೆಮಾ ಎಂಟರ್ಟೈನ್ ಮೆಂಟ್ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವರಿಗೆ ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ "ಹಾದಿ ಬಿಟ್ಟ ಸಿನೆಮಾ" ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಯಾವುದೇ ಸಿನೇಮಾ ರಂಗಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಗುರು ಬೇಕು. ಅದು ಸಿನೇಮಾರಂಗದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಯಕ್ತಿಕ ನೋಟಗಳು, ಎಕ್ಸ್ ಪೆರಿಮೆಂಟುಗಳು ಯಾವುದೇ ರಂಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಗುರು ಅದನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಗೆದ್ದೂ ಇದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಬೇಕು. ಹಾಗೆನ್ನಲು ಕಾರಣ, ಇವತ್ತು ಗುರುವಿನ ಮೊದಲ ಚಿತ್ರ "ಮಠ" ಸಾಕಷ್ಟು ಕನ್ನಡದ ಐಟಿ ಹುಡುಗರ ಪೆನ್ ಡ್ರೈವನಲ್ಲಿ ಬದ್ರ. ಸಕಲ ಹಾಲಿವುಡ್-ಇರಾನಿಯನ್ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ, ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬರುವ, ಹೊಡಿಬಡಿ, ಮಚ್ಚು ಕೊಚ್ಚು, ಮಳೆ- ಮಂಜು ಸಿನಿಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುವ ನಮ್ಮ ಎಡುಕೇಟೆಡ್,[ಐಟಿ-ಬಿಟಿ] ಯಂಗರ್ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಗುರುವಿನ ನೇರವಂತಿಕೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರ. "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ದ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇಳೆ ತಿಯೇಟರಿನ ಹತ್ತಿರ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಮಾತಿನ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಕನ್ನಡಿಗ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ತೆಲುಗಿನ, ತಮಿಳಿನ ವರಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಥೆಹೇಳುವ, ಎಂಟರ್ಟೈನ್ಮೆಂಟ್ ನ ಬಾಯಿ ಹನಿ ಹಾಕುವ ನಿರ್ಮಾಪಕರಿಗೆ, ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಹಾಗು ಮಚ್ಚು ಲಾಂಗು, ಮಂಜು ಮಳೆ ಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರೊ ನಮ್ಮ ಸ್ಟಾರುಗಳಿಗೆ
ಆಗಾಗ "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ಅಂತ ಹೇಳುವವರು ಯಾರಾದರು ಬೇಕು.
"ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ದಲ್ಲೂ ಕೊನೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಟಕೀಯ ಅನ್ನಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿವೆ. ಕೊನೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೇ ಪಾತ್ರಗಳು ಏರುದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಹೇಸದ ಮಂಜ, ಹೆಣ್ಣು ಶಿಶುವಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸುವುದು ಸಹಜ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಅತಿಯಾದ ಲಿಬರ್ಟಿ ತೆಗೊಳೊ ಗುರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗಳನ್ನು ಇಗ್ನೋರ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ...ವರಳೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಂದಿ ಕುಡಿಸುವ ಅಜ್ಜಿ "ಹಿಂಗೆ ಕುಡಿದ್ರೆ ಶ್ರೀನಗರ ಕಿಟ್ಟಿ ಆಗ್ ಬಿಡ್ತೀಯ ಕಣೋ" ಅನ್ನುವುದು. ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತರ ಹತ್ತಿರದ ಕಥಾನಾಯಕ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ "ಇಂತಿನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ" ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಆಗಿದ್ದು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ, ಆದ್ರೂ ಕತೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಇದು ಯಾವುದೇ ಧಕ್ಕೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ ವಾದ್ದರಿಂದ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗಬಹುದು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪದಗಳನ್ನು ಉಪ್ಯೋಗಿಸಿ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದು, ಚಿತ್ರ ನನಿಗೆ ಬಹಳ ಕುಷಿ ಕೊಡ್ತು ನೀವು ನೋಡಿ ಅಂತ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಹೋಗ್ತೀರೋ, ಅಥವ ಹೆಂಡತಿ ಜೋತೆ ಹೋಗ್ತೀರೋ ಅನ್ನೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಹೊರಡಿ. ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ, ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದು ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಂಡತಿ ಸ್ವಾಟೆ ತಿವಿದು "ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರೂ ಹಿಂಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ" ಅನ್ನಬಹುದು. ಹೆ ಹೆ ಹೆ ಹೆ...

ಗ್ರಹಣ

2009-07-19T08:33:00.000+05:30

ಬುಧವಾರ ಗ್ರಹಣವಂತೆ. ಏನೇನೋ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತಾರೆ. ಈಗ ಆಗ್ತಾ ಇರೋದು ಸಾಲ್ದೂ ಅಂತ ಇದೊಂದು ಬಂದಿದೆ. ಏನೇನು ತರುತ್ತೋ ನೋಡ್ಬೇಕು.

ಅಂದು ಬರದೇ ಇದ್ದ ಕಪ್ಪು ಕಾಗೆಯ ನೆನಪಾಯಿತು

2009-05-28T21:38:00.000+05:30

"ಅವರ ಯಾವುದಾದ್ರು ಆಸೆ ನೆರೆವೇರಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೀಗೆ, ಬೇಗ ಬರಲ್ಲ. ನೀವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಿ ಬರಬಹುದು"
ಮಟ ಮಟ ಮದ್ಯಾನಃ ದಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣದ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ,ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆವರಿಗೆ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿ ಕರಗುತಿದ್ದ ವಿಭೂತಿಯನ್ನ ಧೋತರದ ಚುಂಗಿನಲ್ಲಿ ವರೆಸಿಕೊಂಡು, ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸಮಾಧಾನವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು ಪುರೋಹಿತರು.
ಅಪ್ಪ ಸತ್ತ ನಂತರ ತರ್ಪಣ ಬಿಡಕ್ಕೆ ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು, ಮುಂದಿದ್ದ ಎಲೆ, ಅದರ ತುಂಬಾ ಇದ್ದ ಎಡೆ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪ್ಪನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹಣೆಗೆ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದು ದೂರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತಿದ್ದ ಎರಡು ಮೂರು ಕಾಗೆಗಳತ್ತ ನೋಡುತಿದ್ದೆ.
ಮೊನ್ನೆ ಈ ಪ್ರಸಂಗ ನೆನಪಾಯಿತು. ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು ವಾಪಸ್ಸು ಹೊರಟಾಗ ವಿಮಾನ ಬರಲೇಇಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹಾರಿಬರಬಹುದಾದ ತಗಡಿನ ಹಕ್ಕಿಗೆ, ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತ ಕಾಯುವ ಪ್ರಸಂಗ. ಅವತ್ತೇ ಕಲಕತ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಚಂಡಮಾರುತ ಅಂತೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ವಿಮಾನ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.
ತಣ್ಣಗೆ ಕೊರೆಯುತಿದ್ದ, ಜೀವ ಹೀನ ಏರ್ಪೊರ್ಟು. ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಸಮಾನುಗಳಿಗೆ ಗಾಲಿ ಚಕ್ರ ಹಾಕಿ, ದರ ದರ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಕತ್ತು ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ತಿರಿಗಿಸುತ್ತಾ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಎಲ್ಲೊ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತ ಸಣ್ಣಗಾಗುವ ಮಂದಿ. ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಅಳಿಸದೇ ಹೋಗುವಷ್ಟು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಚಂದದ ಉಂಗುರ ತೊಟ್ಟ ತುದಿ ಬೆರಳಿನಿಂದ ವರೆಸಿಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕುವ ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟಡ್ ಹುಡುಗಿ. ಯಾವುದೋ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಜಾಹೀರಾತು ಫಲಕ. ಕಂಡ ಕಂಡ ಚಂದದ ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ, ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಹೆಕ್ಕುತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತಿದ್ದ ತಾಯಿ. ಹೀಗೆ ನೊಡಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳ ಮದ್ಯೆ ಒಬ್ಬನೇ ಕಾಯುತಿದ್ದೆ. ಅಂದು ಸಮುದ್ರದ ತಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರದೇ ಇದ್ದ ಕಾಗೆಯ ನೆನಪಾಯಿತು.
ಮುಂದೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಬಂದ ತಗಡಿನ ಹಕ್ಕಿ, ನನ್ನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿಸಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ಒಂದರ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ. ಮಲಗಲಿಕ್ಕೆಂದು ಕಪ್ಪು ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದನ್ನು ಯಾರೊ ಹಾಸಿ, ಮಲಗದೇ ಹಾಗೆ ಓಡಾಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಂತೆ ಇತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರು..ಇದಕ್ಕಂತೂ ಆಯಾಸವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ, ಹಾಳಾದ್ದು ಅನ್ನಿಸಿತು.

ಯಾವ ಹೊಸ ತಾಯಿಯ, ಹಾಲು ತುಂಬಿದ ಎದೆ ಕಂಪಿಸಿತೋ ಕಾಣೆ.

2009-05-22T16:01:00.000+05:30

"ನಾವು ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಸ್ಟೋನ್ ಮ್ಯುಸಿಯಮ್ ಮಾಡಣಾ ಅಂತಾ ಇದ್ದೀವಿ"
"ನಮ್ಮ ಏರಿದಲ್ಲಿ ಸ್ಟೊನ್ಸ್ ಜಾಸ್ತಿ ಸಾರ್. ಇಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣ ಹಂಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಕಂಟೆಂಟ್ ಜಾಸ್ತಿ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಮಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಒಳ್ಳೆ ಸ್ಟೋನ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತೆ ನೋಡಿ. ಹೆ ಹೆ ಹೆ..."
ಹಂಗಂದು ನನ್ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಟೀಲ್ ತಟ್ಟೆ, ಮತ್ತು ಫಾರ್ಮಾಲ್ಡಿಹೈಡ್ ನ ಮೂಗು ತುರಿಸುವ ವಾಸನೆ.
ಒಂದರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗೋಟು ಅಡಿಕೆ ಅರ್ದಂಬರ್ದ ಅಗಿದು ಉಗಿದಿರುವ ಹಾಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪು ಚೂರುಗಳು. ಪಕ್ಕದ್ದರಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಗಾತ್ರದ ಬಿಳಿ, ಹಳದೀ ಬಣ್ಣದ ಗೊಲಾಕೃತಿಯ ಉಂಡೆಗಳು. ಮತ್ತದರ ಪಕ್ಕದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಅಂಗೈ ಅಗಲದ, ಕೊಳೆತ ಮಾವಿನ ಕಾಯಿ ಹೋಲುವ ಏನೋ ವಸ್ತು.
"ಇದನ್ನ ಫೋಟೊಗ್ರಾಫ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಾ?" ಅಂತದ್ರು ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಇದ್ದ ಡಾಕ್ಟ್ರು. "ಏನ್ ಸಾರ್?" ಇದು ಅಂದೆ, ಬೆರಗು ಗಣ್ಣಿನಿಂದ.
"ಇದೇ ಕಿಡ್ನಿ ಸ್ಟೋನು, ಅಲ್ನೋಡಿ ಅದು ಮೊನ್ನೆ ತೆಗೆದದ್ದು. ಇಟ್ಸ್ ಆಲ್ಮೋಷ್ಟ್ ಎ ಸೈಝ್ ಆಫ್ ಅನ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಬಾಲ್" ಅಂದ್ರು.
ಬೆಳಿಗ್ಗಿನ ತಿಂಡಿ ಅರ್ದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ ಹೋಯಿತು.
"ಅಲ್ಲಿಟ್ಟಿರೋದು ಅದೇ ಮನಷ್ಯನ ಕಿಡ್ನಿ, ಎಷ್ಟು ಡ್ಯಾಮ್ಯಾಜ್ ಆಗಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ನಾವು ಅದನ್ನ ತೆಗೀಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು" ಅಂತ ಮಾವಿನ ಕಾಯಿ ಆಕಾರ ತೋರಿಸಿ ಹೇಳುವಾಗ ಕೈ ಯನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಇಟ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸಹಿಸಿ ಕೊಂಡೆ, ಅವಾಂತರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದನ್ನ.

ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ಅಡ್ವರ್ಟೈಸಿಂಗ್ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ಹುಬ್ಬನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಪುಶ್ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಮುಗುಳುನಗು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕಲ್ಪನೆ, ನಾವು ಯಾವಗಲೂ ಸುಂದರಿಯರ ಒಡನಾಡಿಗಳು ಅಂತ. ಆದರೆ, ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾಲೇಜು, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮಾಡುವಾಗ ನಾನು ಪಡುವ ಕಷ್ಟಗಳು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಸರಿಯೂ ಏನಾದರೂ ಹೊಸದನ್ನು ನೀಡುವ ಇಂತಹ ಕೆಲಸಗಳು ಒಮ್ಮೂಮ್ಮೆ ರಂಜನೀಯ ಕೂಡ.

" ಏಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಡಿಸ್ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದ್ದೀವಿ ಸಾರ್, ಎಲ್ಲಾ ಡೀಟೈಲ್ಸೂ ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗೋ ಹಾಗೆ ಅರೇಂಜ್ ಮಾಡಿದ್ದೀವಿ...ನೀವು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ್ ಒಂದು ಡೆಮೋ ಮಾಡ್ತೀವಿ ನೀವು ಫೋಟೋ ತೇಗಿಬಹುದು ಸಾರ್"

ಅಂತ ಮೆಲ್ಲನೇ ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ಕುಳ್ಳನೆಯ,ಧಡೂತಿ ಹೆಂಗಸು, ತನ್ನ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮುಂಗುರುಳನ್ನ ಆಗಾಗ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುತ್ತಾ, ಸರಿಸುವಾಗ ಕೈಗೆ ತಗುಲಿದ ಲಿಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಅನ್ನು ಸೀರೆಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಸರಿ,, ಇದು ಏನಿರಬಹುದೆಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವರ ದಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಜುಗರ. ಅದು ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ...ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅದು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ.
ನಾವು ಆಗ ಮುಟ್ಟಿದ್ದು ಗೈನೆಕಾಲಜಿ ದಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟು. ಇನ್ನು ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಡಿಸ್ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದ್ದು ಏನನ್ನ ಅಂತ ನೀವೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ.

ಫೊಟೋ ತೆಗೆದು ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜೋಕು ಹೇಳಿದೆ. " ಗೈನಿಯಾಕ್ ಇಸ್ ದಿ ಒನ್ ಹೂ ಲುಕ್ಸ್ ಫಾರ್ ಟ್ರಬಲ್ ಇನ್ ಅ ಪ್ಲೇಸ್ ವೇರ್ ಎವೆರಿ ಅದರ್ ಮೆನ್ ಲುಕ್ಸ್ ಫಾರ್ ಪ್ಲೆಷರ್" ಅಂತ.
ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕ ಡಾಕ್ಟರ್ ...ವಿ ಡು ಹ್ಯಾವ್ ಪ್ಲೆಶರ್ ಟೂ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದರು.

"ಇದು ತುಂಬಾ ಇಂಟೆರೆಷ್ಟಿಂಗ್ ಕೇಸ್. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಅದುನಿಕ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಫೋಟೊ ತೆಗೆದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ ನೋಡಿ"
ಅಂದ್ರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ನವಜಾತ ಶಿಶುಗಳ ವೈದ್ಯರು. ಎದುರಿಗೆ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಟ್ಯುಬ್ ಲೈಟ್ ನ ಬಾಕ್ಸಿನಂತಿದ್ದ ಉಪಕರಣದೊಳಗೆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಟ್ಟೇ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕತ್ತು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಿ ಏನೋ ಕನಸು ಕಾಣುತಿತ್ತು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ತರದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಗತ್ಯವಂತೆ. ಹಾಗೇ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದವು ಒಂದು ಕೊಠಡಿಯ ತುಂಬಾ ಯಾರ್ ಯಾರದೋ ಕಂದಗಳು. ಮೈಗೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಏನೇನನ್ನೋ ಲಗತ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಮಗು, ತನ್ನ ಬದುಕಿರುವ ಕುರುಹನ್ನು ಒಂದು "ಬೀಪ್" ಮೂಲಕವೋ ಅಥವ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗಾಗುವ ಲೈನು ಗಳ ಮುಖಾಂತರವೋ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಮುತ್ತಿರುವ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಟೀವಿಯಂತಹ ಉಪಕರಣಗಳ ಮುಖಾಂತರವೋ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಳುತಿತ್ತು.
ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಲೈಟು ಗಳನ್ನು ಸೆಟ್ ಮಾಡಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಫ್ಲಾಶ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿತ್ತು ಮಗು.
ಯಾವ ಹೊಸ ತಾಯಿಯ, ಹಾಲು ತುಂಬಿದ ಎದೆ ಕಂಪಿಸಿತೋ ಕಾಣೆ.

"ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸಾರ್ ಶಾಟ್...ಎಲ್ಲಾ ಎಕ್ವಿಪ್ಮೆಂಟು ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ವೆರಿ ಗುಡ್" ಅಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಭಾವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು ಅಲ್ಲಿಯ ಡಾಕ್ಟರು. ಏನು ಸರಿಯೋ ಏನು ತಪ್ಪೋ ಕಾಣೆ...ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೇನೋ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮನ್ನ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಸೇರಿದ್ದೇನೋ ತಿಳಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ...ಕೆಲಸವಷ್ಟೇ ಮಾಡಿದೆ.

ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಹೀಗೇ ಮುಂದು ವರೆಯಿತು.

ಈ ಸಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹನೀಯ ಬೇಸಿಗೆ

2009-05-01T16:41:00.000+05:30

೧.ಓಟ್ ಹಾಕಿದ್ದಾಯಿತು
೨. ಸುನಂದಾ ಕಡಮೆಯವರ "ಪುಟ್ಟ ಪಾದದ ಗುರುತು" ಓದಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಹೆಣ್ಣುತನವನ್ನ ಬಹಳ ಸುರಳೀತವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಮನ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಲೇಖಕರ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಹೆಣ್ಣಿನ ಲೋಕದ ವಿವರಣೆ ಮದ್ಯ, ಸುನಂದಾ ಅವರ ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಸ್ವಗತದಂತಹ ಬರವಣಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.
೩. ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮಾವಿನ ಮರದ ತುಂಬಾ ಯಾರದೋ ಬಾಯಿ ರುಚಿ ಮೈನೆರೆದಂತೆ ಮಾವು. ನನ್ನದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ನನ್ನದೇ ಮರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ನೋಡಲಿಕ್ಕೇ ಏನೊ ಪುಳಕ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಯಾರದೋ ಮರಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಹೋಡೆಯುತಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಕೈಗೆಟುಕು ವಂತಹ ಎತ್ತರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹಣ್ಣಿಗೆ, ಮಗಳು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲುಗಳಾರಿಸಿ ಹೊಡೆಯಹೋದಳು. ಅವರ ಅಮ್ಮ "ಏ ಬ್ಯಾಡ, ಹಣ್ಣು ಹಾಳಾಗುತ್ತೆ" ಅಂತ ಗದರಿದಳು. " ಇರಲಿ ಬಿಡು, ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ತಿಂದರೇನೆ ಅದರ ಸುಖ" ಅಂತದ್ದೆ.
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗಿಡ ಗಳನ್ನು ನೆಡಲು ಹೇಳಿಬಂದೆ. ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅಂದ್ರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಜಾಗದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಾದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಬೇಲಿಗೆ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಯ ಮರದಲ್ಲಿ ಜೊಂಪೆ ಜೊಂಪೆ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು. ಅದು ನೇರಳೆ ಮರ ಅಂತ ನನಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಸಂತಸ.
ಬರುವ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೇವ ಕಣಗಲೆ ಗಿಡ ಹಾಕಿಸಬೇಕು, ಬಾವಿಯ ಸುತ್ತ.
ಈ ಸಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹನೀಯ ಬೇಸಿಗೆ. ಸಂಜೆಯಾದರೆ, ಹಳೆಯ ಗೆಳಯನಂತೆ ಸಣ್ಣ ಮಳೆ. ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣ. ಊರು ಚಂದ :)
೪. ನಾಳೆಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊಂದಿ ಕೊಳ್ಳ ಬೇಕು. ಹೊಸದು ಕಲಿಯೋದು ಬಹಳ ಇದೆ. ಫೋಟೊಗ್ರಫಿ ಬೆಳೀತಾ ಇದೆ, ಹೊಸತನ್ನ ಕಲೀಬೇಕು.

ಆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಇತ್ತೊ ಇಲ್ಲವೊ..

2009-04-18T11:44:00.000+05:30

ರಾತ್ರಿ
ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು, ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸಿ
ಶೂನ್ಯ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ
ಅರಿಯದೆಯೇ ಜಿನುಗಿ,
ಎದೆಯೊಣಗಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ತಣ್ಣಗಾಗಿಸಿದ
ಒಂದೊಂದೆ ಹನಿ ಇರಬೇಕು...
ಈ ಇಬ್ಬನಿಯ ಹಾರ...
ಆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಇತ್ತೊ ಇಲ್ಲವೊ..
ಹನಿಯಂತೂ...ಬಿಳಿ ಬಿಳಿ...

ಅವರ "ಎಮೋಷನಲ್ ಅತ್ಯಾಚಾರ"ಕ್ಕೆ ಇವರೂ ಬಲಿ.

2009-04-02T11:14:00.000+05:30

ನಿಮಿಗೆ ಬಂದಿರೊ ಎಲ್ಲ ಪೋಲಿ [MMS] ಎಮ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಡೆ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ ಎರಡು ಹಾಡು ಸೇರಿಸಿದ್ರೆ ಬರೋ ರಿಸಲ್ಟು "ದೇವ್ ಡಿ". ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಬಿ.ವಿ.ಕಾರಂತರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ಯಾವುದೋ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ "ರಿಯಲಿಟಿ ಅಂತೆ ರಿಯಾಲಿಟಿ...ಹಂಗತ್ತ ಸ್ಟೇಜ್ ಮೇಲೆ ಹೇಲೋದು ತೊರಿಸಕ್ಕಾಗುತ್ತೇನ್ರಿ?" ಅಂತ ಕೂಗಾಡಿದ್ರಂತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ಯಾಲ್ಲಾ ಮೀಡಿಯಾಗಳಿಗೂ ಒಂದು ಅಂದ ಚಂದ ಇರುತ್ತೆ. ಅದನ್ನ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಂಡು ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ...ಇಂಟೆಲೆಕ್ಚುವಾಲಿಟಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಚಲನ ಚಿತ್ರದ "ಎಮೊಷನಲ್ ಅತ್ಯಾಚಾರ್" ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತೆ.
ಅನುರಾಗ ಕಷ್ಯಪ್..ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹೊಸ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂತ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ದೇಶಕ. ದೇವದಾಸನ ಕೆತೆ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯಾಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಅದುನಿಕ ದೇವದಾಸನನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ದೇವದಾಸನಿಗೂ ಅನುರಾಗ್ ಕಷ್ಯಪ್ ನ ದೇವದಾಸನಿಗೂ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಂದ್ರೆ, ಅವನ ಕತೆ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಅದರ ನಿರಾಕರಣದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿದರೆ, ಇದು "ದೇವ ಡಿ" ಕಾಮ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನಾವರಣದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಆ ದೇವದಾಸನೇ ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು ಇವನಿಗೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದುನಿಕತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯಮ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವಜನತೆಗೆ, ಅಥವ ಅದುನಿಕತೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀವಿ ಅನ್ನುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನರೇಷನ್ನಿಗೆ ಇಂತ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಆಗಿ ಹೋಗಿ, ಅವರು ಅದನ್ನ "ಬದಾಲಾವಣೆ" ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನ ಹೊಗಳಿದ್ರೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿದವರ ಲಕ್ಷಣ ಅಂತ ತಿಳಿದು, ಚಿತ್ರದ ಪಾತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಮುಂದೆ ಬರಬಹುದಾದ ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗ ಹತ್ತುತ್ತದೆ. ಸೆಕ್ಸ್ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಆತುರ ಅವಸರ ಅನ್ನೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿ ಹಸಿಯಾಗಿ, ಗದ್ದೆ ಮದ್ಯ ತೋರಿಸ ಹೊರಡುವ ಅನುರಾಗ್ ಕಷ್ಯಪ್, ಅಕಸ್ಮಾತ "ಪರಿಣಿತ" ಏನಾದ್ರು ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಅಪ್ಪಟ ಬ್ಲೂ ಫಿಲಮ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾನೇನೋ.
ಬಹಳ ಜನ ಕೇಳ್ತಾಇದ್ರು "ಹ್ಯಾವನ್ಟ್ ಯು ಸೀನ್ ದೇವ್ ಡಿ?" ಅಂತ, ಸರಿ ಇದ್ಯಾಕೋ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ನೋಡೋ ಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲವೇನೋ ಅನ್ನೊ ಡೌಟ್ ಇದ್ದ ನಾನು, ರಜಾ ಬಂದು ಅವರು ಊರಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ತಂದು ನೋಡಿದೆ. ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಪೆಗ್ ಎಕ್ಷಟ್ರಾ ಕುಡಿದು ಕಕ್ಕಿದ ಹಾಗಾಯಿತು.
ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸತನ, ಆ ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಛಯಾಗ್ರಹಣ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನ ಒಟ್ಟು ಗೂಡಿಸಿ ಹೊಸದನ್ನ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಹಾಲಿವುಡ್ ಜನ. ಅದನ್ನ "ಬದಲಾವಣೆ" ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ. "ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಗಾಡ್ಸ್" "ಪರ್ಫ್ಯುಮ್" "ರನ್ ಲೋಲ ರನ್" ಹೀಗೆ. ಅನುರಾಗ್ ನ ದೇವ್ ಡಿ ಯಾಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸೋದು ಬರೀ ಕನ್‍ಫ್ಯುಶನ್. ಯಾವ ಪ್ಯಾರ ಮೀಟರ್ ಹಿಡಿದು ಇಂಥಹ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಹಾಗೆ, ಹೀಗೆ ಅಂತ ಹೊಗಳಿ ಜನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೋ ಈ ವಿಮರ್ಷಕರೂ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ರೋನಿ ಸ್ಕ್ರೂವಾಲ ಮೊದಲು ಮೀಡಿಯಾ ಒಡನಾಡಿ..ಅಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿದ್ದವ. ಅವನೇ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರೊಡ್ಯುಸರ್, ಹಾಗಾಗಿ ಒಳ್ಳೆ ವಿಮರ್ಶೆ ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಆದ್ರೇ, ಮುಂಬೈನಂತಹ ನಗರದಲ್ಲಿ "ಉತ್ತಮ" ಅಂತ ಮುದ್ರೆ ಒತ್ತಿಸಿ ಕೊಂಡು ಬರುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು...ಇಡೀ ದೇಶ, ಬೆರಳೆತ್ತಿ ಪ್ರೆಶ್ನೆಯನ್ನೇಮಾಡದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ನನ್ನೂಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಇದ್ದಾನೆ. ಕುರ್ತಾ ಹಾಕಿ ರಂಗಶಂಕರಕ್ಕೆ ಹೊಗ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. ಅವನು "ದೇವ್ ಡಿ" ನೋಡಿ ಬಂದ..."ಹೇಗಿದಿಯೋ?" ಅಂದೆ. ಕರ್ಚಿಫ್ ತೆಗೆದು ಮುಖ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ,ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಕುತ್ತಾ..."ಏ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯಪ್ಪಾ...ವೆರಿ ನೊಟೆಡ್ ಪಿಕ್ಛರೂ..ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ರಿವೀವ್ ಬಂದಿದೆ ಗೊತ್ತಾ" ಅಂತ ರಾಗ ಎಳೆದ. "ನಿನ್ನ ರಿವೀವ್ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದೆ" ಪೇಪರನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದ ರಿವೀವ್ ಅನ್ನೆ ಪುನಃ ಪಟಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ..ಸಾಕಪ್ಪ ಬಿಡು ಅಂದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನರೇಷನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರೈಮು. ಪಕ್ಕದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಒಪ್ಪಿದಾರೇ ಅಂದ್ರೆ...ಅವರ "ಎಮೋಷನಲ್ ಅತ್ಯಾಚಾರ"ಕ್ಕೆ ಇವರೂ ಬಲಿ.
ಇದೆಲ್ಲಾದರ ಮದ್ಯ, "ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ" ತೆಗೆದ ನಮ್ಮ ಸೂರಿ ಬಹಳ ಕುಷಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಕುಡಕನ್ನ ನನಗಿಂತ ಹೊಲಸಾಗಿ, ಕಾಮವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ನಾನೇ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಹ ಹ ಹ ಹ...

ಅನುರಗ್ ಕಷ್ಯಪ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ತನ್ನ ಚಲನ ಚಿತ್ರದ "ಲುಕ್" ಅನ್ನ ಕದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಅಥವ ಮರ್ಯಾದೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ, ಅಳವಡಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಈ ವೀಡಿಯೊ ನೋಡಿ ತಿಳಿಯಿರಿ. "Smack my bitch up"

ವಿಜಯನಗರದ ವೈಭವ

2009-03-28T21:02:00.000+05:30

ಹಾಳು ಹಂಪಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಹಂಪಿ ಜೊತೆ ಹಾಳು ಅನ್ನೊ ಪದ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಅದೇ ಹಂಪಿಯ ಆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು, ಕಲ್ಯಾಣಿಗಳು, ಮಂಟಪಗಳು ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವೈಭವದಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ನೆನಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಚಂದ. ಅಲ್ಲಿಯ ಗೈಡುಗಳು ಆ ವೈಭವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಗರಿಗೆದರುತ್ತವೆ. ಆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಗೋಪುರ ಹರುಕು ಮುರುಕಲಾಗಿರದೆ, ಪೂರ್ಣ ಕಲಾವೈಭವದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದರೆ? ಅರಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿದ್ದರೆ? ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಪ್ರೆಶ್ನೆಗಳು.
ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯ ಕಲ್ಯಾಣಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ?ಅಂತ. ಅದೇ ಎಳೆ ಹಿಡಿದು ನಾನೇ ತೆಗೆದ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಲ್ಪನೆಯಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೋಡಿದೆ. ನನಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೀಗೆ. :)

ಸ[S]ಣ್ಣ ಮ[M]ಟ್ಟದ ಸು[S]ಳ್ಳು.

2009-03-20T09:07:00.000+05:30

ನಾನು ಹೇಳ್ತಾಇದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನೇ "ಹುಂ" "ಹೌದು" ಅಥವ "ಇಲ್ಲಾ" ಅಂತ ಅಷ್ಟೇ ತುಂಡು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕುಟ್ಟುತಿದ್ದ. ಕಾರಿನ ರೇಡಿಯೋದ ಯಾವುದೋ ಚಾನಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಬಾಯಿಯ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ, ಯಾರೋ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮರೆತು ಹೋದ ಬೀದಿ ನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ನೀರಿನಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು.
ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ, ’ಬೀಪ್ ಬೀಪ್" ಅಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ತಡಬಡಾಯಿಸಿ ಹಿಡಿದು, ಆತುರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ, ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಂದಿಬಟ್ಟಲಿನಂತೆ ಅರಳಿಸಿದ. ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ "ಏ...ನೋಡೋ! "ಹಗ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಸ್ಸಸ್" ಕಳ್ಸಿದ್ದಾಳೆ" ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ಬೇಟೆ ಆಡಿದವನಂತೆ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದ.
ನನಿಗೆ ಏನನ್ನಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಾರಿ ನಕ್ಕು ಪುನಃ ಕಾರು ಓಡಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ. "ಬೋಳೀಮಗನೆ, ನಿಂಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಿಚ್ಚು ಅದಿಕ್ಕೆ ಏನೂ ಹೇಳಲ್ಲ" ಅಂದ.
"ಹಾಗಲ್ಲ ಕಣೊ, ನಿನಿಗೆ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಬಂದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಕುಷಿ ಪಡು ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ?" ಅಂದೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನು ಪುನಃ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕುಟ್ಟುತಿದ್ದ.
"ಇವತ್ತು ಪಾರ್ಟಿ, ಏನ್ ಬೇಕು ಹೇಳು ಗುರೂ" ಅಂದ, ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅದೇ ಸ್ಪಾರ್ಕು.
"ಲೇ ಸುಮ್ನಿರೊ, ಒಂದು ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ಆಗ್ಲೇ ಪಾರ್ಟಿ ಅಂತೆ. ನಿನಿಗಿರೋ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ನೋಡಿದ್ರೆ ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಬರ್ಬಾದ್ ಆಗಿ ಹೋಗ್ತೀಯ ಹ ಹ ಹ.. ಮೊದಲು ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ,ಅದೇ ಮಾತು ಅವಳು ನಿಂಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಮೇಲೆ ಪಾರ್ಟಿ"ನಾನಂದೆ.

"ಅಂದ್ರೆ ಅವಳು ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳ್ಸಿರೋದು ಸುಳ್ಳಾ" ಅಂತ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ.
"ಹಂಗಲ್ಲಾ ಕಣೋ, ನನ್ನನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತೋ ಅದನ್ನ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆ ಕೂಡ ಮಾಡದೆ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿ ಕೈತೊಳಕೊಳ್ಳೋದು. ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕಾಫೀ ಡೇ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನನ್ನ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಒಬ್ಬರು " ಐ ಯಾಮ್ ಇನ್ ಮೀಟಿಂಗ್, ವಿಲ್ ಕಾಲು ಯು ಲೇಟರ್" ಅಂತ ಅವರ ಸಾಲಗಾರರಿಗೆ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಂಗೂ ಗೊತ್ತು. ಈ ಹಗ್ಸು ಅಂಡ್ ಕಿಸ್ಸಸ್ಸು ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ ಈಗ ಟೈಪ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ್ರೆ, ಅದೇ ಭಾವನೆ ಅವರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಏನಿಲ್ಲ. ಕಾಫಿ ಮಾಡ್ತಾನೋ, ಟೀವಿ ನೋಡ್ತಾನೊ ಅಥವ ಕಾರಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬೋರಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಗೇ ಕಳಿಸಿರಬಹುದು.ಬೆನ್ನು ಬೆನ್ನಿಗೇ ನೀನು ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ, ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸುಮ್ಮನೇ ಇರಲಿ ಅಂದು ಕೊಂಡು ಹಗ್ಸು,ಕಿಸ್ಸು ಕಳಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾರಾಡಿಸಿರಬಹುದು. ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟು ಉದ್ದ ವಿಷ್ ಮಾಡಿ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸ್ತಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೀಯ? ಎಷ್ಟೋ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯವರ ಕಡೇ ಇಂದ ಬಂದಿದ್ರೂನು,ಒಂದೇ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನ ಕಾಪಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾರೋ ಕಳ್ಸಿದ್ದನ್ನ ನಮಿಗೆ ಫಾರ್ವಡ್ ಮಾಡಿರ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆ. ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲಪ್ಪಾ, ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾ ಆಡೋ ಮಾತೇ ಸತ್ಯ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಅದೇ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಒಪ್ಪಬೇಕು" ಅಂದೆ.
"ಎಲ್ಲಾ ಮಜಾ ಹಾಳು ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ ನೀನು. ಪಾರ್ಟಿ ಸ್ಪಾಯ್ಲರ್ ನೀನು" ಅಂತ ಅವಲತ್ತು ಕೊಂಡ.
"ಲೋ ನೀನೆ ನಿಜ ಹೇಳೂ, ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲೆ, ಆ ಹುಡುಗೀನ ಬಿಟ್ಟು, ಇನ್ನು ಏಷ್ಟು ಜನ ಹುಡುಗೀರ ನಂಬರ್ ಇದೆ. ನೀನು ಒಂದು ಹುಡುಗೀಗೆ "ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿ‍ಂಗ್, ಹೌ ಇಸ್ ಮೈ ಕ್ಯುಟಿ ಟುಡೆ" ಅಂತ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗೀರ ನಂಬರಿಗೂ ಅದನ್ನೇ ಫಾರ್ವಡ್ ಮಾಡ್ತೀಯ ಅಂತ ನೀನೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಹಾಗೇನೆ, ನಿನಿಗೆ ಬಂದ "ಹಗ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಸ್ಸಸ್ಸ್" ಅದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡು. ಅವ್ರೂ ಎಲ್ಲಾರೂ ನಿನ್ನ ಹಂಗೆ ಪಾರ್ಟಿ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿರಬಹುದು" ಅಂತಂದೆ.
"ಹೌದಲ್ವ? ಥೊ...ತಲೆಕೆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಗುರೂ ನೀನು."
ಫೋನ್ ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕುಟ್ಟಿ ಇಟ್ಟು ಮುಖ ಹುಳ್ಳಗೆ ಮಾಡಿದ. ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೇನೆ ಅವನ ವಿಶ್ವಾಷ ಕಳೆದು ಹೋದ ಹಾಗಿತ್ತು.

ನೆನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪೇಪರ್ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. [ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ, Times of India]ಅನುಪಮಾ ಅಚಾರ್ ಅಂತೆ, ಗಗನ ಸಖಿ, ಗೆಳೆಯನ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದಳಂತೆ.ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೆದರಿಸಿದಳಂತೆ. ಅದನ್ನ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ, ಹುಡುಗಿಯ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುತಿದ್ದ ನಂತೆ. ಈ ನಮ್ಮ ಮಾಹಾನ್ ತಂದೆ ಕೂಡ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನಲ್ಲೇ ಮಗಳಿಗೆ ಗದರಿ, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತಿದ್ದ ನಂತೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಷ ಘಳಿಗೆ ಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಮೋಕ್ ಮಾಡ್ಬೇಡ ಅಂದ ಗೆಳೆಯನ ಮೇಲಿನ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಅತ್ಮಹತ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಹುಡುಗಿ. ಇಂಥಹ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಲಿಕ್ಕೆ ಹೋದ ಅವಳ ಪ್ರಿಯತಮ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕೋಪ ಬಂತು. ಅವನ ಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಫೊನ್ ಮಾಡಿ "ಬೇಡ ಮಗಳೆ, ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲಾ. ಮನೇಗೆ ಬಾ ಮಾತಾಡಣ" ಅಂದಿದ್ರೆ, ತಂದೆ ದನಿ ಕೇಳಿದ ಮಗಳು ಸಾವಿಗೆ ಓ ಗೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ. ಟೀವಿ ನೋಡ್ತಾನೋ, ಇನ್ನೇನೋ ಮಾಡ್ತಾ ಅವಳಪ್ಪ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಮಾಧಾನದ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸಿರಬೇಕು, ಹುಡುಗಿಗೆ ಅಪ್ಪನ ಭಾವನೆಗಳು ತಲುಪಿಲ್ಲ...ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಲು.
ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್
ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ಸುಳ್ಳು.

ಜಿಲೇಬಿ ತಣ್ಣಗಾಗ ಬಾರದಲ್ಲ :)

2009-03-17T20:41:00.000+05:30

ಬಹಳ ದಿನ ಅಯಿತು...ಏನೇನೋ ಕೆಲಸಗಳು. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ವತ್ತಡ ಅನ್ನೋದು ವತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿಬಿಡತ್ತೆ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಜನಪ್ರಿಯ ನಟಿಯೊಬ್ಬರ ವೆಬ್ ಸೈಟಿಗೆ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ.
ಈ ಗೊಂದಲಗಳ ಮದ್ಯ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಓದಿದ್ದರೆ ತಾನೆ ಬರುವುದು.
ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಹೊಸದೆರಡು ಪುಸ್ತಕ ತಂದಿದ್ದು. ಚಿತ್ತಾಲರ "ಕತೆಯಾದಳು ಹುಡುಗಿ" ಮತ್ತು ಜಯಂತರ "ಒಂದು ಜಿಲೇಬಿ".
ಜಿಲೇಬಿ ತಣ್ಣಗಾಗ ಬಾರದಲ್ಲ :) ಅದನ್ನೇ ಮೊದಲು ಹಿಡಿದೆ. ಓದಿ ಮುಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎದೆಗೂಡಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭವ.
ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿ, ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪದಗಳನ್ನೇ ಜೋಡಿಸಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಜಯಂತ. ಎಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳು ಅಷ್ಟು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅರ್ಥವಾಗುವ ಕೆಲವು ಮನಸ್ಸು ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಉಧಾಹರಣೆಗೆ....
"ಅಡಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ" ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಲವು ಲೈನುಗಳು.
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು : ಕಾಮಾಟಿಪುರದಲ್ಲಿ ಒಡೆವ ಬಳೆಗಳ ಚೂರು.
ಕವಿತೆ : ಸ್ವಂತ ವಿಳಾಸ ಇಲ್ಲದವ ಬರೆಯದ ಪತ್ರದ ಸಾಲು.
ಹಗಲು : ಬೇಕಾರ್ ಪೋರನ ಎದಿರು ಬಿದ್ದ ರದ್ದಿ ಪತ್ರಿಕೆ
ಓದಿ ಕುಷಿಯಾಯಿತು.
ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ, ಒಂದು ಸಿಲ್ಲಿಯಾದ ನೆಗೆಯನ್ನು ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು,ಮೊಬೈಲ್ ಫೊನ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಯಸಿಗೆ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ "ಲೊ ಜಯಂತರ ಪುಸ್ತಕ ಓದ್ತೀಯೇನೊ? ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ" ಅಂತ
"ಏ ನೀನೊಬ್ಬ.....ಯಾವದಾದ್ರು ಎರಡು ಪೋಲಿ ಜೊಕ್ಸ್ ಇದ್ರೆ ಫಾರ್ವಡ್ ಮಾಡು ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಪುಸ್ತಕ ಓದಕ್ಕೆ ಟೈಮೆಲ್ಲಿದೆ"
ಅಂದ. ಅವನನ್ನ ಬಿಡಿ ನೀವು ಓದಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.